Nabycie środków trwałych w drodze spadku

W myśl art. 22a ustawy o p.d.o.f., jeśli spełnione zostały następujące wymogi: 1) maszyny stanowią własność lub współwłasność autorki listu, 2) są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania, 3) przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok oraz 4) są wykorzystywane przez nią na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, podlegają one amortyzacji, przy czym fakt nabycia ich w drodze spadku nie stanowi przeszkody w tym zakresie. Ponadto zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a ustawy o p.d.o.f. odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej tych maszyn – właśnie z uwagi na nabycie ich w drodze spadku – mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W myśl art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o p.d.o.f. za wartość początkową środków trwałych nabytych w drodze spadku uważa się wartość rynkową z dnia nabycia. Jest ona określana na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami tego samego rodzaju, z uwzględnieniem ich stanu oraz stopnia zużycia.

W odniesieniu do środków trwałych nabytych w drodze spadku podatnik może zastosować indywidualne stawki amortyzacyjne, pod warunkiem spełnienia wymogów określonych w art. 22j ust. 1 ustawy o p.d.o.f. Przepis ten przewiduje zastosowanie indywidualnych stawek amortyzacyjnych w odniesieniu do używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Okres amortyzacji dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3–6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych (a zatem m.in. wszelkiego rodzaju maszyn i urządzeń) nie może być przy tym krótszy niż: 1) 24 miesiące, gdy ich wartość początkowa nie przekracza 25 000 zł, 2) 36 miesięcy – gdy ich wartość początkowa jest wyższa niż 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł, bądź 3) 60 miesięcy – w pozostałych przypadkach. Środki trwałe, o których mowa powyżej, uznaje się za używane, jeżeli podatnik udowodni, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 6 miesięcy. Odpowiednim dowodem mogą być w tym zakresie np. dokumenty potwierdzające ich nabycie przez poprzedniego właściciela, kopie ewidencji poprzedniego właściciela itd.