Usługi medyczne zwolnione z VAT

- Wolne od podatku VAT są świadczenia, które służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie stanu zdrowia.

- Muszą być wykonywane przez podmioty lecznicze lub np. lekarzy, pielęgniarki czy położne.

- Daninę trzeba zapłacić, jeśli cel terapeutyczny nie jest w danej usłudze najważniejszy.

Problem ze zwolnieniem usług medycznych z podatku od towarów i usług wiąże się głównie z tym, że nie ma listy świadczeń, którym przysługuje ta preferencja. Od 1 stycznia 2011 r., kiedy weszła w życie nowelizacja dostosowująca krajowe przepisy o VAT w tym zakresie do unijnej dyrektywy 2006/112/WE, w razie wątpliwości nie można się już odwołać do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Warunki wynikające z przepisów

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 18-19a ustawy o VAT zwolnienie obejmuje co do zasady usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Ważne jest także, kto je wykonuje. Z preferencji można korzystać w przypadku usług:

•wykonywanych w ramach swojej działalności przez podmioty lecznicze;

•świadczonych na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich przedsiębiorstw;

•oferowanych przez lekarzy, dentystów, pielęgniarki, położne, psychologów oraz przedstawicieli zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Chodzi tu o osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji, które im w tym pomagają.

Przepisy pozwalają także na zwolnienie powyższych usług z VAT, jeśli podatnik nabył je od podmiotów leczniczych na rzecz osoby trzeciej.

Sądowe spory o niejasne definicje

Ponieważ przepisy zawierają nieostre pojęcia, to powstają problemy z określeniem, w jakich sytuacjach należy naliczać VAT od usług medycznych. Organy podatkowe i sądy rozpatrujące takie sprawy odwołują się do wykładni językowej. Przypominały np., że profilaktyka to działania mające na celu zapobieganie niekorzystnym zjawiskom, zwłaszcza chorobom, a ratowanie to udzielanie komuś pomocy w niebezpieczeństwie. Podkreślały też, że dla oceny, czy dane usługi powinny być wolne od daniny każdorazowo trzeba ustalić, czy ich celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia.

Cały artykuł znajdziesz w e-wydaniu Dziennika Gazety Prawnej. Sprawdź