Nieodpłatne świadczenia na rzecz pracowników a opodatkowanie VAT

• 1. Finansowanie okularów i soczewek
• 2. Zakupy artykułów spożywczych
• 3. Impreza integracyjna
• 4. Szkolenie pracowników oraz uczestnictwo w konferencji
• 5. Pogrzeb pracownika lub byłego pracownika
• 6. Prezenty z okazji świąt lub jubileuszu
• 7. Zakup odzieży dla pracowników

1. Finansowanie okularów i soczewek

Częstą praktyką w firmie jest finansowanie w całości lub w części zakupu okularów korekcyjnych lub soczewek.

Pracownik, który w trakcie badań okresowych otrzymał skierowanie na zakup okularów, najczęściej przynosi pracodawcy fakturę potwierdzającą zakup. Gdy faktura jest wystawiona na pracownika, to z oczywistych względów pracodawca nie może odliczyć VAT. Nie może tego zrobić również wtedy, gdy faktura jest wystawiona na jego firmę. Według aktualnego stanowiska organów podatkowych pracodawca nie nabywa nigdy prawa do rozporządzania okularami jak właściciel, a jest to podstawowy warunek odliczenia VAT. Pracodawca tylko finansuje zakup. Nie nalicza również VAT od tego świadczenia (zob. pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 maja 2017 r., sygn. 2461-IBPP2.4512.94.2017.2.AZE).

Podatnik może odliczyć VAT od zakupu okularów korekcyjnych, które nabył dla siebie. Musi jednak wykazać, że takie były zalecenia lekarskie. Zdaniem organów podatkowych i sądów nie ma związku między tym zakupem a prowadzoną działalnością, gdy z zaświadczenia lekarskiego wynika, że podatnik ma idealny wzrok. W prawomocnym wyroku WSA w Szczecinie z 25 października 2016 r. (sygn. akt I SA/Sz 780/16) czytamy:

WSA

Należy zauważyć, że powołanie się przez Skarżącego w skardze na idealny stan zdrowia (pierwszej kategorii wzrok) pozostaje w oczywistej sprzeczności z wcześniej złożonym oświadczeniem z dnia 25.10.2013 r., w którym Skarżący gołosłownie powołuje się na zalecenia lekarza okulisty. Tym samym, w ocenie Sądu Skarżący nie wykazał istnienia związku między dokonanymi zakupami okularów a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Wprawdzie sam zakup okularów korekcyjnych wskazuje na potrzebę ich używania, jednak ustawodawca wymaga od podatnika by ten wykazał, że korzystanie z nich jest niezbędne w ramach prowadzonej działalności. Argumentacja zaś Skarżącego, że ma ¬idealny wzrok temu zaprzecza. Dlatego zgodzić się należało z organem, że wydatek poniesiony przez Skarżącego na zakup okularów nie został poniesiony w związku z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, jest bowiem wydatkiem o charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej, a tym samym nie może stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego w ramach prowadzonej przez Skarżącego pozarolniczej działalności gospodarczej.

2. Zakupy artykułów spożywczych

Zakup owoców, warzyw i innych artykułów spożywczych. Podatnicy, którzy kupują dla swoich pracowników owoce i warzywa czy inne artykuły spożywane w trakcie pracy, nie mogą odliczyć VAT od ich zakupu. W związku z tym nie naliczają również VAT od ich przekazania. Zdaniem organów podatkowych i sądów nie możemy mówić o ich związku z prowadzoną działalnością. Pracodawcy nie mają obowiązku zapewnienia pracownikom posiłków, chyba że są to posiłki profilaktyczne. Jest to zatem zakup na cele osobiste pracowników. Nie przekonuje argument, że zakupione artykuły są spożywane tylko na miejscu. Prawo do odliczenia przysługuje tylko wtedy, gdy produkty są spożywane wyłącznie podczas spotkań służbowych. Jeśli produkty te są spożywane na spotkaniach i poza nimi, a podatnik nie jest w stanie określić, jaka część tych zakupów jest wykorzystywana na spotkaniach, nie możemy w ogóle odliczyć VAT.

Stanowisko organów podatkowych potwierdzają również sądy (zob. wyrok WSA w Krakowie z 8 grudnia 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1370/15, wyrok WSA w Łodzi z 17 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Łd 217/19, czy wyrok NSA z 7 grudnia 2022 r., sygn.akt I FSK 2134/19).

Jak z tego wynika, bardzo ważne jest dokładne opisywanie otrzymanych faktur, aby w przyszłości organy podatkowe nie kwestionowały prawa do odliczenia VAT. Gdy kontrola odbywa się po kilku latach od spotkania, trudno sobie wtedy przypomnieć, jakie to było spotkanie i czego dotyczyło.

Zakup wody, kawy, herbaty. Inaczej wygląda sytuacja, gdy pracodawcy kupują wodę, kawę, herbatę, mleko, soki.

Należy odrębnie rozpatrzyć kwestię napojów. Na podstawie § 112 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy pracodawca jest obowiązany zapewnić wszystkim pracownikom wodę zdatną do picia lub inne napoje. Natomiast pracownikom zatrudnionym stale lub okresowo w warunkach szczególnie uciążliwych zapewnić oprócz wody inne napoje. Ilość, rodzaj i temperatura napojów powinny być dostosowane do warunków wykonywania pracy i potrzeb fizjologicznych pracowników.

W związku z tym należy stwierdzić, że przekazanie pracownikom artykułów spożywczych, takich jak kawa, herbata, woda, soki, mleko, cukier, nie jest przekazaniem towarów na cele osobiste pracowników. Konieczność zapewnienia napojów swoim pracownikom w czasie pracy wynika bezpośrednio z przepisów rozporządzenia. Istnieje zatem związek (pośredni) z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Nie służą one dalszej odsprzedaży ani nie są wykorzystywane do wytworzenia wyrobów i usług będących przedmiotem obrotu, lecz są spożywane na terenie firmy w godzinach jej pracy przez pracowników, w celu prawidłowego funkcjonowania na rzecz firmy.

Dlatego wydatki te mają pośredni związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. W związku z tym od zakupu tych produktów odliczymy VAT. Jednocześnie nie musimy go naliczać od ich przekazania pracownikom.

Przykład

Spółka kupuje wodę oraz zapewnia pracownikom kawę, herbatę, cukier oraz mleko. W listopadzie otrzymała fakturę:

• za wodę: wartość netto 500 zł, VAT 115 zł,
• za kawę, herbatę, cukier, mleko: wartość netto 330 zł, VAT 68 zł.

Spółka może odliczyć pełny VAT, tj. 183 zł. Od przekazania nie nalicza VAT.

Potwierdzają to organy podatkowe (zob. pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 grudnia 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.664.2024.3.HW).

3. Impreza integracyjna

Jedną z przesłanek odliczenia VAT jest związek zakupów z działalnością opodatkowaną podatnika. Jeśli przyjąć stanowisko organów podatkowych, to pracodawca odliczy VAT od zakupów związanych z organizacją imprezy tylko w części dotyczącej pracowników, współpracowników. Dział księgowości musi dysponować listą uczestników imprezy, aby proporcjonalnie ustalić VAT do odliczenia. W piśmie z 5 grudnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.672.2025.3.ICZ) czytamy:

MF

Natomiast w odniesieniu do świadczenia w postaci uczestnictwa w jubileuszu osób towarzyszących pracowników, przedstawicieli władz samorządowych i przedstawicieli mediów lokalnych i branżowych wskazania wymaga, że nie wykazuje ono ani bezpośredniego, ani pośredniego związku z Państwa działalnością gospodarczą. Wobec tego uznać należy, że ww. wydatki służyły głównie celom prywatnym osób towarzyszących pracowników, przedstawicieli władz samorządowych i przedstawicieli mediów lokalnych i branżowych. Jednakże – jak wskazałem powyżej – podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących wydatki na organizację jubileuszowej gali w części odnoszącej się do osób towarzyszących pracowników, przedstawicieli władz samorządowych i przedstawicieli mediów lokalnych i branżowych nie podlegał odliczeniu, gdyż nie zostały spełnione wymogi, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy.

Należy pamiętać, że nie odliczymy VAT od wszystkich wydatków, niezależnie od tego, kto był obecny na imprezie.

I tak nie odliczymy VAT od zakupu:

• usługi gastronomicznej, tj. gdy zorganizujemy imprezę w restauracji; odliczymy natomiast VAT, gdy zamówimy catering do firmy;

Wyjątkiem jest przypadek, gdy pracodawca nabywa kompleksową usługę organizacji imprezy. Jak czytamy w wyroku WSA w Łodzi z 5 października 2023 r. (sygn. akt I SA/Łd 587/23):

WSA

W okolicznościach niniejszej sprawy wskazać należy, na co trafnie wskazał i organ, iż co prawda w świetle art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy VAT, podatek naliczony z tytułu nabycia usług noclegowych i gastronomicznych – co do zasady – nie podlega odliczeniu; ograniczenie to nie ma jednak zastosowania w sytuacji, jak w niniejszej sprawie, gdy mamy do czynienia z usługą kompleksową, kiedy to nocleg i usługa gastronomiczna jest elementem spójnej ekonomicznie usługi organizacji Wydarzenia.

Potwierdzają to obecnie również organy podatkowe (zob. pismo z 14 listopada 2025 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.805.2025.3.AKA).

• alkoholu; wprawdzie pojawiają się pierwsze orzeczenia, które kwestionują stanowisko organów odmawiające prawa do odliczenia, ale nie możemy jeszcze mówić o ukształtowanej linii orzeczniczej (zob. prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z 27 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Po 20/23); organy podatkowe odmawiają jednomyślnie prawa do odliczenia VAT od zakupu alkoholu na imprezę, również gdy alkohol wchodzi w skład usługi kompleksowej.

Organy podatkowe odmawiały również prawa do odliczania VAT od dodatkowych atrakcji. Sądy kwestionowały to stanowisko. Jednak wydane w 2025 r. interpretacje po- kazują, że organy podatkowe zaczęły zmieniać zdanie (zob. pisma Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lutego 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.944.2024.2.ŻR, oraz z 2 lipca 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.377.2025.4.AWY).

Obecnie, zdaniem organów podatkowych, pracodawca nie naliczy VAT tylko w przypadku świadczeń na rzecz pracowników i współpracowników. Natomiast świadczenie na rzecz osób towarzyszących podlega VAT, mimo że nie odliczono podatku (zob. pismo Dyrektora KIS z 20 lutego 2026 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.907.2025.4.ICZ). Stanowisko to jest błędne, gdyż ustalając koszt świadczenia, należy brać pod uwagę tylko zakupy, od których odliczono VAT. To oznacza, że w tym przypadku koszt świadczenia, czyli podstawa opodatkowania, wynosi zero.

4. Szkolenie pracowników oraz uczestnictwo w konferencji

Od zakupu usługi szkoleniowej, gdy jest związana z wykonywaniem działalności opodatkowanej, odliczymy pełny VAT. Nie naliczymy VAT od tego świadczenia.

Jeśli jest to stacjonarne szkolenie, powstaje pytanie, czy prawo do odliczenia przysługuje, gdy w pakiecie uczestnicy otrzymują również nocleg i wyżywienie. Na to pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. W takim przypadku nabywamy kompleksową usługę organizacji szkolenia.

Dlatego firma, której pracownik uczestniczył w takim szkoleniu lub konferencji i jest to związane z działalności opodatkowaną, odliczy VAT, mimo że w skład nabytej usługi wchodzą usługi hotelowe i gastronomiczne. Prawo do odliczenia będzie przysługiwało również wtedy, gdy na fakturze będą dwie pozycje:

• „organizacja konferencji” opodatkowana stawką VAT 23%,
• „organizacja konferencji” opodatkowana stawką VAT 8% (koszty noclegu i wyżywienia).

Potwierdził to Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w piśmie z 27 października 2016 r. (sygn. 1462-IPPP2. 4512.649.2016.1.JO).

Zdaniem organów podatkowych, tak jak w przypadku imprezy integracyjnej, w skład kompleksowej usługi organizacji konferencji nie wchodzi alkohol (zob. pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 listopada 2019 r., sygn. 0114-KDIP1- -1.4012.491.2019.2.KOM). Od jego nabycia nie odliczymy VAT.

Według organów podatkowych, również w przypadku nabycia rozrywek nie można mówić o związku tych świadczeń z działalnością podatnika. Prawo do odliczenia VAT naliczonego od nabywanych dodatkowych atrakcji dla uczestników konferencji, m.in. polegających na organizacji rozrywek podczas czasu wolnego (wstęp do parków wodnych, zwiedzanie miasta, imprezy taneczne), zakwestionował Dyrektor KIS w interpretacji z 22 czerwca 2023 r. (sygn. DOP7.8101.62.2021.HEMD). Czytamy w niej:

MF

(...) Organ zauważa, że w odniesieniu do czynności polegających na zakupie napojów alkoholowych dla uczestników Konferencji oraz organizacji rozrywek podczas czasu wolnego (wstęp do parków wodnych, zwiedzanie miasta, imprez tanecznych) nie można uznać, iż stanowią one element kompleksowej usługi organizacji tych uroczystości. Nie stanowią one świadczeń niezbędnych do należytego i właściwego świadczenia usług polegających na organizacji Konferencji. W ocenie organu nie występuje wystarczający związek pomiędzy nabyciem alkoholu oraz organizacją czasu wolnego, a celem Konferencji podczas której ma dojść do przekazania pracownikom wiedzy na temat planów rozwoju, kierunków działań i strategii.

(…) W tym miejscu należy ponownie wskazać, że prawo to nie będzie przysługiwało w części dotyczącej wydatków na zakup alkoholu oraz organizacji rozrywek podczas czasu wolnego (wstęp do parków wodnych, zwiedzanie miasta, imprez tanecznych) z uwagi na brak związku (nawet pośredniego) pomiędzy ich poniesieniem a czynnościami opodatkowanymi Wnioskodawcy.

Nie ma aktualnych interpretacji, jak w przypadku imprez integracyjnych, zmieniających to stanowisko. Trudno się z tym zgodzić. Warto zwrócić uwagę na pogląd przyjęty w orzecznictwie, że dokonując wykładni, czy dany wydatek ma związek z działalnością, należy wziąć pod uwagę zmiany zachodzące w sposobie prowadzenia działalności gospodarczej, tworzące się zwyczaje i praktykę obrotu gospodarczego. Powoduje to, że np. niektóre wydatki, które kiedyś uznawane były za dokonywane w celu budowania wizerunku firmy, obecnie mogą być wydatkami ponoszonymi zwyczajowo oraz powszechnie i uznawanymi za konieczne dla prowadzenia działalności gospodarczej (zob. wyroki NSA z 15 listopada 2017 r., sygn. akt II FSK 2725/15, oraz z 20 października 2022 r., sygn. akt II FSK 531/20).

5. Pogrzeb pracownika lub byłego pracownika

Pracodawcy ponoszą również wydatki na zakup wieńców pogrzebowych, umieszczanie nekrologów w prasie, kondolencji czy wydatki związane z transportem pracowników w związku z udziałem w uroczystościach pogrzebowych zmarłego pracownika.

Zdaniem organów podatkowych nie przysługuje nam prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących wydatki ponoszone w związku z pogrzebem zmarłego pracownika, emeryta, rencisty oraz najbliższej rodziny pracownika lub byłego pracownika (emeryta, rencisty). Ich zdaniem nie możemy w tym przypadku mówić o pośrednim związku z prowadzoną działalnością, gdyż ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa (zob. pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 lipca 2015 r., sygn. ILPP1/4512-1-295/15-4/MD).

Stanowisko organów podatkowych potwierdził NSA w wyroku z 19 sierpnia 2020 r. (sygn. akt I FSK 7/18), w którym czytamy:

NSA

Zwyczaj zamieszczania kondolencji czy składania wieńców na pogrzebach pracowników lub członków ich rodzin niewątpliwie poprawia wizerunek firmy, jednakże realizacja powszechnych zwyczajów związanych ze śmiercią nie przyczynia się do zwiększenia obrotu ze sprzedaży energii elektrycznej, do czego została powołana spółka. Stanowi jedynie o stosowaniu się do pewnych ustalonych norm obowiązujących w całym społeczeństwie, a nie odnoszących się do realizacji celów gospodarczych przez skarżącą, mającą co do zasady sprzedaż energii elektrycznej.

Reasumując, należy zgodzić się z organem, że wydatki związane z udziałem w uroczystościach pogrzebowych nie pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, mimo że wynikają z prowadzonej wewnętrznej polityki kadrowej oraz dobrego zwyczaju. Mają bezpośredni i jednoznaczny związek z czynnościami niepodlegającymi VAT, więc nie ma możliwości doszukiwania się ich pośredniego wpływu na prowadzoną działalność opodatkowaną. Taki związek jest zbyt mało konkretny w porównaniu do jednoznacznego powiązania tych wydatków z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu.

Jednocześnie złożenie wieńców pogrzebowych, umieszczanie nekrologów w prasie, kondolencji i transport pracowników w związku z udziałem w uroczystościach pogrzebowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Przykład

W sierpniu zmarł pracownik spółki. Spółka wynajęła autokar, aby dowieźć pracowników na pogrzeb. Koszt autokaru wyniósł 1000 zł plus 80 zł VAT. Oprócz tego zakupiono wieniec i nekrolog. Koszty wyniosły 400 zł plus 38 zł VAT. Spółka nie odliczy od tych wydatków VAT i go nie naliczy.

6. Prezenty z okazji świąt lub jubileuszu

Upominki rzeczowe. Często firmy przekazują swoim pracownikom upominki z różnych okazji, np. jubileuszu firmy czy świąt. Gdy upominki są finansowane ze środków ZFŚS, ich przekazanie nie podlega VAT i jednocześnie pracodawca nie odliczy podatku od ich nabycia.

Jeśli zakup jest finansowany ze środków obrotowych, podatnikowi również nie przysługuje prawo do odliczenia VAT. Zdaniem organów podatkowych przekazanie to odbywa się na cele osobiste (zob. pismo Dyrektora KIS z 27 marca 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.29.2026.3.KOM). Uznają one, że osobiste cele i korzyści pracowników mają znaczenie pierwszorzędne w stosunku do korzyści pracodawcy (wzmocnienie związków z pracodawcą i zwiększenie efektywności pracy). Argumentem za przyjęciem tego stanowiska jest to, że przepisy prawa nie wymuszają na pracodawcy obowiązku wręczania pracownikom prezentów z okazji jubileuszu firmy. Obdarowanie pracowników nie jest niezbędne dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż pracownicy są zobowiązani świadczyć pracę niezależnie od prezentów, jakie daje im z własnej woli pracodawca. Dlatego wręczenie pracownikom upominków będzie nosiło znamiona przekazania towarów na cele osobiste. Pracodawca nie odliczy VAT, ale również go nie naliczy.

W piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 31 stycznia 2017 r. (sygn. 3063-ILPP1-1.4512.187.2016.1.AK) czytamy:

MF

Zatem, w przypadku nabycia nagród rzeczowych przekazywanych pracownikom z okazji jubileuszu pracy, z uwagi na fakt, że zakupy te nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych i fakt ten (jak wynika z treści wniosku) znany jest Gminie w chwili dokonywania zakupów – nie ma ona możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem tych towarów.

W firmach są kupowane z różnych okazji np. słodycze, które są spożywane na miejscu przez pracowników. Zdaniem organów podatkowych również od tych zakupów nie odliczymy VAT. Jednocześnie nie musimy również naliczać podatku.

W piśmie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 czerwca 2017 r. (sygn. 0115-KDIT1-1.4012.150.2017.1.AJ) czytamy:

MF

(…) Wydatki te nie będą miały zatem związku z prowadzoną działalnością gos¬podarczą. Nie występuje więc nie budzący wątpliwości związek (nawet pośredni) podatku naliczonego z wykonywaniem czynności opodatkowanych. W rezultacie nie będzie przysługiwać odliczenie w takiej sytuacji, gdyż nie będą spełnione wymogi, o których mowa w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. nie wystąpi związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Bony. Nie odliczymy VAT również wtedy, gdy zakupimy bony dla pracowników, a ich sprzedawca wystawi nam fakturę z naliczonym podatkiem. Również w tym przypadku pracownik przy użyciu tych bonów realizuje swoje cele osobiste.

7. Zakup odzieży dla pracowników

W przypadku zakupu odzieży i obuwia dla pracowników należy rozważyć dwie sytua¬cje: zakup odzieży i obuwia ochronnego, gdy taki obowiązek nakładają na pracodawcę przepisy Kodeksu pracy, oraz zakupy, do których pracodawca nie jest zobowiązany przepisami prawa.

Odzież ochronna. Z regulacji Kodeksu pracy wynika, że pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach (art. 2377 Kodeksu pracy):

1. jeżeli odzież własna pracownika może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu,
2. ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

Dlatego w przypadku gdy pracownicy są zatrudnieni do wykonywania czynności opodatkowanych, pracodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku od zakupu takiej odzieży. Jednocześnie przekazując pracownikom te ubrania, nie ma on obowiązku naliczenia VAT.

Odzież służbowa z logo firmy. Pracodawcy dbający o dobry wizerunek firmy często zapewniają pracownikom jednakowe uniformy z logo firmy, nie będąc do tego zobowiązanym na podstawie przepisów Kodeksu pracy.

W tym przypadku również przysługuje im prawo do odliczenia VAT, gdyż ubrania te nie są wykorzystywane do celów prywatnych. Potwierdzają to również organy podatkowe (zob. pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 stycznia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.627.2023.3.KOM).

Odzież służbowa bez logo firmy. Inaczej wygląda sytuacja, gdy podatnik kupuje np. drogi garnitur, buty, zegarek, tłumacząc, że wykonywany przez niego zawód wymaga dobrej prezencji (np. adwokat). Tutaj powstaje wątpliwość, czy możemy mówić wyłącznie o związku z działalnością gospodarczą. Kupione towary mogą być bowiem wykorzystywane również do celów osobistych, gdyż nie są to ubrania oznaczane np. logo firmy. Dlatego od tych zakupów prawo do odliczenia nie przysługuje.

W interpretacji indywidualnej z 5 listopada 2014 r. (sygn. IPPP2/443-792/14-2/DG) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie na pytanie podatnika będącego prezenterem telewizyjnym, czy może odliczyć VAT od zakupu odzieży, butów, kosmetyków oraz usług fryzjerskich i kosmetycznych, odpowiedział przecząco. Takie samo stanowisko zajął Dyrektor KIS w piśmie z 16 października 2023 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.391.2023.4.JŚ).

Fragment książki „Praktyczny leksykon VAT 2026” dostępnej na www.inforlex.pl