Wydatek na spłatę pożyczki związanej z pracą jako koszt

Podatnik ukończył szkolenie specjalistyczne (uprawniające do wykonywania lotów na samolocie E), niezbędne do zatrudnienia i wykonywania pracy na danym stanowisku. Należność za przedmiotowe szkolenie została zapłacona przez pracodawcę na podstawie zawartej z pracownikiem umowy o pożyczkę. Pożyczkodawca potrąca podatnikowi koszt szkolenia ratalnie z wynagrodzenia za pracę.

Według warszawskiej izby skarbowej, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są - stosownie do treści art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. - koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. (...) Stosownie do art. 22 ust. 2 u.p.d.o.f., koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

• wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,

• nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,

• wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę,

• nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Jeżeli roczne koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 2, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi (art. 22 ust. 11 u.p.d.o.f.).

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Ukończył specjalistyczne szkolenie, którego koszt został sfinansowany kwotą pożyczki uzyskanej na podstawie zawartej pomiędzy pracownikiem i pracodawcą umowy pożyczki. Pracodawca potrąca wnioskodawcy udzieloną pożyczkę ratalnie z wynagrodzenia za pracę.

Mając na względzie przytoczone powyżej przepisy oraz przedstawiony stan faktyczny, stwierdzić należy, że w przypadku osiągania przychodów ze stosunku pracy koszty uzyskania przychodów jednoznacznie określa ustawa czyniąc w tym zakresie uregulowania w art. 22 ust. 2 i art. 22 ust. 11. To oznacza, że do kosztów uzyskania przychodów z tegoż źródła można zaliczyć jedynie wyżej wymienione, ściśle przez ustawodawcę określone koszty ryczałtowe lub faktyczne (te drugie na podstawie dowodów ich poniesienia określonych w art. 22 ust. 11 u.p.d.o.f.). A zatem, niemożliwym jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów spłaty pożyczki przeznaczonej na szkolenie specjalistyczne uzyskanej od pracodawcy, mimo że uzyskane w wyniku szkolenia kwalifikacje są niezbędne do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku. (...)

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 marca 2009 r. (nr IPPB2/415-3/10-2/AK)