Ostatni rok na skorzystanie z ulgi remontowej

Zgodnie z dawnym art. 27a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.; dalej ustawa o PIT), podatek dochodowy zmniejsza się na zasadach określonych w ustawie, jeżeli w roku podatkowym podatnik poniósł wydatki na własne potrzeby mieszkaniowe, przeznaczone na remont i modernizację budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego zajmowanego na podstawie tytułu prawnego oraz wpłaty na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej, utworzonej na podstawie odrębnych przepisów.

Aby móc skorzystać z ulgi remontowej, istotne jest to, aby nie tylko ponieść wydatek na wskazany cel, ale także i to, by w chwili jego ponoszenia posiadać tytuł prawny do mieszkania lub domu. Co może być uznane za tytuł prawny do mieszkania? W tym miejscu warto przytoczyć wyrok NSA z 16 maja 1996 r. (SA/Sz 2089/95, niepublikowany), w którym sąd podkreślił, że tytułem prawnym, na podstawie którego podatnik zajmuje budynek lub lokal mieszkalny, może być m.in. akt własności, decyzja administracyjna, umowa użyczenia, umowa najmu lub dzierżawy, umowa podnajmu lub poddzierżawy, dowód stwierdzający nabycie w drodze kupna, spadku lub darowizny.

Przy uldze remontowej obowiązują pewne limity odliczeń. Obecny limit stosowany jest w latach 2003-2005. Zgodnie z dawnym przepisem art. 27a ust. 3 ustawy o PIT, w latach 2003-2005 odliczeniu od podatku dochodowego podlega:

• 19 proc. kwoty wydatków poniesionych na remont i modernizację budynku mieszkalnego, nie więcej jednak niż 3 proc. limitu tzw. dużej ulgi mieszkaniowej (w 2003 r. było to 189 000 zł, co wynika z obwieszczenia ministra finansów z dnia 13 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości ogólnej kwoty odliczeń z tytułu wydatków na cele mieszkaniowe; MP nr 60, poz. 843). W latach 2003-2005 odliczeniu podlega zatem nie więcej niż 5670 zł (189 000 zł x 3 proc.),
• 19 proc. kwoty wydatków poniesionych na remont i modernizację lokalu mieszkalnego, nie więcej jednak niż 2,5 proc. kwoty tzw. dużej ulgi mieszkaniowej.

W latach 2003-2005 odliczeniu podlega zatem nie więcej niż 4725 zł (189 000 zł x 2,5 proc.).

Jeśli zatem podatnik remontował lub modernizował i dom, i mieszkanie, odliczy nie więcej niż 5670 zł.

Jednak, aby móc z odliczenia korzystać, należy wydać minimum 567 zł. Podatnik, który minimum tego w latach 2003-2005 nie osiągnie, nie może dokonać odliczenia z tytułu ulgi remontowej. Przekroczenie limitu dolnego uprawnia wyłącznie do dokonania odliczeń z tytułu wydatków poniesionych w danym roku podatkowym, a nie od początku okresu trzyletniego.

Podatnicy, którzy w ramach remontu lub modernizacji ponieśli wydatki na remont lub modernizację instalacji gazowej, urządzeń eksplozymetrycznych lub urządzeń gazowych, a równocześnie w związku z tymi wydatkami przekroczyli limity odliczeń określone dla podstawowej ulgi remontowej, mogą zwiększyć limit ulgi remontowej o 0,5 proc. kwoty tzw. dużej ulgi mieszkaniowej obowiązującej w pierwszym roku tego okresu. Oznacza to zwiększenie o 945 zł (189 000 zł x 0,5 proc.).

W ramach ulgi remontowej można również odliczyć wpłaty dokonane w danym roku podatkowym na wyodrębniony fundusz remontowy spółdzielni mieszkaniowej lub wspólnoty mieszkaniowej.

Zatem istotne jest to, aby wspólnota mieszkaniowa wyodrębniła ów fundusz remontowy. Przepisy nie precyzują, na czym to wyodrębnienie ma polegać, jednak powinno być to uwidocznione w ewidencji prowadzonej przez wspólnotę mieszkaniową.
Również w przypadku wpłat na wyodrębniony fundusz remontowy obowiązują limity odliczenia. Limit ten dla lat 2003-2005 wynosi 5670 zł. Oczywiście jest to limit trzyletni. Oznacza to, że aby móc z odliczenia skorzystać, trzeba ponieść minimalny wydatek – 567 zł.