Czy można zwolnić dyscyplinarnie pracownika, któremu nie udzielono urlopu na żądanie?
REKLAMA
REKLAMA
Tak, możecie Państwo rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę bez wypowiedzenia. W opisanej przez Państwa sytuacji doszło do samodzielnego udzielenia przez pracownika urlopu, a co za tym idzie, samowolnego opuszczenia przez niego miejsca pracy. Pracownik nie może sam decydować o rozpoczęciu korzystania z urlopu „na żądanie”. Kompetencje bowiem do udzielenia takiego urlopu przysługują wyłącznie pracodawcy.
REKLAMA
REKLAMA
W wyroku z 7 listopada 2013 r. (SNP 29/13) Sąd najwyższy uznał, że „Pracodawca może odmówić udzielenia urlopu na podstawie art. 1672k.p. (urlopu na żądanie – przyp. autora) ze względu na szczególne okoliczności, które powodują, że zasługujący na ochronę wyjątkowy interes pracodawcy wymagałby obecności danego pracownika w pracy w okresie określonym w żądaniu udzielenia urlopu”. Za taki szczególny interes w Państwa przypadku należy uznać chęć wręczenia wypowiedzenia oraz zabranie pracownikowi karty i kluczy do pomieszczeń pracodawcy.
REKLAMA
Należy dodać, że pracownik, który raz dokonał naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa może zrobić to ponownie, zatem należy przyjąć, iż nie udzielenie zgody na urlop na żądanie, a co jest z tym związane, podjęta próba zabrania pracownikowi kluczy umożliwiających dostęp do biura jest „wyjątkowym interesem pracodawcy”.
Wybrane orzeczenia SN dotyczące urlopu na żądanie
|
Orzeczenie SN |
Teza |
|
|
wyrok 7 listopada 2013 r. (SNO 29/13) |
Pracodawca może odmówić udzielenia urlopu na podstawie art. 1672 k.p. ze względu na szczególne okoliczności, które powodują, że zasługujący na ochronę wyjątkowy interes pracodawcy wymagałby obecności danego pracownika w pracy w okresie określonym w żądaniu udzielenia urlopu. |
|
|
wyrok 28 października 2009 r. (II PK 123/09) |
Obowiązek udzielenia urlopu "na żądanie" nie jest bezwzględny, a pracodawca może odmówić żądaniu pracownika ze względu na szczególne okoliczności, które powodują, że jego zasługujący na ochronę wyjątkowy interes wymaga obecności pracownika w pracy. |
|
|
wyrok 16 grudnia 2008 r. (II PK 26/08) |
Rozpoczęcie urlopu "na żądanie" (art. 1672 k.p.) przed udzieleniem go przez pracodawcę może być uznane za nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy, będącą ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 k.p. Nie istnieją żadne racjonalne argumenty dla uzasadnienia stanowiska, że zawartemu w art. 1672 k.p. pojęciu "udzielić urlopu" należy nadawać jakieś inne znaczenie normatywne, a w szczególności, że do wykorzystania tego urlopu uprawnia pracownika samo złożenie wniosku, będącego żądaniem w rozumieniu art. 1672 k.p. Pracownik nie może zatem rozpocząć urlopu "na żądanie", dopóki pracodawca nie wyrazi na to zgody, czyli nie udzieli mu takiego urlopu. |
Należy dodać, że pracodawca może nie tylko nie wyrazić zgody na urlop na żądanie, ale ma prawo również z takiego urlopu odwołać pracownika. Odwołanie z urlopu jest możliwe tylko i wyłącznie wtedy, gdy obecność pracownika w zakładzie pracy jest niezbędna i kontynuacja urlopu mogłaby zakłócić normalny tok pracy. Jeżeli pracownik z ważnych powodów osobistych odmówiłby stawienia się w pracy, pracodawca nie może, bez przeanalizowania każdego z przypadków indywidualnie, zwolnić pracownika dyscyplinarnie. Może się bowiem okazać, że pracownik nie miał możliwości stawić się do pracy i jego nieobecność nie wynikała ze złej woli.
Pracownik, który jest informatykiem 9 grudnia 2014 r. poprosił o urlop na żądanie z powodu nagłej choroby swojego 2-miesięcznego syna z którym został skierowany do szpitala. Tego samego dnia w firmie, w której pracownik jest zatrudniony „siadł” serwer i pracodawca odwołał pracownika z urlopu. Pracownik poinformował pracodawcę, że nie stawi się w pracy ponieważ musi zostać z synem w szpitalu, jednakże zastrzegł, że postara się pomóc innemu koledze z działu naprawić problem udzielając tej osobie przez telefon instrukcji. Pracodawca nie może zwolnić Jana Z. ponieważ naruszyłoby to zasady współżycia społecznego, a to stanowiłoby podstawę do postawienia przez pracownika sprawy przed sądem.
PODSTAWA PRAWNA:
- art. 167 2, art. 52 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (j.t. Dz.U z 2014 r. poz. 1502 z późn zm.)
Katarzyna Kalata, partner zarządzający Helpdesk Kadrowy Sp. z o.o.
REKLAMA
REKLAMA
