Ustawa z 16 września 2011 r. o timeshare (Dz.U. Nr 230, poz. 1370)
Timeshare oznacza prawo do korzystania z rzeczy, przede wszystkim z nieruchomości - np. ośrodka turystycznego, hotelu, pensjonatu, czy apartamentu, w regularnie powtarzających się odstępach czasu co roku. Timeshare wykorzystywany jest do nabywania prawa korzystania z nieruchomości położonych w miejscowościach atrakcyjnych turystycznie.
Zapisy ustawy mają lepiej chronić prawa konsumentów, którzy korzystają z tego typu usług.
Ustawa określa zasady i tryb zawierania umów między przedsiębiorcą i konsumentem, tzn.:
- umów timeshare,
- umów o długoterminowy produkt wakacyjny,
- umów pośrednictwa w odsprzedaży umów timeshare oraz umów o długoterminowy produkt wakacyjny,
- umów o uczestnictwo w systemie wymiany.
Nowe przypisy kładą nacisk na rzetelne informowanie konsumenta, m.in. przekazywanie informacji przedkontraktowych, które mają być przekazywane w sposób jasny i zrozumiały, na piśmie lub innym trwałym nośniku informacji.
Ustawa o timeshare zawiera również standardowe formularze informacyjne dotyczące umów regulowanych przez ustawę oraz standardowy formularz odstąpienia od umowy.
Przepisy ustawy zaczną obowiązywać od 28 kwietnia 2012 r.