Czy doradca podatkowy może zaliczyć do kosztów wydatki na zakup książek prawniczych

• Prowadzenie działalności w zakresie doradztwa podatkowego
• Wydatki na zakup książek z zakresu prawa podatkowego

Prowadzenie działalności w zakresie doradztwa podatkowego

Doradca podatkowy jest zobowiązany na podstawie przepisów samorządu zawodowego do stałego podnoszenia swoich kwalifikacji (art. 36 pkt 2 ustawy o doradztwie podatkowym). Jest to wymóg formalny, którego niespełnienie może skutkować postępowaniem dyscyplinarnym, a nawet orzeczeniem przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Doradców Podatkowych skreślenia z listy doradców podatkowych.

Aby podatnik mógł dokonywać czynności z zakresu doradztwa podatkowego musi mieć świadomość aktualnych przepisów prawnych prawa podatkowego, celnego i postępowania egzekucyjnego w administracji. Dlatego też doradca podatkowy musi ponosić wydatki na zakup kodeksów, ustaw i innych książek prawniczych. Gdyby ich nie posiadał nie mógłby udzielać w sposób prawidłowy wykładni prawa.

W związku z tym rozpoczęcie działalności prawniczej w zakresie doradztwa podatkowego wiąże się z obowiązkiem poniesienia licznych wydatków przed uzyskaniem pierwszego przychodu. Prawnik ponosi zarówno wydatki ściśle związane z własną profesją, jak i te dotyczące większości przedsiębiorców (reklama, opłaty administracyjne). Powstaje więc pytanie czy wydatki ponoszone przez doradcę podatkowego, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. wydatki na zakup książek prawniczych z zakresu prawa podatkowego mogą stanowić dla niego koszty uzyskania przychodów?

Wydatki na zakup książek z zakresu prawa podatkowego

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zabezpieczenia (zachowania) źródła przychodów.

Przy czym każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy badać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania wyróżnia się koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie). W przypadku kosztów pośrednich brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Do tego rodzaju kosztów zalicza się m.in. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników, koszty promocji i reklamy.

Zatem, podatnik ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem:

- faktycznego poniesienia wydatku,

- istnienia związku przyczynowego pomiędzy wydatkiem a przychodami,

- braku dokonanego wydatku na liście negatywnej, zawartej w art. 23 ustawy o PIT,

- odpowiedniego udokumentowania poniesionego wydatku.

Przy czym obowiązek wskazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności gospodarczej, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, spoczywa na podatniku.

W związku z tym, w celu stwierdzenia czy wydatki poniesione przez doradcę podatkowego na zakup książek prawniczych z zakresu prawa podatkowego mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, istotnym jest ustalenie:

- czy taki wydatek związany jest z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i które mają z nią związek,

- czy taki wydatek służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady ma charakter osobisty.

Jeżeli więc doradca podatkowy, świadczący usługi z zakresu doradztwa podatkowego i obsługi prawnej przedsiębiorstw, nie może wykonywać swojego zawodu bez aktualnej wiedzy na temat przepisów prawa i wykładni prawa podatkowego - w związku z tym musi dokonywać zakupu książek prawniczych z zakresu prawa podatkowego. Wówczas wydatki z tego tytułu będą stanowić dla niego koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, stosownie do przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Podyskutuj o tym na naszym FORUM