Czy należy składać zeznanie roczne w przypadku osiągnięcia straty ze stosunku pracy

Strata pojawia się wówczas, gdy koszty uzyskania są wyższe od sumy przychodów osiągniętych z danego źródła.

Strata ze stosunku pracy występuje najczęściej u osoby młodocianej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego lub odbywającej przyuczenie do wykonywania określonej pracy. Młodocianemu w okresie nauki zawodu przysługuje wynagrodzenie obliczane w stosunku procentowym do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale, obowiązującego od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa GUS w „Monitorze Polskim”.

Stosunek procentowy wynagrodzenia jest zależny od czasu pobierania nauki zawodu i wynosi: w pierwszym roku nie mniej niż 4%, a później, tj. w drugim i trzecim, odpowiednio 5 i 6% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Młodocianym odbywającym przyuczenie do wykonywania określonej pracy przysługuje nie mniej niż 4% przeciętnego wynagrodzenia.

Wysokość przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w kolejnych kwartałach ubiegłego roku była wartością zmienną. I tak, np., w II kwartale 2006 r. wynosiła 2427,27 zł. Jeżeli zatem osoba młodociana otrzymywała, przez pewien czas, najniższe wynagrodzenie, w kwocie 97,09 zł miesięcznie, to koszty uzyskania przerastały przychody o 5,16 zł albo nawet o 30,73 zł, jeżeli miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika (młodocianego) było położone poza miejscowością, w której znajdował się zakład pracy. Taka dysproporcja między przychodami a kosztami wynika z treści art. 22 ust. 2 updof (zarówno w brzmieniu obowiązującym w minionym roku, jak i w tym roku). Powołany przepis stanowi, iż koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku pracy są stałe (ryczałtowe), bez względu na wymiar czasu pracy, wysokość wynagrodzenia lub inne czynniki.

Osoba młodociana uzyskująca świadczenia ze stosunku pracy ma obowiązek złożyć zeznanie roczne o wysokości osiągniętego dochodu lub poniesionej straty na ogólnych zasadach (art. 45 ust.1 updof). Strata wykazana w zeznaniu za rok 2006 może być rozliczona w latach następnych. Dokonuje się tego poprzez obniżenie dochodu uzyskanego z tego samego źródła (w tym wypadku ze stosunku pracy) w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty straty.

Podstawa prawna:
- art. 9 ust. 2 i 3; art. 22 ust. 2; art. 45 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176; ost.zm. Dz.U. z 2006 r. Nr 249, poz. 1824