Biegły może uniknąć zapłaty VAT

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnieni z tego podatku są podatnicy, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty odpowiadającej równowartości 10 000 euro. W myśl art. 113 ust. 13 pkt 2 tej ustawy ze zwolnienia nie mogą korzystać osoby świadczące usługi w zakresie doradztwa. W załączniku do wydanego na podstawie delegacji ustawowej rozporządzenia minister finansów zawarł listę towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy. Pod pozycją 37 wymienione zostało rzeczoznawstwo, z wyłączeniem doradztwa rolniczego.

Organy podatkowe stwierdziły, że rzeczoznawca to specjalista powoływany do wydawania orzeczeń lub opinii w sprawach spornych, wchodzących w zakres jego kwalifikacji zawodowych, biegły, ekspert. Przez pojęcie doradztwo rozumie się zaś udzielanie fachowych zaleceń, porad, zwłaszcza ekonomicznych, doradztwo finansowe, a przez doradcę rozumie się tego, kto udziela porad, doradza. Usługi świadczone przez biegłych sądowych, polegające na wydawaniu specjalistycznych opinii, są usługami rzeczoznawców wymienionymi w poz. 37 załącznika do rozporządzenia. Osoba wykonująca czynności biegłego sądowego z zakresu księgowości na zlecenie sądu nie ma więc prawa do korzystania ze zwolnienia od VAT, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, ponieważ jest podatnikiem niezależnie od wysokości osiągniętego obrotu.

Wnioskodawczyni nie zgodziła się z takim stanowiskiem i zaskarżyła decyzję organów podatkowych do WSA.

Sąd stwierdził, że opinie biegłych w postępowaniu sądowym nie mogą być traktowane jako forma doradztwa. Ustawy procesowe dają wprawdzie możliwość korzystania w ramach postępowania dowodowego z opinii biegłych, co jednak nie oznacza, że biegłym jest zlecane przez sądy doradztwo jakiegokolwiek rodzaju. Skoro w przypadku biegłego sądowego należy wykluczyć możliwość świadczenia przez niego usługi doradczej na zlecenie sądu, to w ogóle nie istnieje potrzeba sięgania do rozporządzenia.

Sygn. akt I SA/Ol 297/06

Mirosława Łapińska