Ograniczenia tylko w wyjątkowych sytuacjach

Jak pisaliśmy wczoraj, WSA we Wrocławiu uznał, że obowiązujący w ustawie o VAT od 1 maja 2004 r. do 21 sierpnia 2005 r. wzór dotyczący odliczania aut z kratką, był niezgodny z prawem unijnym. Warto podkreślić, że prawo UE bardzo szczegółowo reguluje kwestie dotyczące zasad opodatkowania VAT, pozostawiając państwom członkowskim dowolność w bardzo ograniczonym zakresie. Co do zasady zabrania się wprowadzenia ograniczeń prawa do odliczenia VAT w stosunku do podatników.

Jak wyjaśnia Adrian Jonca, doradca podatkowy z kancelarii Beiten Burkhardt, ograniczenie takie jest dopuszczalne, jeżeli: wynika z treści dyrektywy lub wyłączenie lub ograniczenie prawa do odliczenia VAT wynika z przepisów prawa krajowego obowiązujących przed wejściem w życie Dyrektywy VAT, lub w przypadku, gdy następuje ono ze względu na cykle w gospodarce lub w celu zapobiegania oszustwom podatkowym. W ostatnim przypadku kwestia ta wymaga aprobaty Komisji Europejskiej (por. wyrok ETS w sprawie Metropol Treuhand, C-409/99).

Jak wyjaśnia ekspert, oznacza to, że państwa członkowskie nie mogą wprowadzać do prawa krajowego nowych wyłączeń z prawa do odliczenia VAT, chyba że wyłączenie takie istniało w momencie akcesji lub przewidziane jest dyrektywą, lub Komisja Europejska wyraziła na takie wyłączenie zgodę. Regulacje w tym zakresie zawierała Dyrektywa UE w sprawie podatku VAT (do 31 grudnia 2006 r. art. 17 (6) oraz (7) VI Dyrektywy).

W zakresie wyłączeń niezgodnych z Dyrektywą UE, ale istniejących w momencie akcesji, ETS potwierdził wielokrotnie, że art. 17(6) VI Dyrektywy VAT umożliwia państwom członkowskim zachowanie systemu istniejącego przed jej wejściem w życie. Jednak jak podkreśla Adrian Jonca, Trybunał zaznaczył, że wyłączenia musiały być dozwolone na mocy II Dyrektywy VAT. Ponieważ przepisy II Dyrektywy VAT nie zezwalały na wyłączenie wszelkich towarów i usług z systemu prawa do odliczenia, lecz tylko pewne ich rodzaje, ETS stwierdził, że również art. 17(6) VI Dyrektywy VAT w związku z art. 11(4) II Dyrektywy VAT nie upoważnia państw członkowskich do wprowadzenia generalnego i uniwersalnego wyłączenia, wyłączenie to musi być ściśle określone.

Aleksandra Tarka

aleksandra.tarka@infor.pl