Nowe przepisy w zakresie prawa o ruchu drogowym

Nowelizacja ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 Nr 152, poz. 1018)

Które drogi są „drogami wewnętrznymi” i co to jest „strefa ruchu”? Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115, z późn. zm.), drogami wewnętrznymi są drogi, parkingi oraz place przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych i niezlokalizowane w pasie drogowym tych dróg. Biorąc pod uwagę definicję drogi wewnętrznej, należy zauważyć, że każdy kierowca korzysta praktycznie codziennie z takiej drogi. Jeżeli zaś chodzi o strefę ruchu, to jest to pojęcie nowe, wprowadzone nowelizacją, które oznacza obszar obejmujący co najmniej jedną drogę wewnętrzną, na który wjazdy i wyjazdy oznaczone są odpowiednimi znakami drogowymi.

Na pytanie: „dlaczego tak ważna jest ta zmiana?”, warto odpowiedzieć przez nawiązanie do dotychczasowego stanu prawnego. Do tej pory, wszelkie kwestie związane z oznaczaniem i utrzymaniem porządku na drogach wewnętrznych należały do zarządcy drogi (właściciela terenu), który miał prawo umieszczać na niej znaki i sygnały drogowe o wzorach stosowanych na drogach publicznych, a także wprowadzić regulamin korzystania z dróg wewnętrznych. Dlatego można było spotkać znaki drogowe (np. znak stop czy zakaz postoju) również na drodze osiedlowej. Jednak, nawet jeżeli pojawiały się na drogach wewnętrznych tablice o treści „na terenie stosuje się przepisy kodeksu drogowego”, to niezastosowanie się do nich, o ile nie spowodowało zagrożenia bezpieczeństwa uczestników ruchu, nie stanowiło podstawy do ukarania mandatem, gdyż poza drogami publicznymi, Policja oraz Straż Miejska posiadały dość ograniczone uprawnienia, jeżeli chodzi o karanie kierowców.

Po dniu 4 września 2010 r. uległo to zmianie. Obecnie nawet za parkowanie pomimo zakazów, czyli tzw. niezastosowanie się do znaków, będzie można dostać mandat na osiedlowej drodze!

Poza powyższą zmianą, nowelizacja dużo uwagi poświęca przepisom dotyczącym przemieszczania i usuwania pojazdów z drogi, które precyzuje, a także ustala maksymalną wysokość stawek kwotowych opłat za ww. usuwanie i przechowywanie pojazdu na parkingu strzeżonym w zależności od rodzaju pojazdu. W zakresie procedury usuwania pojazdów nowelizacja określiła, że w stosunku do pojazdu usuniętego z drogi starosta występuje do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku na rzecz powiatu, jeżeli pojazd nie został odebrany przez osobę uprawnioną w terminie 3 miesięcy od dnia usunięcia.

Podsumowując, warto pamiętać o zmianach wprowadzonych tą nowelizacją i stosować się do przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym, niezależnie od tego na jakiego rodzaju drodze się znajdujemy!

M. Szulikowski i Partnerzy Kancelaria Prawna