Kategorie

Rozliczanie kosztów pośrednich na produkty gotowe

Elementem procedury szacowania wartości produktów jest rozliczanie kosztów pośrednich. Metoda wyceny jest regulowana przez przepisy prawa bilansowego. Natomiast nie ma takich regulacji w przypadku rozliczania kosztów zarządu na produkty. Niemniej przyjęty przez jednostkę sposób tego rozliczenia jest bardzo ważny ze względu na ocenę opłacalności wytwarzanych produktów. Kwestia rozliczania kosztów pośrednich na produkty została omówiona w niniejszym opracowaniu.
W myśl przepisów ustawy o rachunkowości produkty wycenia się według kosztów wytworzenia. Zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy na koszt wytworzenia produktów składają się koszty pozostające w bezpośrednim związku z danym produktem oraz uzasadniona część kosztów pośrednio związanych z wytworzeniem tego produktu. Z kolei do uzasadnionej części kosztów pośrednich wytwarzania zalicza się zmienne koszty pośrednie produkcji (z wyłączeniem strat produkcyjnych) oraz tę część stałych pośrednich kosztów produkcji, która odpowiada poziomowi tych kosztów przy normalnym wykorzystaniu zdolności produkcyjnych.
Przepisy ustawy o rachunkowości, posiłkując się zapisami MSR nr 2 „Zapasy”1, za normalny poziom wykorzystania zdolności produkcyjnych uznają przeciętną, zgodną z oczekiwaniami w typowych warunkach, wielkość produkcji za daną liczbę okresów lub sezonów przy uwzględnieniu planowanych remontów. Do kosztów wytworzenia produktów nie zalicza się tej części stałych pośrednich kosztów wytworzenia, która dotyczy niewykorzystanych zdolności produkcyjnych i strat produkcyjnych (np. przestojów, braków) oraz kosztów ogólnego zarządu (które nie są związane z doprowadzeniem produktu do postaci i miejsca, w jakich się znajduje na dzień wyceny), a także kosztów sprzedaży produktów. Koszty te nie ujmują również kosztów magazynowania produktów, chyba że poniesienie tych kosztów jest niezbędne w procesie produkcji.
Należy dodać, że ustawa o rachunkowości określa również sposób postępowania, jeżeli nie jest możliwe albo celowe (produkcja rolna) ustalenie kosztu wytworzenia produktu. W tym przypadku produkty wycenia się w sposób uproszczony po cenie sprzedaży takiego samego lub bardzo podobnego produktu, pomniejszonej o przeciętnie osiągany przy sprzedaży produktów zysk brutto ze sprzedaży, a w przypadku produktu w toku – także z uwzględnieniem stopnia jego wytworzenia.
W przypadkach uzasadnionych do kosztu wytworzenia produktu można również doliczyć koszty obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu niezbędnego, długotrwałego wytwarzania produktu, tj. odsetki, prowizje itp. (art. 28 ust. 4 ustawy). Można do nich także doliczyć różnice kursowe powstałe przy zapłacie za dostawę (art. 30 ust. 4 ustawy). Rozwiązania te dotyczą jednak tylko specyficznych zapasów, wymagających długoterminowego finansowania i mogą być stosowane wówczas, gdy istnieje możliwość rzetelnego przyporządkowania kosztów obsługi długu i ewentualnych różnic kursowych do danych aktywów.
Natomiast produkcja w toku zamiast po koszcie wytworzenia może być również wyceniana w wysokości bezpośrednich kosztów wytworzenia lub tylko materiałów bezpośrednich bądź też może być w ogóle niewyceniana, wszakże pod warunkiem, iż nie zniekształca to stanu aktywów oraz wyniku finansowego jednostki. Zasad tych nie można jednak stosować do produkcji o przewidywanym czasie wykonania dłuższym niż 3 miesiące, przeznaczonej do sprzedaży lub na rzecz środków trwałych jednostki będących w budowie; wyłączenie to nie obowiązuje produkcji rolnej (art. 34 ust. 1 pkt 2 ustawy).
Rozliczanie uzasadnionych pośrednich kosztów produkcyjnych
Przytoczone przepisy ustawy o rachunkowości wskazują, iż niezbędnymi warunkami oszacowania uzasadnionych kosztów pośrednich, a następnie ich rozliczenia na produkty są:
• podział tych kosztów na zmienne i stałe, co jest warunkiem oszacowania wielkości kosztów stałych przypadających na wykorzystane i niewykorzystane zdolności produkcyjne,
• ustalenie normalnego poziomu wykorzystania zdolności produkcyjnych; wielkość produkcji odpowiadającą normalnemu wykorzystaniu zdolności produkcyjnych należy wyrazić w jednostkach klucza rozliczeniowego, który będzie użyty do rozliczenia pośrednich kosztów produkcji (np. w maszynogodzinach, roboczogodzinach itp.).
Przepisy ustawy stanowią, że zmienne koszty bezpośrednie (np. materiały bezpośrednie, robocizna bezpośrednia) powinny być odnoszone na produkty w wielkościach rzeczywistych. Natomiast nie ma regulacji ustawowych wskazujących na metodę rozliczenia pośrednich kosztów produkcyjnych na produkty. W tym względzie pomocne mogą być zapisy MSR nr 2. W punkcie 11 tego standardu sugeruje się mianowicie, iż rozliczenie to powinno być prowadzone oddzielnie dla zmiennych kosztów pośrednich (przy uwzględnieniu aktualnego stanu wykorzystania urządzeń produkcyjnych) i stałych kosztów pośrednich (przy uwzględnieniu planowanego lub rzeczywistego stanu wykorzystania zdolności produkcyjnych).
Rozliczenie zmiennych pośrednich kosztów produkcyjnych na produkty powinno nastąpić stawką (wskaźnikiem narzutu) rzeczywistą. Ukazuje to wzór:
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

gdzie:
Rz Szpkp – rzeczywista stawka zmiennych kosztów pośrednich produkcji,
Zpkp – zmienne pośrednie koszty produkcji,
RzWZP – rzeczywiste wykorzystanie zdolności produkcyjnych.
Z kolei sposób rozliczenia stałych pośrednich kosztów produkcyjnych na produkty powinien być zależny od rzeczywistego poziomu produkcji. Jeżeli produkcja będzie niższa od poziomu normalnego [wówczas rzeczywista stawka (narzut) kosztów stałych będzie wyższa od stawki stabilizowanej], to do rozliczenia tych kosztów należy zastosować stawkę stabilizowaną (planowaną). Oblicza się ją według wzoru:
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

gdzie:
St Sspkp – stabilizowana stawka stałych kosztów pośrednich produkcji,
PSpkp – planowane stałe pośrednie koszty produkcji,
NWZP – normalne wykorzystanie zdolności produkcyjnych.
Jeżeli zaś produkcja w danym miesiącu jest wyższa od normalnej, to wówczas, aby nie zawyżyć wyceny zapasów produktów, do rozliczenia stałych kosztów wytwarzania należy zastosować stawkę rzeczywistą (obliczaną analogicznie jak w przypadku kosztów zmiennych). Jeżeli rzeczywista produkcja w danym okresie (np. miesiąca) będzie niższa od produkcji planowanej lub rzeczywiste koszty pośrednie wytwarzania będą wyższe od poziomu planowanego, to pojawia się różnica pomiędzy kosztami rozliczonymi na produkty a kosztami rzeczywiście poniesionymi.
Różnica ta nie może być uznana za uzasadnione koszty pośrednie wytwarzania. Musi ona być zatem zaliczona do kosztów okresu, z tym że jeżeli kwota wspomnianej różnicy jest niewielka (nieistotna) w porównaniu z kosztem wytworzenia produktów, to może być w całości odniesiona na koszt wytworzenia sprzedanych produktów. Natomiast gdy różnica ta jest znacząca i jest wynikiem zaistnienia nieprzewidzianych zdarzeń i okoliczności, to powinna obciążyć pozostałe koszty operacyjne. Sposób kalkulacji kosztu wytworzenia produktów ilustruje przykład 1.
Przykład 1
Spółka „Merkury” wytwarza dwa produkty A oraz B. Oszacowano jednostkowe koszty bezpośrednie tych produktów w danym miesiącu. Koszty materiałów bezpośrednich wyniosły odpowiednio dla produktu A – 650 zł i dla produktu B – 850 zł. Koszty robocizny bezpośredniej wyniosły dla produktu A – 350 zł i dla produktu B – 450 zł. Obliczono pośrednie koszty wytwarzania poniesione w rozpatrywanym miesiącu; zmienne na poziomie 110 000 zł, zaś stałe na poziomie 67 500 zł. Przejęto, iż kluczem rozliczeniowym pośrednich kosztów produkcyjnych jest czas obróbki poszczególnych produktów. Łączny czas obróbki na wszystkie produkty w danym miesiącu wyniósł 10 000 maszynogodzin. Natomiast na jednostkę produktu A – 20 maszynogodzin i na jednostkę produktu B – 30 maszynogodzin.
Ustalono ponadto, że normalne wykorzystanie zdolności produkcyjnych w miesiącu wynosi 11 500 maszynogodzin. Przy tym poziomie wykorzystania zdolności produkcyjnych planowane koszty stałe produkcji oszacowano na kwotę 72 500 zł.
Przeprowadzenie kalkulacji kosztów wytwarzania produktów wymaga obliczenia:
• stabilizowanej stawki stałych kosztów pośrednich produkcji; wynosi ona ok. 6,30 zł/maszynogodzinę (72 500 zł : 11 500 maszynogodzin),
• oraz rzeczywistej stawki zmiennych kosztów pośrednich produkcji; wynosi ona 11,00 zł/maszynogodzinę (110 000 zł : 10 000 maszynogodzin).
Zatem zmienne koszty wydziałowe na jednostkę produktu A wynoszą 220 zł (20 maszynogodzin × 11,00 zł/maszynogodzinę) i na jednostkę produktu B wynoszą 330 zł (30 maszynogodzin × × 11,00 zł/maszynogodzinę).
W danym miesiącu rzeczywiste wykorzystanie zdolności produkcyjnych ukształtowało się na niższym poziomie niż normalne wykorzystanie tych zdolności – zatem stałe koszty wytwarzania produktów należy rozliczyć według stawki stabilizowanej. Wynoszą one dla produktu A 126 zł (20 maszynogodzin × 6,30 zł/maszynogodzinę) i dla produktu B 189 zł (30 maszynogodzin × 6,30 zł/maszynogodzinę).
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Rozliczanie kosztów zarządu na produkty
Jak już wspomniano, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości, koszty zarządu nie są księgowo rozliczane na produkty. Pomimo to często istnieje potrzeba ich pozaksięgowego (statystycznego) rozliczania na poszczególne produkty w celu przeprowadzenia kalkulacji, której wyniki wykorzystywane są dla oceny opłacalności produkcji i negocjacji cenowych.
Najczęściej koszty zarządu rozliczane są na produkty za pomocą kluczy podziałowych. Wykorzystuje się następujące klucze: techniczny koszt wytworzenia, koszty przerobu, sumę kosztów bezpośrednich, płace bezpośrednie z narzutami, wartość materiałów bezpośrednich. W praktyce w celu rozliczenia kosztów zarządu wylicza się tzw. narzuty kosztów zarządu. Mogą to być narzuty rzeczywiste lub stabilizowane. Wśród narzutów stabilizowanych wyróżnia się średnie narzuty za okres ubiegły, narzuty planowane i narzuty narastające.
Wybór konkretnego sposobu obliczenia narzutu kosztów zarządu może zasadniczo wpłynąć na wysokość kosztu wytworzenia produktu i oceny opłacalności jego produkcji. Potwierdza to przykład 2.
Przykład 2
W pierwszym kwartale 2005 r. spółka „Hermes” przyjęła do wykonania cztery zlecenia na partie produktów P1, P2, P3 i P4. Koszty zarządu są stabilne i nie wykazują ścisłego związku z wielkością produkcji. Na podstawie danych z kwartałów poprzednich zaplanowano je na poziomie 624 tys. zł. Do rozliczenia kosztów zarządu na poszczególne zlecenia posłużono się stabilizowanym (średnim z poprzednich 4 kwartałów) wskaźnikiem narzutu kosztów zarządu równym 15%. Na początku rozpatrywanego okresu kontrahenci zgłosili ofertę zakupu dodatkowej partii produktów P5 i P6. W celu oceny opłacalności dodatkowej produkcji dokonano kalkulacji kosztów wytworzenia partii produktów P5 i P6; porównano je z ceną kontraktów i ustalono wynikową rentowność proponowanych ofert. Analizę tę przeprowadzono na tle kalkulacji odnoszących się do przyjętych już do realizacji partii produktów P1, P2, P3 i P4.
Zastosowane obliczenia zawiera tabela 2.
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Dane w tabeli 2 sugerują, iż spośród dodatkowych zleceń jedynie zlecenie na produkcję partii wyrobu P5 jest opłacalne. Niemniej rentowność tego zlecenia jest niższa od średniej rentowności podjętych już zleceń. Zatem kierując się maksymalizacją wskaźnika rentowności wynikowej całej produkcji należałoby odstąpić od podjęcia nie tylko zlecenia na produkcję partii wyrobu P6, ale i wyrobu P5. Czy taki wniosek jest prawidłowy?
W tabeli 3 dokonano rozliczenia kosztów zarządu według narzutu rzeczywistego w proporcji do marży brutto uzyskiwanej na poszczególnych zleceniach. Marża brutto to różnica pomiędzy wartością zlecenia (przychodem ze sprzedaży) a kosztami (na poziomie kosztów zmiennych lub kosztów wytwarzania ogółem) dotyczącymi tego zlecenia. Marża ta (zwana również marżą pokrycia) jest źródłem pokrycia kosztów zarządu. W wyniku wykorzystywania marży brutto do rozliczania kosztów zarządu – produkty, które generują większą marżę obciążane są wyższymi kosztami zarządu. Narzut kosztów zarządu na poszczególne zlecenia ustalono jako iloczyn marży brutto uzyskanej na danym zleceniu i stopy marży brutto równej 48,98%; jest ona ilorazem planowanych kosztów zarządu (624 tys. zł) i marży brutto na zleceniach przyjętych do realizacji (1 274 tys. zł).
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Z danych tabeli 3 wynika, że zarówno zlecenia już zakontraktowane, jak i zlecenia dodatkowe są opłacalne. Niemniej niższa rentowność zleceń dodatkowych w porównaniu z już podjętymi zleceniami – powoduje, że rentowność ogółu zleceń po przyjęciu dodatkowych ofert obniżyłaby się. Zatem i w tym przypadku, kierując się chęcią maksymalizacji wskaźnika rentowności wynikowej, można by wyprowadzić wniosek o braku ekonomicznego uzasadnienia podjęcia dodatkowych zleceń. Konkluzja ta jest jednak niesłuszna. Przekonują o tym obliczenia zawarte w tabeli 4. Posłużyły one ustaleniu wyniku finansowego na realizacji zleceń przy zastosowaniu metody wielostopniowej.
Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

W pierwszym stopniu obliczono marzę brutto I jako różnicę wartości zleceń i związanej z nimi sumy kosztów bezpośrednich. W drugim stopniu obliczono marżę brutto II poprzez pomniejszenie marży brutto I o pośrednie koszty wytwarzania przypisane do danych zleceń. Ocenę opłacalności pojedynczych zleceń wyprowadzono na podstawie poziomu marży brutto II w stosunku do wartości zlecenia. Okazuje się, że relacja ta, nazwana stopą marży brutto, jest dodatnia dla wszystkich zleceń, zarówno już podjętych, jak i dodatkowych. To oznacza, że każde z tych zleceń przyczynia się w jakiejś mierze do pokrywania kosztów zarządu i w konsekwencji do podwyższania wyniku finansowego. Zatem podjęcie zleceń na dodatkową partię produktów P5 i P6 jest jak najbardziej ekonomicznie uzasadnione. Wniosek ten potwierdza to, że wynik finansowy po podjęciu dodatkowych zleceń wzrósłby o 214 tys. zł; podwyższyłby się również wskaźnik rentowności wynikowej.
Reasumując, analiza opłacalności produktów po wkalkulowaniu w koszty ich wytwarzania kosztów zarządu może prowadzić do niewłaściwych wniosków. Sposobem na uniknięcie błędów jest obliczenie rentowności produktów przez przyrównanie do wartości produkcji (przychodów z jej sprzedaży) nie „czystego” wyniku finansowego, a jedynie marży brutto, ustalonej po pokryciu wszystkich kosztów rzeczywiście przez nie generowanych.
Wnioski
Rozliczenie kosztów pośrednich na produkty gotowe wymaga respektowania przepisów zawartych w ustawie o rachunkowości. Z uwagi na to, że przepisy ustawowe nie podają wszystkich szczegółów niezbędnych do prawidłowego rozliczenia tych kosztów istnieje potrzeba posiłkowania się rozwiązaniami wypracowanymi przez Komitet Międzynarodowych Standardów Rachunkowości.
Określając praktyczne sposoby rozliczania kosztów pośrednich na produkty należy kierować się nie tylko potrzebą respektowania przepisów prawa bilansowego, ale również dążeniem do uzyskania prawidłowej informacji o koszcie wytworzenia produktów będącej podstawą do podejmowania decyzji produkcyjnych jednostki. W tym kontekście szczególnie ważne jest to, aby prowadzone pozaksięgowo rozliczanie kosztów zarządu umożliwiało dokonanie trafnej oceny rentowności produktów.
Ryszard Kamiński
Autor jest wykładowcą w Katedrze Nauk Ekonomicznych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Pytania: czytelnicy.rfa@infor.pl
1 Por. Międzynarodowe Standardy Rachunkowości 2001 International Accounting Standards Board, s. 125 i 126.


Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

Komentarze(0)

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code
    Księgowość
    1 sty 2000
    19 cze 2021
    Zakres dat:
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail

    ECOFIN o reformie stawek VAT i unii bankowej

    Reforma stawek VAT w UE. Reforma stawek podatku VAT, unia bankowa i usługi finansowe – to tematy posiedzenia Rady ECOFIN, które odbyło się 18 czerwca 2021 r. Dyskutowane przez Radę rozwiązania na tym etapie uwzględniają większość głównych priorytetów negocjacyjnych Polski w zakresie stosowania obniżonych stawek VAT. Polska liczy na ich przyjęcie w trakcie Prezydencji Słowenii w Radzie UE. Było to ostatnie planowane posiedzenie ECOFIN za Prezydencji Portugalii.

    Wymiana danych podatkowych w czasie rzeczywistym - Finlandia i Estonia są pierwsze

    Wymiana danych podatkowych. O przystąpieniu do elektronicznej wymiany informacji podatkowych w czasie rzeczywistym poinformowały w 18 czerwca 2021 r. władze Finlandii i Estonii. Według organów podatkowych dwóch sąsiednich krajów tego typu rozwiązanie jest "unikatowe" w skali światowej.

    Transakcje z rajami podatkowymi – kolejne obowiązki dla podmiotów powiązanych i niepowiązanych

    Transakcje z rajami podatkowymi. Od 1 stycznia 2021 r. obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych dla podatników CIT, PIT i spółek niebędącymi osobami prawnymi dla transakcji o wartości powyżej 500 tys. PLN dotyczy zarówno podmiotów powiązanych, jak i niepowiązanych, jeżeli rzeczywisty właściciel ma miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową, czyli w raju podatkowym.

    Wartość początkowa środka trwałego - jak ustalić

    Wartość początkowa środka trwałego. Przepisy ustawy o podatkach dochodowych (ustawa o PIT i ustawa o CIT) określają dość dokładnie zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych. Ustalenie wartości początkowej wg wyceny podatnika jest możliwością daną przez przepisy jedynie w wyjątkowych przypadkach - jeżeli nie można ustalić tej wartości wg ceny zakupu. Podatnicy nabywający środki trwałe (np. samochody) i remontujący je mogą ustalić wartość początkową z uwzględnieniem wydatków poniesionych (do dnia oddania środka trwałego do użytkowania) na naprawę, remont, czy modernizację - o ile mogą udokumentować te wydatki.

    Polskie firmy w UE - Czarna Księga barier na rynku wewnętrznym (wydanie II)

    Polskie firmy w UE - Czarna Księga barier. Ministerstwo Rozwoju, Pracy i Technologii opublikowało 16 czerwca 2021 r. już drugą Czarną Księgę barier (administracyjnych i prawnych) na rynku wewnętrznym Unii Europejskiej, które utrudniają działalność transgraniczną polskich przedsiębiorców.

    Najniższa krajowa 2022 a zmiany w PIT - 300 zł więcej netto

    Najniższa krajowa 2022 a zmiany w PIT. Proponowana przez rząd podwyżka najniższej krajowej (płacy minimalnej) w 2022 r. do poziomu 3000 zł brutto (tj. o 7,1 proc. w porównaniu do minimalnego wynagrodzenia 2021 roku) nie jest rewolucyjna - wskazują ekonomiści. Jednocześnie zauważają, że efekt podwyżki będzie wzmocniony przez zapowiedziane w Polskim Ładzie zmiany w systemie podatkowym (głównie w podatku dochodowym pd osób fizycznych - PIT). Szacuje się, że wynagrodzenie netto osoby zarabiającej płacę minimalną wzrośnie w 2022 roku o ok. 300 zł miesięcznie.

    Problematyczne transakcje z rajami podatkowymi – ceny transferowe, dokumentacja, odpowiedzialność

    Transakcje z rajami podatkowymi a ceny transferowe. Od pewnego czasu polski ustawodawca wyjątkowo chętnie wykorzystuje przepisy z zakresu cen transferowych do pobierania informacji o transakcjach realizowanych z podmiotami zarejestrowanymi w rajach podatkowych. Obowiązki nakładane na polskich podatników w tym zakresie są coraz szersze i wymagają coraz większych nakładów administracyjnych. Jednocześnie, wprowadzane przepisy często są tworzone w sposób chaotyczny i nie zawsze uzasadniony.

    Fiskus zajął majątek firmy mimo braku dowodów

    Zabezpieczenie zobowiązania podatkowego na majątku podatnika. Urząd skarbowy zajął konto firmy i należny jej zwrot VAT mimo braku dowodów i nieprawidłowości. Czy miał do tego prawo?

    Podatki 2021: osobista odpowiedzialność członków zarządu na nowo (bezpłatne webinarium 24 czerwca)

    24 czerwca 2021 r. o godz. 10:00 rozpocznie się bezpłatne webinarium (szkolenie online) poświęcone obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. przepisom rozszerzającym obowiązki z zakresu cen transferowych dla podmiotów niepowiązanych. Za brak dopełnienia należytej staranności i nowych obowiązków dokumentacyjnych odpowiadają osobiście członkowie zarządu! Webinarium poprowadzą Artur Klęsk, Partner w Enodo Advisors oraz Jakub Beym, Senior Associate w Enodo Advisors. Portal infor.pl jest patronem medialnym tego wydarzenia.

    Skonta i rabaty przy rozliczaniu transakcji międzynarodowych

    W transakcjach handlowych rozróżniamy różnego rodzaju obniżki cen. Wśród najczęściej stosowanych są skonta i rabaty. Należy jednak pamiętać, że ich udzielenie ma wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług (VAT), a tym samym także na wysokość podatku jaki zapłaci przedsiębiorca.

    Czym różni się najem prywatny od najmu w działalności gospodarczej?

    Podatek od najmu. W dniu 24 maja 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął ważną uchwałę (w składzie 7. sędziów) dotyczącą rozróżnienia najmu prywatnego i najmu prowadzonego w ramach działalności gospodarczej dla potrzeb opodatkowania PIT i ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Jak tę kwestię rozstrzygnął NSA?

    Czy wszyscy podatnicy muszą mieć kasę online od 1 stycznia 2023 r.?

    Kasy fiskalne online są już obowiązkowe dla wybranych grup podatników. Natomiast kasy z elektronicznym zapisem kopii będą dostępne tylko do końca 2022 r. Czy oznacza to, że wszyscy podatnicy będą musieli mieć kasy fiskalne online od 1 stycznia 2023 r.? Co warto wiedzieć o nowym rodzaju kas?

    Sprawozdania finansowe zakładów ubezpieczeń i reasekuracji - zmiany od 2022 r.

    Sprawozdania finansowe. Ustawodawca rozszerza zakres wymogów sprawozdawczych dla zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji. Nowe obowiązki sprawozdawcze będą stosowane od 2022 r., tj. do sprawozdań za rok obrotowy rozpoczynający się w 2021 r.

    Estoński CIT - zmiany od 2022 roku

    Estoński CIT. Od 2022 r. ryczałt od dochodów w CIT (czyli tzw. estoński CIT) będzie mogła wybrać każda spółka kapitałowa, niezależnie od wielkości, bo zniknie limit przychodów 100 mln zł. Estoński system będzie też dla spółek komandytowych i komandytowo-akcyjnych.

    E-faktury od 2022 r. Pilotaż od października 2021 r.

    E-faktury są już na kolejnym etapie procesu legislacyjnego. Ustawodawca chce wspólnie z biznesem testować nowe rozwiązanie już od października 2021 r., tak aby jak najwięcej firm korzystało w pełni z e-faktury w 2022 r. Korzystanie z e-faktury stanie się obligatoryjne od 2023 r.

    Rejestracja w CRPA (Centralnym Rejestrze Podmiotów Akcyzowych) do 30 czerwca

    Rejestracja w CRPA. Ministerstwo Finansów przypomina, że 30 czerwca 2021 r. upływa termin (okres przejściowy) na dokonanie: zgłoszenia rejestracyjnego w Centralnym Rejestrze Podmiotów Akcyzowych (CRPA) dla podmiotów, które przed 1 lutego 2021 r. nie były objęte obowiązkiem dokonywania zgłoszeń rejestracyjnych w podatku akcyzowym albo zgłoszenia uzupełniającego w CRPA dla podmiotów, które przed 1 lutego 2021 r. zostały zarejestrowane na podstawie zgłoszenia rejestracyjnego AKC-R.

    Dotacja z gminy wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem a przedawnienie

    Dotacja z gminy a przedawnienie. Coraz więcej osób w swojej działalności stara się korzystać z różnych form pomocy. Jednym z popularnych rodzajów wsparcia, są różnego rodzaju dotacje – w tym dotacje z jednostek samorządu terytorialnego. W trakcie działalności podmiotu może jednak okazać się, że środki z dotacji zostały nieprawidłowo spożytkowane. W takiej sytuacji, zasadniczo, podatnik powinien zwrócić dotację – co w praktyce może jednak okazać się dla niego niemożliwe do wykonania (szczególnie po dłuższym czasie). Tak samo więc jak w innych przypadkach, ustawodawca przewidział odpowiedni okres przedawnienia dla konieczności zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Warto jednak dowiedzieć się, jak należy obliczać ten termin - w szczególności, że proces przyznania, korzystania i rozliczenia dotacji może być dość długi – i wskazywać na różne momenty, od których należałoby obliczać termin przedawnienia.

    Polski Ład. 2/3 emerytów z zerowym PIT

    Zerowy PIT dla emerytów. Dwie trzecie emerytów będzie miało zerowy PIT, a duża część zapłaci niższy podatek - zapewnił wiceminister finansów Piotr Patkowski. Seniorzy, którzy pobierają emerytury powyżej 5 tys. zł miesięcznie stracą rocznie 75 zł - dodał. Polski Ład dla emerytów - kto zyska, kto straci?

    Interpretacja podatkowa nie może pomijać przepisów

    Interpretacja podatkowa. Przedsiębiorca wdał się w spór z fiskusem o pieniądze należne z tytułu CIT. Oczywiście fiskus chciał ich więcej, w tym celu interpretował przepisy tak, a w zasadzie pomijał ich część, aby uzasadnić słuszność poboru wyższego podatku. Ale po stronie przedsiębiorcy stanął sąd, przypominając organom skarbowym, że: „Nie wolno jest również interpretować przepisów prawnych tak, by pewne ich fragmenty okazały się zbędne” (wyrok WSA w Krakowie z 5 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1262/20).

    Rekordowy Twój e-PIT w 2021 roku

    Twój e-PIT w 2021 roku. Ministerstwo Finansów podsumowało tegoroczny sezon rozliczeń podatkowych PIT, a w szczególności najbardziej popularną e-usługę Krajowej Administracji Skarbowej - Twój e-PIT.

    Leasing finansowy przedsiębiorstwa – rozliczenia podatkowe (PIT, CIT, VAT, PCC)

    Leasing finansowy przedsiębiorstwa. Rozważając możliwość restrukturyzacji działalności, oprócz standardowych rozwiązań takich jak m.in aporty przedsiębiorstw, połączeń lub sprzedaży (niezależnie czy mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa czy przedsiębiorstwem), należy wziąć pod uwagę możliwości oferowane przez leasing finansowy przedsiębiorstwa. W analizie opłacalności przedsięwzięcia musimy wziąć pod uwagę nie tylko aspekt biznesowy, ale również kwestie opodatkowania danej transakcji. Należy zwrócić uwagę, zarówno na podatki dochodowe (odpowiednio PIT oraz CIT), podatek od towarów i usług oraz podatek od czynności cywilnoprawnych.

    Jak wygląda cyberatak na firmową sieć?

    Cyberatak na firmową sieć. W trakcie pandemii ponad połowa polskich firm (54%) zauważyła wzrost liczby cyberataków. W opublikowanej w maju br. analizie Active Adversary Playbook 2021 analitycy ujawniają, że przestępcy zostają wykryci średnio dopiero po 11 dniach od przeniknięcia do firmowej sieci. W tym czasie mogą swobodnie poruszać się po zasobach i wykradać dane przedsiębiorstwa. Coraz trudniej namierzyć złośliwą działalność, jednak pomocna w tym zakresie może okazać się pandemia. W ubiegłym roku wzrosły bowiem umiejętności i szybkość reagowania zespołów IT.

    Kasa fiskalna online - serwis klimatyzacji w samochodach

    Kasa fiskalna online. Czy prowadząc działalność w ramach punktu serwisowego klimatyzacji w samochodach osobowych podatnik jest zobowiązany do posiadania kasy fiskalnej online?

    CIT-8 za 2020 r. - wersja elektroniczna opublikowana

    CIT-8 za 2020 r. Ministerstwo Finansów opublikowało cyfrową wersję (30) CIT-8. Zrobiło to po trzech miesiącach od zapowiedzi, za to na dwa tygodnie przed upływem terminu na złożenie tego zeznania.

    Firmy z branży beauty nie mają kas fiskalnych online

    Kasy fiskalnej online. Co trzecia firma z branży kosmetycznej nie ma kasy fiskalnej online, która od 1 lipca 2021 r. będzie obowiązkowa - wskazała inicjatywa Beauty Razem. Branża apeluje do Ministra Finansów o przesunięcie o pół roku terminu obowiązkowej instalacji urządzeń.