Jak ewidencjonować wydanie i sprzedaż towarów z ekspozycji

rada

Wystawione, w formie ekspozycji, wyposażenie łazienek nie stanowi zużycia towarów na cele reklamy. Następuje tu jedynie przemieszczenie towarów wewnątrz jednostki. W wyniku wystawienia towarów nie następuje ich fizyczne zużycie, a zdemontowanie ekspozycji umożliwia ich sprzedaż.

uzasadnienie

Celem tworzenia ekspozycji jest prezentacja możliwości wykorzystania towarów oferowanych przez jednostkę. Jest to działanie zmierzające do zainteresowania potencjalnych nabywców oraz wzbudzenia w nich chęci nabycia oferowanych towarów, co w efekcie może się przyczynić do wzrostu przychodów ze sprzedaży.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzenie, można by było uznać, że taką ekspozycję należy traktować jak reklamę. Jednak ten pogląd jest uprawniony tylko w przypadku towarów i materiałów, których nastąpi fizyczne zużycie i które nie będą się nadawały do dalszej odsprzedaży.

W takim przypadku wydanie towarów z magazynu oraz zużycie innych kupionych materiałów będzie stanowiło koszty zużycia na potrzeby reklamy, obciążające pozostałe koszty rodzajowe, księgowane w okresie ich poniesienia.

W omawianym przykładzie po zdemontowaniu ekspozycji towary będzie można sprzedać. Nastąpiło więc jedynie ich przemieszczenie wewnątrz jednostki - z magazynu do miejsca ekspozycji. W związku z tym należy rozbudować analitykę do konta „Towary” i księgować wydane towary według miejsca składowania towarów, np. wystawienia ekspozycji.

Przy tworzeniu ekspozycji mogą być wykorzystane urządzenia stanowiące środki trwałe producenta towarów wystawionych w formie ekspozycji. Nastąpi wówczas połączenie sprzedaży towarów danego producenta z udostępnieniem sprzedawcy do używania urządzeń niezbędnych do ich sprzedaży. Takie połączenie sprzedaży będzie miało wpływ na wielkość uzyskiwanych przez producenta towarów przychodów ze sprzedaży. Ekspozycja będzie więc spełniała zarówno funkcję niezbędną do przechowywania jego wyrobów, jak i funkcję reklamy. Jeśli przekazane urządzenia stanowią składniki środków trwałych, wówczas należy uznać, że są wykorzystywane do jego działalności i mają związek z uzyskaniem przychodów. W związku z tym producent towarów dokonuje odpisów amortyzacyjnych środków trwałych, które będą stanowiły jego koszt uzyskania przychodów w sensie podatkowym.

Także sklep, dla uatrakcyjnienia swojej oferty i przedstawienia towaru w interesującej postaci, może ponieść wydatki na zakup elementów dekoracyjnych do wystroju. Materiały i wyposażenie wykorzystane do dekoracji, np. płytki łazienkowe, zasłony, będą kosztami działalności sklepu i będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w sensie podatkowym. Nie należy takich wydatków kwalifikować do kosztów reklamy, lecz zaliczać jako wydatki związane z wykonywaną działalnością.

Jak ująć w księgach skutki utraty wartości towarów

Wykorzystując towary do ekspozycji, należy liczyć się z utratą ich wartości.

W księgach rachunkowych skutki utraty wartości towarów trzeba ujmować, przestrzegając następujących zapisów ustawy o rachunkowości:

- uwzględniać w wyniku finansowym, bez względu na jego wysokość, zmniejszenie wartości handlowej towarów,

- wyceniać wartość towarów nie rzadziej niż na dzień bilansowy, według ceny nabycia nie wyższej od ich cen sprzedaży netto na ten dzień,

- tworzyć odpisy aktualizujące wartość rzeczowych składników aktywów obrotowych, w tym także towarów, i dokonywać w związku z utratą ich wartości odpisów w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych lub kosztów sprzedaży towarów.

W ten sposób ustala się cenę sprzedaży netto dla celów wyceny bilansowej. Wartość ta nie musi być równa rzeczywistej cenie sprzedaży po obniżce.

PRZYKŁAD

Do magazynu przyjęto zakupione towary o łącznej wartości 50 000 zł (według cen zakupu), w tym przeznaczone do sprzedaży - 40 000 zł, wystawione w formie ekspozycji - 10 000 zł, przy czym wartość towaru X to 6000 zł, natomiast wartość towaru Y - 4000 zł. Przyjęto założenie, że towary zostaną w całości sprzedane. Dla uproszczenia w przykładzie pominięto VAT.

Ewidencja księgowa

1. Zakup towarów od dostawcy - 50 000 zł:

Wn „Rozliczenie zakupu” 50 000

Ma „Rozrachunki z dostawcami” 50 000

2. Przyjęcie towaru do magazynu - dokument Pz - 50 000 zł:

Wn „Towary”

- w analityce „Magazyn A” 50 000

Ma „Rozliczenie zakupu” 50 000

3. Przemieszczenie towarów między magazynami - dokument MM - 10 000 zł:

Wn „Towary”

- w analityce „Ekspozycja” 10 000

Ma „Towary”

- w analityce „Magazyn A” 10 000

4. Sprzedaż towarów:

a) dokument Wz - wydanie towarów z magazynu - 40 000 zł:

Wn „Wartość sprzedanych towarów” 40 000

Ma „Towary”

- w analityce „Magazyn A” 40 000

b) przychody ze sprzedaży towarów - faktura sprzedaży - 60 000 zł:

Wn „Rozrachunki z odbiorcami” 60 000

Ma „Sprzedaż towarów” 60 000

5. Dokonanie obniżki cen towarów znajdujących się na ekspozycji, kontrolowanych ilościowo i wartościowo, księgowanych w cenach zakupu (nabycia):

Towar X:

- wartość towaru w cenie zakupu (nabycia) - 6000 zł,

- utrata wartości - 2000 zł.

Towar Y:

- wartość towaru w cenie zakupu (nabycia) - 4000 zł,

- utrata wartości - 1000 zł.

Łącznie: wartość towaru w cenie zakupu (nabycia) - 10 000 zł, utrata wartości - 3000 zł.

Utworzenie odpisu aktualizującego wartość towarów - 3000 zł:

Wn „Pozostałe koszty operacyjne” 3 000

Ma „Odpisy aktualizujące wartość towarów” 3 000

6. Sprzedaż towarów z ekspozycji po obniżonej cenie:

a) dokument Wz - wydanie towarów z magazynu - 10 000 zł:

Wn „Wartość sprzedanych towarów” 10 000

Ma „Towary”

- w analityce „Ekspozycja” 10 000

b) przychody ze sprzedaży towarów - faktura sprzedaży - 8000 zł:

Wn „Rozrachunki z odbiorcami” 8 000

Ma „Sprzedaż towarów” 8 000

7. Równolegle księguje się korektę wartości sprzedanych towarów - 3000 zł:

Wn „Odpisy aktualizujące wartość towarów” 3 000

Ma „Pozostałe przychody operacyjne” 3 000

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Podstawa prawna:
- art. 7 ust. 1 pkt 1, art. 28 ust. 1 pkt 6, art. 34 ust. 5 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości - j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694; ost.zm. Dz.U. z 2006 r.  Nr 208, poz. 1540

Joanna Gawrońska

biegły rewident