Przedstawicielstwo celne – zmiany od maja 2016 r.

Tak jak w dotychczasowych przepisach przedstawicielstwo może być bezpośrednie lub pośrednie.

Przedstawiciel celny nie musi mieć siedziby na obszarze celnym Unii jedynie w przypadku, gdy występuje na rzecz osoby, która nie musi mieć takiej siedziby.

Państwa członkowskie mogą określić warunki świadczenia usług przez przedstawiciela celnego w państwie jego siedziby. W Polsce są to warunki wpisu na listę agentów celnych, które nie ulegają zmianie, określone w Prawie celnym i rozporządzeniu Ministra Finansów.

Monitor Księgowego

Przedstawiciel celny spełniający kryteria dla AEOC może świadczyć usługi w państwie członkowskim innym niż to, w którym ma siedzibę.

Podczas kontaktu z organami celnymi przedstawiciel celny zgłasza fakt wykonywania czynności na rzecz osoby reprezentowanej i określa, czy jest to przedstawicielstwo pośrednie czy bezpośrednie.

Organy celne mogą zażądać od osoby deklarującej, że działa w charakterze przedstawiciela celnego dostarczenia dowodu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa przez osobę reprezentowaną.

Organy celne nie żądają od osoby działającej jako przedstawiciel celny regularnie wykonującej czynności i załatwiającej formalności, aby każdorazowo przedstawiała dowód potwierdzający udzielenie pełnomocnictwa, jeżeli jest ona w stanie przedstawić taki dowód na wniosek organów celnych.

Podstawa prawna:

Art. 5, 18, 19 UKC