Kiedy program lojalnościowy nie będzie podlegał opodatkowaniu

Przepisy podatkowe za przychody pracownika podlegające opodatkowaniu uznają wszelkie wypłacone mu środki pieniężne oraz pieniężną wartość otrzymanych rzeczy. W szerokim katalogu tychże ustawodawca wymienia m.in. różnego rodzaju dodatki i nagrody. Nie wskazuje jednak jednoznacznie, iż opodatkowaniu podlegać miałyby korzyści materialne wynikające z programów lojalnościowych.

Kluczem do prawidłowego zakwalifikowania danego świadczenia wynikającego z programu lojalnościowego do przychodów lub nie, jest pytanie o adresata programu.

Nieograniczony krąg beneficjentów

Jeśli program lojalnościowy nie jest zaadresowany wyłącznie do pracowników firmy, uzyskiwane upusty nie będą stanowiły przychodu. Innymi słowy, jeżeli rabaty udzielane są zarówno pracownikom, jak i klientom czy kontrahentom, pozostają one neutralne podatkowo. Stanowisko to potwierdza Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 30.08.2011 r. o sygn. IBPBII/1/415-562/11/ASz, w której podkreśla, iż  korzystanie na jednakowych warunkach z programu lojalnościowego zarówno przez pracowników jak i inne uprawnione podmioty (np. pracowników podmiotów trzecich) będzie neutralne podatkowo dla wszystkich jego uczestników. Skutkiem uzyskania rabatu w programie lojalnościowym bowiem, jest obniżenie ceny zakupu towarów, a nie uzyskanie nieodpłatnego świadczenia. W konsekwencji zatem, po stronie pracowników firmy nie powstanie przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu.

Jak ująć w księgach rachunkowych rezerwy na świadczenia pracownicze

Abolicja składek ZUS dla przedsiębiorców. Jak z niej skorzystać?

Adresatem wyłącznie pracownik

W sytuacji, gdy dane upusty cenowe czy towarowe skierowane są tylko do pracowników, powinny one co do zasady generować podlegający opodatkowaniu przychód, gdyż oznacza to, że pracownicy traktowani są w uprzywilejowany sposób. Co jednak warte uwagi, istnieje orzecznictwo, które i w takich okolicznościach nie uznaje rabatów za przychód. WSA w Warszawie w wyroku z 14.01.2010 r. wskazuje, iż preferencje cenowe towarów czy usług udzielane jedynie pracownikom, jeżeli nie różnią się (w wysokości udzielanego upustu) od preferencji skierowanych do innych grup, nie będą powodować powstania przychodu.

Katarzyna Miazek, Dominik Mędrzycki