Jak ewidencjonować koszty zaniechanych inwestycji

rada

Rezygnując z dalszego prowadzenia inwestycji (budowy środka trwałego), należy dotychczas poniesione koszty przenieść na konto „Pozostałe koszty operacyjne”. Na tym koncie znajdą się zarówno koszty zaniechanych inwestycji, jak i koszty poniesione w związku z jej likwidacją.

uzasadnienie

Wszelkie wydatki poniesione na budowę środków trwałych ewidencjonuje się na koncie „Środki trwałe w budowie”. Znajdują się one tam do czasu zakończenia budowy i przyjęcia środka trwałego do używania. Środki trwałe w budowie wyceniane są według kosztów poniesionych na ich nabycie, wytworzenie lub ulepszenie.

Cena nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych w budowie obejmują:

l ogół kosztów poniesionych przez jednostkę za okres ich budowy, montażu, przystosowania i ulepszenia, naliczonych do dnia bilansowego lub do dnia przyjęcia ich do używania,

l niepodlegający odliczeniu VAT oraz podatek akcyzowy,

l koszty obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu ich finansowania i związane z nimi różnice kursowe, pomniejszone o przychody z tego tytułu.

Ewidencja kosztów zaniechanych inwestycji

Wszelkie wydatki poniesione na budowę środków trwałych ewidencjonuje się na koncie „Środki trwałe w budowie”, natomiast w momencie zaniechania inwestycji zarówno koszty z nią związane, jak i koszty poniesione na jej likwidację ujmuje się na koncie „Pozostałe koszty operacyjne”.

1. Rozpoczęcie inwestycji - wydatki poniesione na wytworzenie środka trwałego:

Wn „Środki trwałe w budowie”,

Ma Różne konta.

2. Decyzja o zaniechaniu inwestycji:

Wn „Pozostałe koszty operacyjne”

- w analityce „Koszty zaniechanych inwestycji”,

Ma „Środki trwałe w budowie”.

3. Sprzedaż zaniechanej inwestycji:

Wn „Rozrachunki z odbiorcami”,

Ma „Pozostałe przychody operacyjne”

- w analityce „Przychody ze sprzedaży inwestycji”.

Przykład 1

Spółka rozpoczęła budowę hali magazynowej. Po dwóch latach od rozpoczęcia inwestycji podjęto decyzję o jej zaniechaniu.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Może zaistnieć również taka sytuacja, że spółka z powodu kłopotów np. finansowych będzie zmuszona na pewien okres wstrzymać budowę. W takim przypadku trudno przewidzieć, czy inwestycja będzie w przyszłości kontynuowana. Istnieje więc ryzyko, że prowadzona inwestycja straci na swojej wartości. Uzasadnione jest więc utworzenie odpisu aktualizującego. Wysokość odpisu aktualizującego to różnica między dotychczas poniesionymi wydatkami na budowę a oszacowaną na dzień bilansowy ceną sprzedaży netto.

Wn „Pozostałe koszty operacyjne”,

Ma „Odpisy aktualizujące”.

Na dzień bilansowy wartość prowadzonej inwestycji należy wykazać w kwocie pomniejszonej o utworzony odpis.

Przykład 2

Spółka prowadzi budowę budynku biurowego, który ma być przeznaczony na własne potrzeby jednostki. Dotychczas poniesione koszty prowadzonej inwestycji wyniosły 200 000 zł. W czerwcu prace przerwano z powodu kłopotów finansowych. Do dnia bilansowego prac nie wznowiono i nie podjęto decyzji o całkowitym zaniechaniu inwestycji.

W związku z tym oszacowano na dzień bilansowy cenę sprzedaży netto rozpoczętej inwestycji w wysokości 150 000 zł i utworzono odpis aktualizujący w wysokości 50 000 zł.

W pierwszych miesiącach następnego roku obrotowego, z powodu nadal utrzymujących się kłopotów finansowych, postanowiono rozpoczętą inwestycję sprzedać.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Podstaw prawna:

- art. 3 ust. 1 pkt 16, art. 28 ust. 1 pkt 2, art. 28 ust. 7 i 8, art. 35c ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości - j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. Nr 208, poz. 1540

Wioletta Chaczykowska

księgowa z licencją MF