| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Porady prawne > Jak zaksięgować opłatę komorniczą

Jak zaksięgować opłatę komorniczą

W związku z nieotrzymaniem od kontrahenta zapłaty za zakupione przez niego towary wnieśliśmy sprawę do sądu. Po otrzymaniu pozytywnego dla nas orzeczenia sadowego chcemy złożyć wniosek o egzekucję zasądzonych kwot. Jak prawidłowo zaksięgować w księgach rachunkowych opłatę wniesioną komornikowi w związku z przedmiotowym wnioskiem?

Zarówno opłaty sądowe poniesione przez jednostkę w związku ze skierowaniem należności na drogę postępowania sądowego, jak i koszty poniesione w związku z wyegzekwowaniem należności przez komornika są kosztami pośrednio związanymi z działalnością operacyjną jednostki. Dlatego też zalicza się je w księgach rachunkowych do pozostałych kosztów operacyjnych.
W myśl przepisów ustawy o rachunkowości przez pozostałe koszty operacyjne rozumie się koszty związane pośrednio z działalnością operacyjną. Są to koszty, które powstają na skutek zdarzeń związanych pośrednio z prowadzoną przez podmiot działalnością operacyjną, niekwalifikujące się do kosztów finansowych oraz strat nadzwyczajnych. Powstają one zatem w wyniku operacji niefinansowych związanych z ryzykiem gospodarowania.
W zasadzie do kosztów tych zaliczamy nie tylko np. opłaty sądowe, ponoszone w celu uzyskania wyroku z klauzulą wykonalności, ale również opłaty wnoszone do organu egzekucyjnego (komornika) w związku ze złożeniem wniosku o wyegzekwowanie należnych od dłużnika kwot. Dzieje się tak na podstawie art. 3 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości, który zawiera zwrot „w szczególności”, co daje możliwość zaliczania do tej grupy kosztów nie tylko kosztów ponoszonych z tytułu wymienionych w tych przepisach, ale również innych, które jednak z uwagi na ich charakter nie mogą być zaliczone do kosztów działalności operacyjnej, kosztów finansowych lub strat nadzwyczajnych, a ponoszone są przez jednostkę w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Tak więc stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 32 ww. ustawy, poniesione koszty należy zarachowywać do pozostałych kosztów operacyjnych zapisem: Wn konto „Pozostałe koszty operacyjne”/Ma konto „Pozostałe rozrachunki” lub „Rachunek bankowy”.
Mając na uwadze powyższe, zaliczenie poniesionych kosztów w związku ze złożeniem wniosku do komornika przez wierzyciela do pozostałych kosztów operacyjnych może wyglądać następująco:
1) jeżeli wierzyciel nie wnosi opłaty w momencie złożenia wniosku u komornika, następuje zarachowanie zobowiązania wobec komornika: Wn konto „Pozostałe koszty operacyjne”/Ma konto „Pozostałe rozrachunki”;
2) zapłacenie należnej kwoty: Wn konto „Pozostałe rozrachunki”/Ma konto „Rachunek bieżący” lub „Kasa”;
3) jeżeli przyjęcie przez komornika wniosku byłoby uwarunkowane wniesieniem wymaganej opłaty, można w zasadzie zaksięgować wniesioną opłatę w koszty, i to bezpośrednio na podstawie dowodu wpłaty: Wn konto „Pozostałe koszty operacyjne”/Ma konto „Rachunek bankowy” lub „Kasa”.

Jakub Morawiec

Podstawa prawna:
art. 3 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694 z późn.zm.).


Czytaj także

Źródło:

Prawo Przedsiębiorcy
INFORLEX Biznes509.00 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Magda Judejko

Prawnik, Inspektor ds. Ochrony Danych Osobowych, PM

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »