Kiedy nie jest reprezentacją pokrycie kosztów noclegu

RADA

Nie, poniesione wydatki nie mają takiego charakteru, pomimo że organy podatkowe zazwyczaj pokrycie kosztów np. noclegu kontrahenta uznają za wydatek reprezentacyjny. Państwa celem nie było pokazanie - poprzez wystawność, okazałość - siły ekonomicznej spółki. Wydatki te służyły zaprezentowaniu oferty turystycznej polskiej spółki. Były też niezbędnym warunkiem otrzymania certyfikatu. Są to koszty ogólne, zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

UZASADNIENIE

Wydatki poniesione na kolację i nocleg dla kontrahentów oraz atrakcje, takie jak koncert, fitness, basen, nie są akceptowane przez organy podatkowe jako koszt uzyskania przychodów. Na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 updop są uznawane za wydatki reprezentacyjne. Dla organów podatkowych tego typu wydatki noszą znamiona wystawności, okazałości i nie są kosztem podatkowym. Jest to konsekwencja obowiązującego od 1 stycznia 2007 r. następującego podziału tzw. wydatków wizerunkowych (zob. wykres na str. 69).

W sytuacji opisanej w pytaniu podział na wydatki reklamowe i reprezentacyjne nie ma zastosowania. Spółka jest właścicielem nieruchomości przeznaczonych do odpłatnego udostępniania m.in. turystom. Biznesowym celem zaproszenia na swój koszt zagranicznej delegacji było przekonanie do swojej oferty. Zaproszone osoby mają turystom zagranicznym zarekomendować polską ofertę i podjęte działania były niezbędne do uzyskania certyfikatu. Zazwyczaj wszelkie wydatki związane z uzyskaniem certyfikatów jakości są pokrywane przez podmioty starające się o nie. Firma niemiecka udziela pewnego rodzaju gwarancji oferty firmy polskiej. Warunkiem umieszczenia w systemie rezerwacji jest więc poddanie jej ocenie i testom jakości.

Celem pokrycia kosztów pobytu i noclegu w Polsce kontrahentów z Niemiec nie było pokazanie polskiej spółki od strony okazałości, wystawności. Państwo, oferując za darmo własne nieruchomości i związane z nimi atrakcje, udostępnili próbkę oferowanych usług. W praktyce wydatki te niczym nie różnią się od np. przekazania przez cukiernika próbnej partii tortów. Nawet gdyby to był luksusowy tort - jeżeli jest elementem standardowej oferty cukiernika - nie będzie wydatkiem reprezentacyjnym, tylko albo reklamowym, albo kosztem ogólnym.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

PRZYKŁAD

Spółka z o.o. jest właścicielem dwóch gospodarstw agroturystycznych w pobliżu Augustowa, pensjonatu w Sopocie, mieszkań apartamentowych m.in. w Krakowie, Poznaniu, Świnoujściu. Nieruchomości są komercyjnie wynajmowane. Spółka stara się o uzyskanie certyfikatu amerykańskiego serwisu internetowego, w którym można dokonać rezerwacji on line usług turystycznych świadczonych na całym świecie. Pokryła koszty przelotu do Polski oraz pobytu delegacji serwisu, która wyda odpowiedni certyfikat jakości. Koszty przelotu, noclegu, podróżowania pomiędzy poszczególnymi nieruchomościami posiadanymi przez spółkę wyniosły 37 000 zł. Spółka w całości uznała je za koszt uzyskania przychodu.

Przewidując spór z organami podatkowymi o taką kwalifikację wydatków, pracownicy spółki z o.o. sporządzili dokumentację usług, z których nieodpłatnie skorzystali zaproszeni goście. Każdy z nich podpisał „protokół skorzystania z usług”, który zawiera: datę skorzystania z usługi, jej rodzaj, wartość katalogową, opis miejsca skorzystania. W ten sposób spółka uzyskała dowód, że goście skorzystali ze standardowej oferty dostępnej dla każdego innego klienta. Dodatkowo - spółka dysponuje warunkową umową o współpracę, która wejdzie w życie w przypadku zaakceptowania oferty polskiej spółki przez zagranicznego kontrahenta. Z dokumentu tego wynika, że celem pobytu zagranicznych gości było wyłącznie zapoznanie się z ofertą.

Przy kwalifikacji poniesionych wydatków Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 20 grudnia 2007 r. (sygn. IBPB3/423-162/07/BG/KAN-1031/09/070) stwierdził, że takie wydatki jak koszty pobytu przedstawicieli kontrahenta, obejmujące koszty transportu, noclegów i wyżywienia pokrywane przez podatnika, nie zawsze muszą być wydatkiem reprezentacyjnym. W określonych sytuacjach mogą podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu.

 

Wniosek o interpretację złożył organizator tzw. turystyki motywacyjnej (np. turystyka wykorzystywana w systemach motywacyjnych dla pracowników). Zaproszone przez wnioskodawcę osoby zapoznawały się na jego koszt z hotelami, pensjonatami. Istotne było to, że spółka występująca o interpretację świadczy usługi obejmujące m.in.: wynajem miejsc hotelowych, wynajem sal seminaryjnych, organizację obsługi konferencji, przerw kawowych.

Interpretacja ta jest korzystna dla podatnika, ale pokazuje też niezdecydowanie organów podatkowych. Z jednej strony organ podatkowy w rozstrzygnięciu uznał wydatki podatnika za niemające charakteru reprezentacyjnego, z drugiej strony w uzasadnieniu uznał pokrycie kosztów noclegu za wydatek reprezentacyjny.

Niezależnie od przedstawionej argumentacji należy więc liczyć się z tym, że Państwa urząd skarbowy w czasie kontroli polityki kosztowej firmy będzie się trzymał sztywnej zasady „pokrycie wydatków na nocleg kontrahentom = wydatek reprezentacyjny”. Wynika to z obecnego sposobu stosowania przez organy podatkowe art. 16 ust. 1 pkt 28 updop.

Przykładem tej praktyki może być interpretacja indywidualna z 3 marca 2008 r., wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPB1/415-302/07/AB/KAN-2689/12/07). W tym przypadku sprawa dotyczyła pokrycia przez spółkę kosztów noclegu zaproszonego na spotkanie stałego kontrahenta, którego siedziba znajdowała się 500 km od miejsca spotkania. Organ podatkowy nie zgodził się na uznanie tego wydatku za koszt podatkowy z uwagi na jego „reprezentacyjność”. Bez znaczenia był fakt wieloletniej współpracy firm oraz to, że przedmiotem spotkania była renegocjacja wieloletniej umowy w handlu wyrobami stalowymi o dużej wartości. Ten przykład pokazuje, że warto - uprzedzając ewentualny spór z miejscowym urzędem skarbowym - już teraz wystąpić do Ministra Finansów z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

• art. 15, art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654; ost.zm. Dz.U. z 2007 r. Nr 176, poz. 1238

Tomasz Król

konsultant podatkowy