Jak ustalić wartość początkową użytkowania wieczystego

Tak.

Prawo użytkowania wieczystego podlega wpisowi do ewidencji środków trwałych. Wydatki na jego nabycie nie stanowią jednak kosztów uzyskania przychodów ani w momencie zakupu i oddania do używania, ani poprzez odpisy amortyzacyjne. Zastosowanie ma w opisanej sytuacji art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT.

Przepis stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków m.in. na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów uznawanych za taki koszt. Należy więc rozróżnić wydatki poniesione na nabycie prawa wieczystego użytkowania gruntów od poniesionych opłat za wieczyste użytkowanie gruntów. Za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne (zob. art. 71 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami).

Organy podatkowe uznają, że pierwsza opłata jest wydatkiem na nabycie prawa użytkowania wieczystego. Bez jej uiszczenia nie jest możliwe oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste, a zatem prawo to nie powstaje. Na charakter pierwszej opłaty - jako wydatku na nabycie prawa - wskazuje również jej wysokość, która wynosi np. od 15% do 25% ceny nieruchomości gruntowej.

Przykładem zastosowania takiej interpretacji przepisów może być pismo z 6 maja 2010 r. wydane przez Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy (nr ITPB1/415-147/10/PSZ). Interpretacja dotyczy odpowiedzi na pytanie, czy prawidłowo ustalono wartość wieczystego użytkowania gruntu, przyjmując za nią wymienioną w akcie notarialnym wartość pierwszej opłaty rocznej.

Rozpatrywano następujący stan faktyczny. Do majątku objętego wspólnością ustawową, na podstawie aktu notarialnego podatnik zakupił wraz z żoną lokal użytkowy o powierzchni użytkowej 224,40 m2 i przynależnymi do niego udziałami wynoszącymi 22440/103424 części wspólnych budynku. Podatnicy uzyskali w użytkowanie wieczyste na lat 99 udział wynoszący 22440/103424 części w działkach gruntu.

Cena sprzedaży lokalu użytkowego została ustalona na 540 280 zł, a pierwszą opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego gruntu w wysokości 25% wartości udziału w gruncie ustalono na kwotę odpowiadającą obowiązującej w dniu zawarcia aktu notarialnego pierwszej opłaty rocznej, to jest 6680 zł. Kwoty te na dzień podpisania aktu notarialnego zostały wpłacone. 

Polecamy: Faktura VAT od A do Z

Polecamy: Kontrola podatkowa

Wartość lokalu w ewidencji środków trwałych została ustalona jako suma wartości lokalu z aktu notarialnego powiększona o wartość nakładów remontowo modernizacyjnych. Natomiast wartość wieczystego użytkowania gruntu została ustalona w wysokości pierwszej opłaty rocznej to jest 6680 zł i w takiej wysokości została przyjęta do ewidencji środków trwałych. Zgodnie z zasadą, że amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntu, od wieczystego użytkowania nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne. Organ podatkowy potwierdził, że prawidłowo ustalono wartość wieczystego użytkowania gruntu przyjmując za wartość wymienioną w akcie notarialnym wartość pierwszej opłaty rocznej w wysokości 6.680 zł.

Polecamy: VAT 2011

Polecamy: Podatki 2011

W interpretacji tej Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy stwierdził m.in.:

„Z treści wniosku wynika, iż w dniu 24 kwietnia 2008 r. do majątku objętego wspólnością ustawową, na podstawie ostatecznego aktu notarialnego zakupił Pan wraz z żoną m.in. udział w prawie wieczystego użytkowania gruntu. W aktach notarialnych podana jest cena nabycia wieczystego użytkowania gruntu, tj. pierwsza opłata za oddanie nieruchomości, zatem prawidłowo określano wartość początkową.
Wobec powyższego wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej prawo użytkowania wieczystego podlega wpisowi do ewidencji środków trwałych. Wydatki na jego nabycie nie stanowią jednak kosztów uzyskania przychodów ani w momencie zakupu i oddania do używania, ani poprzez odpisy amortyzacyjne. Przy czym, do ewidencji środków trwałych prawo użytkowania wieczystego wprowadza się wg ceny nabycia ustalonej zgodnie z cyt. powyżej art. 22g ust. 3 ww. ustawy”.