Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzygnął kwestię opodatkowania ustanowienia użytkowania wieczystego. Podatnicy na podstawie decyzji prezydenta miasta stołecznego Warszawa otrzymali prawo wieczystego użytkowania oraz prawo własności nieruchomości. Zwrócili się do urzędu skarbowego z pytaniem, czy w związku ze zwrotem nieruchomości oraz przyznaniem prawa do użytkowania wieczystego są zobowiązani do zapłaty podatku od spadków i darowizn. Zdaniem podatników, podlegali zwolnieniu określonemu w art. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 142, poz. 1514 z późn. zm.).
Z takim stanowiskiem nie zgodził się jednak naczelnik urzędu skarbowego, który stwierdził, że podatnicy podlegają opodatkowaniu podatkiem od spadków. W zażaleniu do dyrektora izby skarbowej podatnicy podkreślili, że ustanowienie prawa do wieczystego użytkowania na mocy decyzji administracyjnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków. Dyrektor izby podtrzymał jednak stanowisko naczelnika.
W skardze do WSA podatnicy podnieśli, że użytkowanie wieczyste nie należało do spadku, a na podstawie decyzji administracyjnej została zawarta umowa notarialna o oddanie w użytkowanie wieczyste i oddanie własności budynku, kamienicy. Argument o otrzymaniu nieruchomości w drodze decyzji administracyjnej skarżący powtórzył przed sądem. Prawo do nieruchomości - jak dodał - ma charakter pierwotny, a nie zostało nadane w drodze spadku. W odpowiedzi na skargę dyrektor izby stwierdził, że użytkowanie wieczyste nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Mimo to wniósł o oddalenie skargi.
WSA po rozpoznaniu sprawy uchylił decyzję dyrektora izby oraz postanowienie naczelnika urzędu. Sąd zwrócił uwagę, że w sprawie należało odpowiedzieć na dwa pytania. Po pierwsze, czy opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega oddanie własności budynku. Organy w tej kwestii słusznie przyznały rację podatnikowi. Po drugie, czy opodatkowaniu podlega ustanowienie wieczystego użytkowania w drodze decyzji administracyjnej. Zdaniem sądu, organy nie odpowiedziały na to pytanie, ponieważ wskazały jedynie na podstawę prawną. Odpowiedź taka nie przesądza więc, czy podatnik powinien zapłacić podatek. Odpowiedź na pytanie podatnika znalazła się dopiero w odpowiedzi na skargę do WSA. Zdaniem sądu, organ naruszył więc art. 14 par. 3 Ordynacji podatkowej i z tego względu należało uchylić decyzję.
Sygn. akt III SA/Wa 3531/06, III SA/Wa 3532/06, III SA/Wa 3533/06
Łukasz Zalewski