Różnice kursowe są kosztem lub przychodem
REKLAMA
Spółka, która przeprowadza transakcje z kontrahentami zagranicznymi w walutach obcych w księgach rachunkowych, musi je ewidencjonować w polskich złotych.
Sposób postępowania w takiej sytuacji reguluje art. 30 ust. 2 ustawy o rachunkowości.
Dotyczy to przykładowo transakcji eksportowych, za które uważa się potwierdzony przez urząd celny wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty. Według przepisów w momencie powstania należności należy dokonać ewidencji według średniego kursu ustalonego dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski na ten dzień, chyba że w zgłoszeniu celnym lub innym wiążącym dokumencie ustalony został inny kurs.
Natomiast w momencie zapłaty należności przez kontrahenta stosuje się kurs kupna waluty stosowany przez bank, z którego usług korzysta firma.
W związku z takim przeliczeniem mogą powstać różnice kursowe, które należy ewidencjonować odpowiednio na kontach „Przychody finansowe” (dodatnie różnice kursowe) lub „Koszty finansowe” (ujemne różnice kursowe).
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.
Agnieszka Pokojska
REKLAMA
REKLAMA
