Część wydatków związanych z wejściem na giełdę to koszty

W dniu 24 stycznia br. poszerzony, siedmioosobowy skład NSA rozpoznawał pytanie prawne, zadane przez skład trzyosobowy, a dotyczące tego, czy kosztami uzyskania przychodu dla spółki są wydatki, związane z pozyskaniem kapitału, w tym przypadku z wejściem na giełdę.

Jak mówił sprawozdawca, sędzia Jan Rudowski, NSA postanowił zająć się tą kwestią z powodu istniejących rozbieżności w orzecznictwie, również samego Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak stwierdził, po 2006 r. NSA orzekał, że wydatki na wejście na giełdę nie są kosztami uzyskania przychodu, ale różnie to argumentował. Z kolei - jak podnosił - sąd, który zadał pytanie, skłaniał się ku stanowisku, że są to koszty.

Sprawa dotyczy pewnej spółki, u której administracja skarbowa zakwestionowała wpisanie po stronie kosztów wydatków, związanych z wejściem na giełdę. Spółka odwołała się, sąd I instancji skargę oddalił, złożono więc skargę kasacyjną. Rozpatrując ją, NSA sformułował pytanie do poszerzonego składu.

Jak argumentowali przedstawiciele skarżących, wydatki mające na celu pozyskanie kapitału i w efekcie podniesienie przychodów - w wyniku np. wejścia na giełdę - można uznać za koszt uzyskania przychodu.

Koszty utworzenia spółki są kosztami podatkowymi, czym zatem różnią się od kosztów podniesienia kapitału spółki - pytał w imieniu skarżących przedstawiciel Stowarzyszenia Emitentów Giełdowych.

Przedstawiciel Prokuratury Generalnej argumentował z kolei m.in., że sporne koszty nie są wymienione w ustawie i nie ma bezpośredniego związku między tym rodzajem przychodu a kosztem jego uzyskania.

W uchwale NSA stwierdził, że nie są kosztami tylko te wydatki, bez których niemożliwe jest podniesienie kapitału, czyli w przypadku wejścia na giełdę opłaty notarialne, dla giełdy, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych i inne. Pozostałe wydatki, np. usługi związane z doradztwem, pomocą prawną, marketingiem, sporządzeniem prospektu itd., są kosztami uzyskania przychodu.

Uchwała NSA jest wiążąca dla sądu, który zadał pytanie. Dla pozostałych sądów stanowi zaś istotną wskazówkę przy orzekaniu.

SYGN. AKT II FPS 6/10