Czy można w pełni odliczyć VAT naliczony z faktury za samochód ciężarowy

Do czasu wejścia w życie zmian wprowadzonych ustawą zmieniającą ustawę o VAT, które w zakresie prawa do odliczenia VAT przy nabyciu samochodów wejdą w życie po upływie 90 dni od dnia ogłoszenia (22 sierpnia br.), obowiązują dotychczasowe zasady rozliczeń. W przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej ładowności mniejszej niż określona według wzoru:

gdzie:

DŁ – oznacza dopuszczalną ładowność,

n – oznacza ilość miejsc (siedzeń) łącznie z miejscem dla kierowcy

– kwotę podatku naliczonego stanowi 50% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 5000 zł.

W omawianym przypadku dopuszczalna ładowność na podstawie świadectwa homologacji wynosi 870 kg.

Stąd: (870 kg – 357 kg) / 68 kg = 7,54.

Jeśli więc samochód posiada do 7 miejsc siedzących, należy go uznać za samochód ciężarowy w myśl ustawy o VAT. Czyli cały podatek naliczony VAT można odliczyć w deklaracji. Przy założeniu oczywiście, że został spełniony podstawowy warunek odliczenia VAT – samochód jest wykorzystywany do wykonywania działalności opodatkowanej.

Od 22 sierpnia 2005 r. w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6000 zł.

Ograniczenie prawa do odliczenia nie dotyczy:

1) pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van,

2) pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków,

3) pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków,

4) pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,

5) pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów Prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy,

6) pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie,

7) przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest:

a) odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub

b) oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w pkt 1–4 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację, kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Kopię zaświadczenia podatnik jest obowiązany dostarczyć w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania do naczelnika urzędu skarbowego.

Gdy w pojeździe, dla którego wydano zaświadczenie, zostały wprowadzone zmiany, w wyniku których pojazd nie spełnia wymagań, o których mowa w pkt 1–4 – podatnik obowiązany jest do pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o tych okolicznościach w terminie 7 dni od ich zaistnienia. Jeżeli zmiany zostaną dokonane w okresie 12 miesięcy, licząc od miesiąca, w którym otrzymano fakturę lub dokument celny, podatnik jest obowiązany do skorygowania kwoty podatku naliczonego w całości w rozliczeniu za okres, w którym dokonano tych zmian.

Jeżeli:

• samochód jest wykorzystywany zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i wykonywania czynności zwolnionych, niedających prawa do odliczenia VAT, oraz

• podatnik nie może wyodrębnić podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną

– to podatnik może odliczyć tylko część podatku naliczonego, zgodnie z proporcją roczną ustaloną na podstawie obrotów z roku poprzedniego.

Proporcję ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Gdy proporcja przekroczyła 98% – podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego. W omawianym przypadku proporcja wynosi 99%, można więc odliczyć bez przeszkód całkowitą kwotę podatku naliczonego.

Barbara Pyzel

st. specjalista ds. podatków w System Rewident