Umowa dystrybucji należy do umów nienazwanych, których konstrukcja opiera się na art. 353¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 z późn.zm.). Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W umowie dystrybucji występują dwie strony: dystrybutor i przedsiębiorca. Dystrybutor jako podmiot prowadzący dystrybucję (najczęściej sprzedaż) zobowiązany zostaje m. in. do zakupów towarów od przedsiębiorcy z określonym rabatem, prowadzenia działalności na własny rachunek, rozpatrywania reklamacji, działalności na określonym terytorium. Przedsiębiorca jako podmiot będący dostawcą towarów, które podlegają dystrybucji (producent, pośrednik, hurtownik itp.), zobowiązany zostaje m. in. do sprzedaży towarów dystrybutorowi z określonym rabatem, rozpatrywania reklamacji i wymiany reklamowanych towarów, zapewnieniu materiałów reklamowych i promocyjnych, prowadzenia odpowiednich szkoleń.

Z opisu stanowiska wnioskodawcy wynika, iż regulamin premiowania dystrybutorów zawiera zapis, że wypłata premii przysługuje każdorazowo w sytuacji osiągnięcia określonego poziomu sprzedaży pojazdów lub wygenerowania określonej wartości obrotu z tytułu sprzedaży części zamiennych, akcesoriów i usług serwisowych w regionie w którym dystrybutor prowadzi sprzedaż. Wynika z tego, że wypłacana premia nie jest związana z żadną konkretną dostawą lub konkretnym towarem. Wypłacona gratyfikacja pieniężna zależy od określonego zachowania, co powoduje, że pomiędzy wnioskodawcą i dostawcą istnieje relacja zobowiązaniowa (występuje świadczenie wzajemne), którą należy traktować jako świadczenie usługi przez stronę otrzymującą premię.Wnioskodawca świadczy bowiem na rzecz dostawcy określonego rodzaju usługę, a dostawca zobowiązany jest za nią zapłacić. W tak istniejącej relacji premia stanowi zatem wynagrodzenie. A zatem, tutejszy organ nie może zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawcy, iż wypłata premii jest uzależniona od spełnienia kryteriów obiektywnych i niezależnych od spółki. Wnioskodawca sam wskazuje, że jego zachowania nie w każdym przypadku nie mają bezpośredniego wpływu na otrzymanie premii.

Dodatkowo tutejszy organ informuje, iż dostawa towarów w ramach umowy dystrybucji zachowuje swój charakter przez cały czas trwania umowy, na podstawie której strony prowadzą współpracę. Natomiast stosunek, na podstawie którego wypłacana jest premia pieniężna, jest odrębną relacją zobowiązaniową, wynikającą z regulaminu premiowania dystrybutorów i regulującej zasady współpracy między kontrahentami.

Zatem, powyższe wskazuje na istnienie więzi o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Reasumując, świadczenie usług, za które spółka otrzymuje premie pieniężne, należy dokumentować fakturami VAT, stosownie do ww. przepisu ustawy o podatku od towarów i usług.

(...)