Działalności nie trzeba rejestrować, ale VAT trzeba zapłacić. Osoby prowadzące działalność nieewidencjonowaną tak wpadają w kłopoty

• Działalność nierejestrowana jako forma zarobkowania
• Działalności nie trzeba rejestrować, ale VAT trzeba zapłacić

Działalność nierejestrowana jako forma zarobkowania

Możliwość prowadzenie działalności nierejestrowanej istnieje w Polsce od 2018 roku. Chętnie korzystają z niej osoby, które chcą dorobić

do dochodów, które uzyskują w ramach umowy o pracę, studenci, bezrobotni, czy emeryci. Główną zaletą jej prowadzenia jest to, że nie jest ona obarczona zbyt wieloma formalnościami. Niestety jednocześnie ta cecha staje się często źródłem problemów dla wielu prowadzących jej osób. Stwierdzenie o braku czy ograniczeniu formalności w pewnym stopniu usypia ich czujność i sprawia, że jako osoby początkujące w sferze spraw podatkowych związanych z tego rodzaju aktywnością, nie dokonują one niezbędnych rozliczeń i wpadają w kłopoty. Ograniczone obowiązki formalne to bowiem nie to samo co brak obowiązków, a osoby zarobkujące w tej formie nie tylko muszą rozliczyć uzyskane w tej sposób przychody na gruncie podatku dochodowego, ale również zainteresować się tematyką związaną z VAT, rejestrowaniem obrotu przy użyciu kas fiskalnych i korzystaniem z KSeF.

Dobrym przykładem problemu związanego z rozliczaniem VAT przez osobę prowadzącą działalność nieewidencjonowaną jest interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 lutego 2025 r. (nr 0114-KDIP1-3.4012.844.2024.6.KF). Osoba, która wystąpiła z wnioskiem o jej wydanie prowadziła zajęcia gry na instrumencie (flet, fortepian), zajęcia umuzykalniające dla dzieci i młodzieży oraz koncerty i audycje umuzykalniające, organizowane zarówno w przestrzeniach publicznych, jak i na zamówienie prywatnych instytucji kulturalnych. Ta forma zarobkowania jest dla niej formą dodatkową obok świadczenia pracy na podstawie umowy o pracę, której przedmiotem jest prowadzenie zajęć muzyczne w szkołach (częściowy wymiar etatu) oraz innych zleceń. Na tym tle pojawiła się wątpliwość, czy świadczone usługi mogą korzystać ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem podatniczki, świadczone przez nią usługi mogą z takiego zwolnienia korzystać, gdyż są one usługami kształcenia zawodowego i edukacyjnego realizowanymi poza systemem oświaty.

Polecamy: VAT 2026. Komentarz

Działalności nie trzeba rejestrować, ale VAT trzeba zapłacić

Z taką oceną sytuacji nie zgodził się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W wydanej interpretacji wskazał, że art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć w tym zakresie zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych. Tymczasem w przypadku przedstawionym we wniosku podatniczki, nie można uznać, że świadczone usługi mają charakter kształcenia powszechnego. Ich celem co prawda jest edukacja muzyczna, rozwijanie umiejętności, poznawanie kultury i popularyzacja sztuki muzycznej, jednak nie mieszczą się one w podstawie programowej kształcenia formalnego. Kierując się argumentacją przedstawioną w wyroku TSUE z 21 października 2021 r. (sygn. akt C-373/19) Dyrektor KIS wskazał, że ze zwolnienia określonego w treści 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT korzystają te usługi prywatnego nauczania świadczone przez nauczycieli, w ramach których nauczanie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także dotyczyło ich pogłębiania oraz rozwoju. Samo orzeczenie dotyczyło lekcji pływania i w odniesieniu do nich wskazano w nim, że choć udzielanie w tym zakresie lekcji ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego. Te same argumenty można zdaniem organu odnieść do lekcji muzyki, o których była mowa we wniosku o interpretację, a tym samym należy przyjąć, że nie mogą one korzystać ze zwolnienia od VAT przewidzianego w art. 43 ust.1 pkt 27 ustawy o VAT.