Korzystanie z zerowej stawki VAT

Spór trafił na wokandę Naczelnego Sądu Administracyjnego za sprawą spółki, której organy podatkowe zakwestionowały rozliczenie VAT za 1997 r. Ich zdaniem, spółka bezprawnie skorzystała z opodatkowania sprzedaży prac budowlanych przy modernizacji autostrady stawką VAT 0 proc. Pieniądze pochodziły ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej PHARE’94. Aby skorzystać z zerowej stawki, spółka musiała być zarejestrowana w Komitecie Integracji Europejskiej jako podwykonawca. Jako podstawę prawną organy powołały zwłaszcza par. 68a – nieobowiązującego już – rozporządzenia ministra finansów z dnia 23 grudnia 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 154, poz. 797 z późn. zm.).

Spółka zaskarżyła decyzję do sądu administracyjnego. Podkreślała, że co prawda była tylko podwykonawcą, lecz na podstawie umowy o podwykonawstwo zawartej z niemiecką spółką, KIE wydał zaświadczenie potwierdzające, że skarżąca dysponuje środkami pochodzącymi z bezzwrotnej pomocy PHARE i realizuje z głównym wykonawcą kontrakt w ramach programu. A teza, że każdy podwykonawca ma obowiązek podpisać i zarejestrować umowę, jest niczym niepotwierdzona.

Przeciwnego zdania były organy podatkowe. Warunkiem stosowania zerowej stawki VAT było zawarcie pisemnej umowy o świadczenie tych usług i zarejestrowanie jej w KIE. A w tym przypadku została zarejestrowana tylko umowa pomiędzy Dyrekcją Okręgową Dróg Publicznych (usługobiorca) a głównym wykonawcą (usługodawca).

Stanowisko organów podatkowych potwierdził WSA uznając, że wymogu zawarcia pisemnej umowy o świadczenie usług budowlanych oraz zarejestrowanie jej przez KIE nie może zastąpić żadne inne zaświadczenie.

Również NSA oddalił skargę kasacyjną spółki. Sąd nie zgodził się, że są podstawy do podważenia spornego przepisu rozporządzenia z 1995 r. W ocenie sądu, nie wprowadzał on bowiem dodatkowego obwarowania, a miał tylko zapobiegać nadużyciom. Ustawodawca miał prawo nałożyć taki wymóg w celu kontroli wydawania pieniędzy z UE. I takim wymogiem, który zresztą obowiązywał i był powszechnie znany, była konieczność rejestracji – konkludował sąd.

Wyrok jest prawomocny.