| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Prawo Unii Europejskiej > Wzajemna współpraca w zakresie podatków między państwami UE

Wzajemna współpraca w zakresie podatków między państwami UE

Utworzenie wspólnego rynku i swobodny obrót na terenie Unii Europejskiej towarów, osób, usług i kapitału, obok licznych wynikających z tego korzyści, stwarza także sprzyjające warunki rozwoju zjawisk negatywnych, takich jak uchylanie się od opodatkowania i unikanie płacenia podatków. W związku z tym zrodziła się potrzeba zakrojonej na szeroką skalę współpracy między państwami członkowskimi UE, dotyczącej gromadzenia i wymiany informacji o sytuacjach podlegających opodatkowaniu, w celu prawidłowego wymiaru podatków.

Wydanie odpowiedniej dyrektywy regulującej te kwestie stało się zatem koniecznością.
I tak w 1977 roku Rada WE wydała dyrektywę nr 77/799 z 19 grudnia 1977 r. dotyczącą wzajemnej pomocy właściwych władz państw członkowskich w dziedzinie podatków bezpośrednich, niektórych podatków akcyzowych oraz opodatkowania składek ubezpieczeniowych (Dz.Urz. WE nr L 336 z 27 grudnia 1977 r. ze zm.).
Aby w przyszłości szybciej reagować na zmieniającą się sytuację, ww. dyrektywa na mocy art. 10 przewiduje współpracę państw członkowskich i Komisji Europejskiej dla celów stałego monitorowania funkcjonowania procedur współpracy w dziedzinie wymiany informacji podatkowej w praktyce. Należy przy tym zaznaczyć, że Komisja Europejska może, w razie stwierdzenia takiej konieczności, zaproponować odpowiednie zmiany i ulepszenia tej dyrektywy.
Celem powstania przedmiotowej dyrektywy było osiągnięcie w UE sytuacji, w której przepływ informacji pomiędzy właściwymi władzami podatkowymi państw członkowskich będzie przebiegał sprawnie oraz w której urzędnicy administracji podatkowej z jednego państwa członkowskiego będą mogli przebywać i prowadzić badania na terenie drugiego, gdy oba państwa uznają to za pożądane. Należy pamiętać, że celem dyrektywy w dalszej perspektywie jest przede wszystkim ograniczenie we Wspólnocie zjawisk unikania i uchylania się od opodatkowania. Żeby ten cel osiągnąć w jak najpełniejszym zakresie, właściwe władze poszczególnych państw członkowskich powinny wymieniać między sobą wszelkie informacje, które umożliwią prawidłowe określenie i obliczenie podatków.
W przedmiotowej dyrektywie brak jest szczegółowego określenia rodzaju czy charakteru informacji, które mają podlegać wymianie. Zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (ETS), powinna być przekazywana każda informacja, która może okazać się przydatna w celu nałożenia podatku w prawidłowej wysokości.
Charakter informacji, które mogą być przesyłane pomiędzy państwami członkowskimi UE, był przedmiotem także orzecznictwa ETS. Przykładowo można wymienić następujące informacje, które w postępowaniu przed ETS zostały przez administracje podatkowe państw uznane za niemożliwe do uzyskania, podczas gdy Trybunał uznał je za możliwe do uzyskania na podstawie ww. dyrektywy:
• informacje dotyczące sytuacji osobistej i rodzinnej podatnika (wyrok ETS nr C-279/93);
• informacje pozwalające określić państwu zatrudnienia dochody pracujących tam nierezydentów, które osiągają oni dodatkowo w państwie swojej rezydencji (wyrok ETS nr C-279/93);

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYWIADY, RELACJE, WYDARZENIA

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Jednolity Plik Kontrolny

Eksperci portalu infor.pl

Olimpia Bronowicka

Rzecznik prasowy Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »