Jakie obowiązki ciążą na podatniku w związku z wystawieniem faktury korygującej obniżającej podstawę opodatkowania

Faktury korygujące generalnie można podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego oraz na te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu i kwoty podatku należnego ulega podwyższeniu.

Fakturę korygującą zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1337 z późn. zm.), fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.

Przepis § 14 ust. 2 rozporządzenia stanowi, iż faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zawierać co najmniej:

1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych podwyżką ceny;
3) kwotę podwyższenia ceny bez podatku;
4) kwotę podwyższenia podatku należnego. 

Polecamy: Jak rozliczać koszty w czasie

Zgodnie z ust. 3 ww. przepisu faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a), kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.

Przepisy dotyczące wystawiania faktur – § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 5 – stosuje się odpowiednio do faktur korygujących (§ 14 ust. 4).

Sposób rozliczenia wystawionych przez sprzedawcę faktur korygujących, w sytuacji gdy korekta powoduje podwyższenie podatku należnego, uzależniony jest od przyczyn, które spowodowały konieczność wystawienia danej faktury. I tak, faktura korygująca podwyższająca podatek należny w stosunku do faktury pierwotnej może być wystawiona:

– w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie kwoty podatku wykazanego w pierwotnej fakturze (np. niewłaściwa stawka podatku, błąd rachunkowy, zaniżenie wartości sprzedaży), lub
– z powodu innych przyczyn określonych w § 14 rozporządzenia, np. podwyższenia ceny sprzedaży.

Okoliczności związane z korektą podatku należnego powinny znaleźć odzwierciedlenie w złożonej deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług – art. 99 ustawy o VAT. W przypadku zwiększenia podstawy opodatkowania (i tym samym podatku należnego) winna nastąpić korekta złożonej deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług.

W przypadku faktur korygujących obniżających kwotę podatku należnego – gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze – zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy o VAT, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę.

Polecamy: Karta podatkowa - poradnik użytkownika

Okoliczności związane z korektą podatku należnego powinny znaleźć odzwierciedlenie w złożonej deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług. W przypadku obniżenia podstawy opodatkowania (i tym samym podatku należnego) rozliczenie korygowanych faktur (w zakresie złożonej deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług) powinno nastąpić w rozliczeniach za miesiąc, w których wystawca faktury otrzymał potwierdzenie otrzymania faktur korygujących.