Czy dofinansowanie z ZFŚS do kwartalnych karnetów oraz do wypoczynku jest opodatkowane i oskładkowane

RADA

Sposób rozliczenia dofinansowania do karnetów pod względem podatkowym zależy od tego, jaki rodzaj świadczenia otrzymuje pracownik - pieniężne czy rzeczowe. Pieniądze są opodatkowane w pełnej wysokości, a rzeczy tylko do wartości 380 zł. Dofinansowanie karnetów z funduszu socjalnego nie podlega oskładkowaniu. Natomiast dopłata do wypoczynku w wysokości 300 zł podlega podatkowi dochodowemu, ale jest zwolniona ze składek na ZUS.

UZASADNIENIE

Dofinansowanie do karnetów na zajęcia rekreacyjno-sportowe, tak jak wszystkie świadczenia socjalne pochodzące z ZFŚS dla pracownika, nie podlega oskładkowaniu.

Z podatku dochodowego od osób fizycznych zwolniona jest wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, ale do ustalonego limitu (art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). W 2008 r. limit ten wynosi 380 zł. Należy pamiętać, że świadczenia rzeczowe, takie jak bony, talony i inne znaki, uprawniają do ich wymiany na towary lub usługi. W związku z tym są traktowane w rozliczeniach jak wypłaty w pieniądzu.

Karnety na basen, siłownię czy inne zajęcia sportowo-rekreacyjne, a także bilety wstępu na różnego rodzaju imprezy kulturalno-oświatowe, sfinansowane z ZFŚS i przekazane pracownikowi, podlegają więc zwolnieniu do kwoty 380 zł (2008 r.). Zwolnienie przysługuje, gdy pracodawca zakupuje karnety z pieniędzy ZFŚS, a potem rozdaje je pracownikom zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie.

W zależności od sytuacji życiowej czy materialnej pracownik może otrzymać karnet, nic za niego nie płacąc lub dopłacając określoną część wartości karnetu. Wtedy mówimy o świadczeniach częściowo odpłatnych. Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem pracownika jest różnica między wartością tych świadczeń, ustaloną zgodnie z zasadami wyceny określonymi w przepisach podatkowych, a odpłatnością ponoszoną przez pracownika.

PRZYKŁAD

Właściciel firmy konsultingowej co kwartał proponuje pracownikom karnety na zajęcia sportowe oraz do teatru. Pracownicy finansują połowę wartości karnetów - 95 zł, a pracodawca finansuje drugą połowę (95 zł). Karnety te podlegają zwolnieniu z podatku. Jeżeli wartość karnetu wynosi 190 zł, a pracownik otrzymuje go za połowę ceny, to jego przychód stanowi 95 zł. Przychód ten powstaje w miesiącu otrzymania świadczenia rzeczowego. Ze względu na zwolnienie takiego świadczenia z podatku dochodowego płatnik nie dolicza pracownikowi tej kwoty do reszty jego przychodów ze stosunku pracy.

Zupełnie inaczej będzie w sytuacji, gdy pracownik najpierw sam kupuje karnet, a następnie, po okazaniu go pracodawcy, otrzymuje częściowy zwrot kosztu karnetu ze środków ZFŚS. Wówczas pracownik dostaje świadczenie w postaci pieniężnej, a nie rzeczowej. W takiej sytuacji zwolnienie z podatku dochodowego nie ma zastosowania. Zwolnienie to nie dotyczy bowiem świadczeń pieniężnych. Kwota refundacji, czyli odpłatność, jaką ponosi pracodawca za pracownika, stanowi przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu.

WAŻNE!

Zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych jest wyłącznie wartość rzeczowych świadczeń otrzymywanych przez pracownika, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 380 zł.

Państwa pracownicy w czwartym kwartale bieżącego roku otrzymali kolejny karnet (świadczenie rzeczowe) za 100 zł. Łącznie wartość wszystkich otrzymanych w roku karnetów przekroczy limit zwolnienia wynoszący 380 zł. Nadwyżka ponad tę kwotę (20 zł; bo 400 zł - - 380 zł) będzie już opodatkowana. Należy ją doliczyć do pozostałych przychodów w miesiącu odebrania karnetu i pobrać zaliczkę podatkową na zasadach ogólnych.

Natomiast dofinansowanie do wypoczynku w kwocie 300 zł, jako świadczenie pieniężne, stanowi przychód ze stosunku pracy. Podlega więc w pełni podatkowi dochodowemu na ogólnych zasadach (art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Tutaj żadne zwolnienie nie ma zastosowania.

Pracodawca, przekazując pracownikom określone świadczenia socjalne finansowane z ZFŚS, w ogóle nie nalicza od nich składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Nie ma tu więc żadnych limitów co do ich wartości. Nie ma również znaczenia forma świadczenia. Obojętne jest więc, czy chodzi o świadczenie pieniężne czy rzeczowe. Ważne, że pochodzi ono ze środków ZFŚS. Zatem zarówno dofinansowanie do urlopu wypoczynkowego, jak i karnetów nie wchodzi do podstawy wymiaru składek na ZUS.

• art. 3 ust. 1, art. 11 ust. 1 i ust. 2b, art. 12 ust. 1, art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176; ost.zm. Dz.U. z 2008 r. Nr 97, poz. 623

• § 2 ust. 1 pkt 19 rozporządzenia z 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe - Dz.U. Nr 161, poz. 1106; ost.zm. Dz.U. z 2004 r. Nr 243, poz. 2434

Izabela Nowacka

specjalista ds. kadr i płac