REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

Kto rozlicza usługi oprogramowania świadczone na rzecz kontrahenta z Unii

REKLAMA

Wyrokiem z 9 lutego 2006 r., sygn. akt III S.A./Wa 3203/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził: usługa informatyczna, polegająca na wykonaniu oprogramowania, mieści się w dyspozycji przepisu art. 9 ust. 2 pkt e VI dyrektywy.
W dacie wykonania tej usługi nie istniał przepis, który pozwalałby na jej opodatkowanie tylko w kraju siedziby odbiorcy.

Spółka wykonała w maju 2004 r. usługę informatyczną. Polegała ona na sporządzeniu oprogramowania na rzecz odbiorcy z Niemiec. Czy usługi w zakresie oprogramowania rozlicza nabywca, czy też sprzedawca?

Stanowisko organów podatkowych

Pismem z 20 stycznia 2004 r. Spółka z o.o. wystąpiła o zwrot podatku VAT. Wniosek o zwrot obejmował okres od maja do grudnia 2004 r. Do wniosku dołączono deklaracje za ten okres.
W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, iż przedmiotem jej działalności jest świadczenie usług informatycznych i elektronicznych. Polegają one na przetwarzaniu danych i dostarczaniu informacji (PKWiU 72.3). Do zakresu działalności wchodzą też usługi w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2.). Usługi te Spółka realizuje wyłącznie poza terytorium Polski. Nie wykonuje żadnej innej sprzedaży opodatkowanej w Polsce.
Stosownie do przepisu art. 27 ust. 3 i 4 ustawy o VAT usługi świadczone przez Spółkę nie są opodatkowane w kraju. Podlegają opodatkowaniu tylko w kraju, w którym nabywca posiada siedzibę, tj. w Niemczech.
W wyniku przeprowadzonej kontroli podatkowej w zakresie zasadności zwrotu VAT za okres maj – grudzień 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję. Określił w niej kwotę zobowiązania w podatku VAT za maj – grudzień 2004 r. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż „Spółka wystawiła 31 maja 2004 r. fakturę VAT dokumentującą wykonanie usługi informatycznej w zakresie oprogramowania na rzecz kontrahenta z Niemiec. Nie wykazała podatku należnego. Ponadto umieściła na fakturze adnotację, że podatek rozlicza nabywca”.
Zdaniem Naczelnika podatek należny rozlicza sprzedawca w Polsce.
Od decyzji Strona złożyła odwołanie. Zarzuciła naruszenie art. 9 ust. 2 pkt e VI dyrektywy. Naruszenie to polegało na nieprawidłowej implementacji przepisów VI dyrektywy do przepisów krajowych w zakresie opodatkowania usług informatycznych, tj. art. 27 ust. 4 ustawy o VAT. W tym zakresie art. 27 ust. 4 ustawy jest niezgodny z VI dyrektywą.
Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu wskazał, iż stosownie do art. 189 Traktatu Ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą dyrektywa wiąże każde państwo członkowskie, do którego jest kierowana. Pozostawia jednak organom krajowym swobodę wyboru formy i środków. Z art. 9 ust. 1 VI dyrektywy Rady wynika, iż miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie świadczący posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej lub posiada stały zakład. W przypadku ich braku znaczenie ma miejsce zamieszkania lub pobytu.
Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy, w przypadku świadczenia usług miejscem ich świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada swoją siedzibę. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej zasadne jest zatem stanowisko organu I instancji. Zatem usługi wymienione w fakturze z dnia 31 maja 2004 r. opodatkowane są 22% stawką VAT.
W momencie wykonania usługi oraz wystawienia faktury nie istniał bowiem przepis krajowego prawa podatkowego, pozwalający podatnikowi na odstąpienie od opodatkowania na terytorium RP świadczonych przez niego usług w zakresie oprogramowania.
Spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Zarzuciła wydanie decyzji z istotnym naruszeniem przepisów prawa wspólnotowego. W szczególności chodziło o art. 9 ust. 2 pkt e VI dyrektywy.
Spółka podniosła argument, iż w swoim postępowaniu kierowała się zasadą pierwszeństwa prawa unijnego wobec prawa krajowego. Stwierdziła, iż działała w oparciu o dotychczasowe orzecznictwo ETS. Stosowała się bezpośrednio do przepisów art. 9 ust. 2 pkt e VI dyrektywy.

Stanowisko WSA

Rozpatrując skargę z 9 lutego 2006 r. o sygn. akt III S.A./Wa 3203/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sąd wskazał, iż sprawa ma charakter wspólnotowy. Dotyczy bowiem rozstrzygnięć wydanych na podstawie przepisów wspólnotowych.
Najważniejszym aktem prawa wspólnotowego dotyczącym VAT jest VI dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej oraz ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC). Określa ona kluczowe mechanizmy funkcjonowania wspólnotowego systemu VAT. Reguluje m.in. czynności podlegające opodatkowaniu, podatników, zasady określenia miejsca opodatkowania, zwolnienia, zasady odliczania podatku naliczonego, fakturowanie.
Dyrektywa wiąże państwa członkowskie, do których jest skierowana. Pozostawia natomiast instytucjom narodowym swobodę wyboru formy i środków realizacji zamierzonego celu.
Niezgodności polskich przepisów z przepisami prawa wspólnotowego wynikają w przeważającej mierze z nieprawidłowej implementacji dyrektyw. Prawo wspólnotowe przewiduje szereg rozwiązań, mających uchronić podatników przed skutkami krajowych przepisów niezgodnych z unijnymi. Przede wszystkim podatnicy mają możliwość bezpośredniego stosowania przepisów dyrektywy. Powinni pomijać niezgodne z nią przepisy krajowe.

WAŻNE!
W myśl orzecznictwa ETS przepis dyrektywy musi być bezwzględnie obowiązujący. Jest wystarczająco precyzyjny do bezpośredniego stosowania. Przepis niezgodny z dyrektywą nie może być podstawą do wydania negatywnej dla podatnika decyzji.

Zadaniem polskiego sądu, w przypadku sprzeczności naszego ustawodawstwa z dyrektywą trzeba dokonać oceny. Należy stwierdzić, czy poszczególne jej postanowienia są precyzyjne i bezwarunkowe. Innymi słowy, czy nadają się do zastosowania w konkretnym przypadku. Szczególnie istotna będzie tu prawidłowa interpretacja przepisów dyrektywy. Przy jej dokonywaniu decydujące znaczenie będzie miało orzecznictwo ETS.
W rozstrzyganej sprawie Spółka wykonała w maju 2004 r. usługę informatyczną. Polegała ona na wykonaniu oprogramowania na rzecz odbiorcy mającego siedzibę w Niemczech. W dacie wykonania tej usługi nie istniał przepis, który pozwalałby na jej opodatkowanie tylko w kraju siedziby odbiorcy.
Dopiero od 25 czerwca 2004 r. zaczęło obowiązywać zmienione rozporządzenie Ministra Finansów z 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o VAT. W przepisie § 4a wskazano, iż w przypadku usług doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1) oraz usług w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.1), świadczonych na rzecz podatników z innego niż Polska kraju unijnego, miejscem świadczenia tych usług jest kraj, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona. Jeśli natomiast chodzi o zmiany w ustawie o VAT, to dopiero nowelizacją ustawy o VAT z 21 kwietnia 2005 r. ustawodawca usunął niektóre niezgodności z VII dyrektywą. Między innymi uzupełnił treść przepisu art. 27 ust. 4 pkt 3 o usługi doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego oraz w zakresie oprogramowania.
Przenosząc poczynione przez Sąd rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Sąd przyznał rację Skarżącej. Uznał, iż w realiach niniejszej sprawy spełnione zostały przesłanki do bezpośredniego zastosowania przepisu art. 9 ust. 2 pkt e VI dyrektywy.
W ocenie Sądu objęta rzeczonym przepisem regulacja jest bezwarunkowa i precyzyjna. Margines swobody dotyczy wyłącznie środków jej realizacji.
Uzasadnione jest także stanowisko o nieprawidłowym, niepełnym stosowaniu przepisu art. 9 ust. 2 VI dyrektywy w polskim porządku prawnym. Przepisy art. 27 ust. 4 ustawy VAT, w stanie prawnym istniejącym w sprawie, nie wymieniały w katalogu szeroko rozumianych usług, usług konsultantów w zakresie informatyki, z wyjątkiem przetwarzania danych oraz dostarczania informacji. Podobnie rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie wykonania przepisów ustawy o VAT wskazanej regulacji wtedy nie zawierało.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, iż usługa informatyczna, polegająca na wykonaniu oprogramowania, mieści się w dyspozycji przepisu art. 9 ust. 2 pkt e VI dyrektywy. Jest to niezależne od tego, jak w danym państwie wspólnotowym interpretuje się to zagadnienie. Znaczenie mają niezdefiniowane pojęcia: „przetwarzanie danych” oraz „dostarczanie informacji”.
Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 9 ust. 2 pkt e VI dyrektywy w związku z art. 53 i 54 Traktatu o przystąpieniu do UE oraz art. 87 ust. 4 i 5 ustawy o VAT.
Oprac.

Krystyna Dziedzic
specjalista w zakresie VAT,
wieloletni pracownik organów podatkowych


Autopromocja

REKLAMA

Źródło: Biuletyn VAT
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie - zapraszamy do subskrybcji naszego newslettera
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Pokaż:

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code
    Podatek PIT - część 2
    certificate
    Jak zdobyć Certyfikat:
    • Czytaj artykuły
    • Rozwiązuj testy
    • Zdobądź certyfikat
    1/10
    Zeznanie PIT-37 za 2022 r. można złożyć w terminie do:
    30 kwietnia 2023 r. (niedziela)
    2 maja 2023 r. (wtorek)
    4 maja 2023 r. (czwartek)
    29 kwietnia 2023 r. (sobota)
    Następne
    Księgowość
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail
    Dlaczego gospodarka strefy euro słabnie wobec USA od czasu wprowadzenia waluty euro?

    W ciągu 25 lat od wprowadzenia euro przewaga gospodarcza Stanów Zjednoczonych nad strefą euro zwiększyła się niemal trzykrotnie. W 1999 r. roku, kiedy wprowadzono walutę euro, gospodarka USA była o 11% większa niż gospodarka strefy euro pod względem parytetu siły nabywczej. Od tego czasu różnica ta wzrosła do 30% - piszą eksperci Allianz Trade w obszernym opracowaniu Allianz Research: „Europa wydaje się pozostawać w tyle za Stanami Zjednoczonymi na wielu frontach” w lutym 2024 r.

    Masz czteroletnie obligacje skarbowe indeksowane inflacją? Opłaca się teraz sprzedać i kupić nowe takie same

    Czteroletnie obligacje indeksowane inflacją otrzymają w marcu 2024 r. oprocentowanie niższe niż Ministerstwo Finansów oferuje za nowe papiery tego samego typu. Ze strony inwestorów racjonalnym działaniem byłoby umorzenie starszych serii i zakup nowych papierów. Konwersja może dotyczyć papierów o wartości około…  84 mld zł. Tak radzi w komentarzu z 23 lutego 2024 r. Emil Szweda z Obligacje.pl,

    Zakup startupu - jak nie kupić kota w worku? Kluczowe: due dilligence. Poradnik dla inwestora

    Akwizycja firmy jest inwestycją, która ma się opłacać. To oczywiste twierdzenie staje się jeszcze bardziej prawdziwe w przypadku nabycia startupu, który kupuje się po to, by rozwijać biznes z pomysłem, mający duży potencjał. Zakup startupu zazwyczaj jest łatwiejszy niż założenie firmy od zera, szczególnie takiej, która ma się okazać jednorożcem w świecie biznesu. Jednak podjęcie takiego kroku jest obarczone sporym ryzykiem. Aż 9 na 10 nowo tworzonych startupów upada, z czego 20 proc. kończy działalność w ciągu pierwszego roku, a kolejne 50 proc. nie utrzymuje się na rynku dłużej niż 5 lat [Źródło: Startup Genome]. Można dyskutować z tymi statystykami, ale jeżeli nawet są prawdziwie tylko w połowie, to i tak wskazują na pewne negatywne zjawisko. Ryzyka biznesowego przy zakupie startupu nie da się zupełnie wyeliminować, ale można zadbać o to, by ograniczyć je do minimum. 

    Żądanie zmniejszenia kary umownej – sąd nie może sam z urzędu podejmować się miarkowania. Orzeczenie Sądu Najwyższego

    Występując o zmniejszenie kary umownej dłużnik jest zobligowany wskazać, do jakiej wysokości zmniejszenia żąda. Wyinterpretować to może również sąd, pod warunkiem, że taką możliwość daje całokształt działań procesowych dłużnika. Sąd nie może sam z urzędu podejmować się miarkowania, jeśli z działań strony nie wynika chęć zgłoszenia żądania o to - orzekł w wyroku z 16 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy (sygn. akt II CSKP 578/22).

    Przekształcenie, połączenie, wniesienie aportu a możliwość stosowania estońskiego CIT

    Estoński CIT staje się coraz bardziej popularną formą opodatkowania spółek. Warto jednak wskazać, że wiąże się z nią szereg ograniczeń i warunków, jakie musi spełnić spółka, aby móc korzystać z dobrodziejstw estońskiego CIT.

    MF: Kasowy PIT od 2025 roku. Niedługo pojawi się projekt

    W Ministerstwie Finansów toczą się już prace nad projektem nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dot. wdrożenia w polskim systemie podatkowym kasowego PIT. W najbliższych dniach projekt ten ma zostać wpisany do wykazu prac legislacyjnych Rady Ministrów. Takie informacje przekazał 22 lutego 2024 r. w Sejmie wiceminister finansów Jarosław Neneman. Ale te nowe przepisy wejdą w życie nie wcześniej niż od 2025 roku.

    Jakie są kary za wykroczenia i przestępstwa skarbowe?

    Jakie są kary za wykroczenia i przestępstwa skarbowe w 2024 roku? Od czego zależy wysokość kary?

    Składka zdrowotna na ryczałcie - progi przychodów w 2024 roku

    O wysokości składki zdrowotnej dla podatników na ryczałcie decydują progi osiąganych przychodów oraz wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. Jak prawidłowo obliczyć składkę zdrowotną dla ryczałtu w 2024 roku?

    Ulga dla seniorów przed otrzymaniem emerytury - co mówi prawo?

    Czy seniorzy mogą korzystać z ulgi podatkowej w PIT przed otrzymaniem emerytury, mimo osiągnięcia wieku emerytalnego? Chodzi o zwolnienie w podatku dochodowym nazywane „ulgą dla pracujących seniorów”.

    Niestaranny pracodawca zapłaci podatek za oszustwo pracownika. Wyrok TSUE nie usuwa wszystkich wątpliwości i nie daje wytycznych

    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 30 stycznia 2024 r. orzekł, że pracownik wykorzystujący dane swego pracodawcy do wystawiania fałszywych faktur jest zobowiązany do zapłaty wskazanej w nich kwoty podatku  Ale takie konsekwencje powinny dotknąć pracownika pod warunkiem, że pracodawca (podatnik VAT) dochował należytej staranności, rozsądnie wymaganej w celu kontrolowania działań swojego pracownika. Jeżeli pracodawca takiej staranności nie dochował, to poniesie konsekwencje sam i będzie musiał zapłacić podatek.

    REKLAMA