W jaki sposób wyliczyć kwotę VAT w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów

Nasza spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz nabywcy posługującego się ważnym numerem identyfikacji podatkowej dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadanym przez organy podatkowe w państwie jego rezydencji podatkowej. W momencie składania deklaracji nie posiadaliśmy dokumentów potwierdzających, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów faktycznie opuściły terytorium Polski i dostarczone zostały nabywcy na terytorium innego państwa UE. Ze względu na brak przedmiotowych dokumentów potraktowaliśmy wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jako dostawę na terytorium kraju, stosując stawkę podatku w wysokości 22%. Czy jeżeli na skutek braku dokumentów potwierdzających, że towary będące przedmiotem WDT opuściły terytorium Polski i dostarczone zostały na terytorium innego państwa członkowskiego UE, nasza spółka traktuje dokonane dostawy jak dostawy krajowe, VAT należny trzeba liczyć tzw. metodą „w stu” czy też tzw. metodą „od stu”?

 

Przy dokonywaniu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów kwota określona na fakturze jest kwotą brutto, czyli zawiera w sobie podatek od towarów i usług. W związku z tym w przypadku braku dokumentów uprawniających do zastosowania stawki 0% podatnik ma obowiązek wyliczyć podatek według stawki krajowej.

Na podstawie art. 14a § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa Naczelnik Podkarpackiego Urzędu Skarbowego w Rzeszowie informuje:

Zgodnie z zapisem art. 29 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – wzmiankowanej na wstępie, zwanej dalej ustawą – podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2–22, art. 30–32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Odnosząc powyższe unormowanie prawne do wątpliwości podatnika dotyczących obliczenia należnego VAT, w przedstawionym stanie faktycznym należy stwierdzić, iż w niniejszym przypadku istotne jest określenie podstawy opodatkowania.

W myśl zapisu art. 29 ust. 1 ww. ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, którym jest, co do zasady, kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku, czyli zasadniczo ustalona cena pomniejszona o należny VAT.

Z kolei zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz.U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.) ceną jest wartość wyrażona w jednostkach pieniężnych, którą kupujący obowiązany jest zapłacić przedsiębiorcy za towar. W cenie uwzględnia się m.in. VAT, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru podlega obciążeniu tym podatkiem. Zatem cena, w rozumieniu ustawy o cenach, obejmuje VAT i powinna być, co do zasady, traktowana jako cena brutto, co oznacza, że VAT w takich przypadkach należy ustalać tzw. metodą „w stu”, przyjmując, że jest on zawarty w żądanej od zagranicznego kontrahenta cenie.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż ze względu na fakt, że cena zawarta na fakturze dokumentującej wewnątrzwspólnotową dostawę towarów jest ceną brutto, to VAT winien być obliczony tzw. metodą „w stu”.