Złóż PIT-12 przed 10 stycznia a rozliczy cię pracodawca - PIT 2009

Płatnik ma obowiązek rozliczyć podatnika z dochodów danego roku, jeżeli ten złoży płatnikowi oświadczenie na druku PIT-12 przed 10 stycznia następnego roku. Jednak nie ma przeszkód za zgodą pracodawcy złożyć to oświadczenie i później. Wtedy jednak zależy to od dobrej woli pracodawcy - nie ma on wtedy bezwzględnego obowiązku rozliczenia PIT-a.

Dotyczy to wyłącznie płatników, określonych w art. 31 (pracodawcy), art. 33 (rolnicze spółdzielnie produkcyjne) lub art. 35 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7 ustawy o PIT

Do skutecznego złożenia oświadczenia PIT-12 są uprawnieni:

- pracownicy,

- członkowie rolniczej spółdzielni produkcyjnej albo innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną,

- osoby tymczasowo aresztowane lub skazane,

- osobą otrzymujące emerytury lub renty z zagranicy za pośrednictwem polskiego płatnika,

- osoby otrzymujące otrzymujące świadczenia integracyjne,

- osoby otrzymujące stypendia.

W oświadczeniu PIT-12 podatnik deklaruje, że:

- poza dochodami uzyskanymi od płatnika nie uzyskał innych dochodów, z wyjątkiem dochodów określonych w art. 30-30c oraz art. 30e ustawy o PIT

- nie korzysta z odliczeń, oprócz niżej wymienionych w pkt 2-4 i ulgi na dzieci,

- nie korzysta z możliwości opodatkowania dochodów na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 lub 4 ustawy o PIT

- nie ma obowiązku doliczenia kwot uprzednio odliczonych, z zastrzeżeniem art. 37 ust. 1a pkt 5 ustawy o PIT

Niestety w rozliczeniu za 2009 rok nie można wnioskować, aby płatnik uwzględnił w rozliczeniu PIT-40 ulgę z tytułu wychowywania dzieci (prorodzinną) - takiego wniosku płatnik nie uwzględni. Dlatego podatnik (jeżeli chce skorzystać z ulgi na dziecko) musi wypełnić sobie i złożyć PIT-a sam.

Pracodawca, który dostał od pracownika PIT-12 rozlicza go na formularzu PIT-40. PIT-40 składają płatnicy miesięcznych zaliczek określeni w w art. 31, art. 33 lub art. 35 ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 7 ustawy o PIT, jeżeli otrzymali od podatnika przed 10 stycznia roku następującego po roku podatkowym oświadczenie PIT-12.

PIT-40 płatnik przekazuje do końca lutego po upływie roku podatkowego podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika - a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Polecamy: serwis PIT

Rozliczając podatnika za dany rok podatkowy na druku PIT-40, płatnik ma obowiązek:

1) uwzględnić koszty, o których mowa w art. 22 ust. 11 ustawy o PIT (na wniosek podatnika – PIT-12),

2) odliczyć od dochodu pobrane w ciągu roku składki na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) lub pkt 2a ustawy o PIT

3) na wniosek podatnika (złożony w treści PIT-12) odliczyć od dochodu zwrócone płatnikowi świadczenia, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT - jeżeli nie zostały one potrącone od dochodu przy poborze zaliczek,

4) odlicza od podatku kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b ustawy o PIT, pobranej w roku podatkowym ze środków podatnika,

5) dolicza do podatku obliczonego zgodnie z art. 27 ustawy o PIT otrzymany za jego pośrednictwem zwrot uprzednio zapłaconej i odliczonej składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135).

PIT-40 płatnicy mają obowiązek sporządzić i złożyć do właściwego (dla miejsca zamieszkania podatnika) urzędu skarbowego w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego.

Ewentualną różnicę między podatkiem wynikającym z rocznego obliczenia a sumą zaliczek pobranych za miesiące od stycznia do grudnia pobiera się z dochodu za marzec roku następnego. Różnicę tę, na wniosek podatnika, pobiera się z dochodu za kwiecień roku następnego.

W razie gdy stosunek uzasadniający pobór zaliczek ustał w styczniu lub w lutym, różnicę pobiera się z dochodu za miesiąc, za który pobrana została ostatnia zaliczka. Pobraną różnicę płatnicy wpłacają na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy dla płatnika naczelnik urzędu skarbowego, łącznie z zaliczkami za te miesiące.

Polecamy: serwis VAT

Jeżeli z obliczenia rocznego wynika nadpłata, zalicza się ją na poczet zaliczki należnej za marzec, a jeżeli po pobraniu tej zaliczki pozostaje nadpłata, płatnik zwraca ją podatnikowi w gotówce. Zwrócone nadpłaty w gotówce płatnik potrąca z kwot pobranych zaliczek przekazywanych urzędom skarbowym, wykazując je w deklaracji, o której mowa w art. 38 ust. 1a ustawy o PIT.

Podstawa prawna: ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.

Paweł Huczko