Orzeczenie WSA w sprawie odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji

• Czego dotyczył spór?
• Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
• Zwolnienie dywidend od podatku u źródła pozostaje niejasne
• Sądy po stronie fiskusa

Czego dotyczył spór?

Do sądu administracyjnego wniesiono skargę na skutek odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji do dywidendy wypłacanej na rzecz spółki z siedzibą w Holandii. Zdaniem fiskusa spółka holenderska nie spełniła kompletu wymogów z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, albowiem dywidendy w Holandii są zwolnione z opodatkowania. Przepisy ustawy stanowią przy tym, że zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

1)           wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

2)           uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;

3)           spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;

4)           spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania.

Zdaniem WSA, nie można mówić o spełnieniu warunku z punktu 2, kiedy spółka korzysta z preferencyjnego sposobu opodatkowania wypłaty zysku.

Stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

WSA w Lublinie zwrócił uwagę w szczególności na wyrok TSUE z dnia 8 marca 2017 r. w sprawie C-448/15, który zdaniem Sądu zawiera wiele wskazówek do analizowanej sytuacji. TSUE uznał bowiem, że nie spełnia warunku z art. 2 lit. c Dyrektywy Parent-Subsidiary, tj. podlegania opodatkowaniu, Spółka, która korzystała z preferencyjnego sposobu opodatkowania stawką 0% o ile wypłacała zysk na rzecz swoich akcjonariuszy.

W toku postępowania na pytanie WSA skarżący przyznał, że w Holandii dywidendy są zwolnione z opodatkowania, a podatek powinien być pobrany w kraju siedziby spółki dominującej lub w kraju siedziby spółki zależnej. 

Zwolnienie dywidend od podatku u źródła pozostaje niejasne

Przypomnijmy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31 stycznia 2023 r. (sygn. II FSK 1588/20) stwierdził, że obowiązek badania statusu rzeczywistego właściciela należności obowiązuje także w przypadku wypłat dywidend. Stanowisko NSA jest sprzeczne z tym, które zostało wcześniej wyrażone w wyroku z 27 kwietnia 2021 r., sygn. II FSK 240/21.

W najnowszym wyroku sąd stwierdził, że unijny prawodawca miał na myśli wymóg badania rzeczywistego właściciela należności również w odniesieniu do dywidend oraz innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych. Zdaniem NSA, należności z tytułu dywidend nie mogą trafiać bez podatku do nieuprawnionych odbiorców.

NSA zdaje się więc aktualnie akceptować podejście stosowane aktualnie przez organy podatkowe, w ramach którego ustalenie statusu rzeczywistego właściciela dywidendy jest niezbędne do zastosowania preferencji w podatku u źródła.

Sądy po stronie fiskusa

W efekcie, aktualne orzecznictwo sądowoadministracyjne prowadzi do wniosków, że w celu skorzystania z tzw. zwolnienia dywidendowego z ustawy o CIT, powinien być badany zarówno beneficjent, jak i efektywne opodatkowanie dywidend. Podatnicy, którzy dotychczas w sądach administracyjnych upatrywali nadziei na łagodniejsze warunki skorzystania ze zwolnienia, mogą więc czuć się rozczarowani ostatnimi wyrokami w tej materii.

Autor: Remigiusz Fijak, Partner Associate ID Advisory