Rozliczenia w ramach cash poolingu a polsko-francuska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania

Tak wynika z wyroku WSA w Warszawie z 26 lutego 2016r., III SA/Wa 709/15.

Sprawa dotyczyła spółki, która przystąpiła do grupowego systemu zarządzania płynnością finansową, oferowanego w ramach grupy. Szczególnego rodzaju uczestnikiem, pełniącym funkcję jednostki centralnej systemu zarządzania płynnością (tzw. lidera), jest francuski podmiot z grupy. Jeżeli za dany dzień na rachunkach bieżących spółki wystąpi saldo dodatnie, spółce będą przysługiwały odsetki. W przeciwnym wypadku, tj. gdy na rachunkach bieżących spółki wystąpi saldo ujemne, liderowi będą należne od spółki odsetki z tego tytułu. Za naliczanie i rozliczanie odsetek opisanych w punkcie powyżej będzie odpowiedzialny wyłącznie lider. Za uczestnictwo w systemie zarządzania płynnością, spółka nie będzie ponosiła dodatkowych opłat na rzecz lidera. Wynagrodzeniem należnym od spółki na rzecz lidera w związku z uczestnictwem w ww. systemie będą natomiast odsetki, płatne za udostępnienie spółce środków pieniężnych przez lidera.

W związku z powyższym zadano pytanie: czy w  przypadku dokonywania płatności odsetek na rzecz lidera w ramach systemu zarządzania płynnością, po stronie spółki nie powstanie obowiązek poboru podatku u źródła zgodnie z art. 11 ust. 1 polsko-francuskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO) oraz art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem posiadania przez spółkę ważnego certyfikatu rezydencji podatkowej lidera.

IFK Platforma Księgowych i Kadrowych

Zdaniem spółki, w przypadku dokonywania płatności odsetek na rzecz lidera w ramach systemu zarządzania płynnością, po stronie spółki nie powstanie obowiązek poboru podatku u źródła. W ocenie spółki art. 11 polsko-francuskiej UPO będzie miał zastosowanie do odsetek wypłacanych przez spółkę na rzecz lidera, ponieważ spełnione są wszystkie przesłanki określone w tym przepisie, tj. 1) odsetki wypłacane przed spółkę na rzecz lidera będą stanowiły odsetki, o których mowa w art. 11 ust. 2 polsko-francuskiej UPO, 2) odsetki te będą „pochodziły z jednego umawiającego się państwa”, tj. z Polski; 3) odsetki te będą „wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie”, tj. we Francji. Spółka podkreśliła, że ze względu na brak w art. 11 ust. 1 polsko-francuskiej UPO odwołania do pojęcia „uprawnionego odbiorcy” (ang. „beneficial owner”), zapłata odsetek przez spółkę na rzecz lidera, będącego rezydentem podatkowym Francji nie będzie podlegała podatkowi u źródła w Polsce.

Organ uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, iż o tym wobec kogo powstał obowiązek podatkowy, a więc kto jest podatnikiem, rozstrzygają przepisy ustawy o CIT, a nie postanowienia UPO.

Spółka zaskarżyła powyższa interpretację do WSA w Warszawie, który ją uwzględnił.

W ustnym uzasadnieniu sąd wskazał, iż z orzecznictwa konsekwentnie wydawanego w sprawach dotyczących polsko-francuskiej UPO, w sposób jednoznaczny wynika, że  koncepcja „beneficial owner” nie została przyjęta w tej konkretnej umowie. Spółka słusznie argumentowała, że ta koncepcja powstała dwa lata później i nie można było domniemywać, że w sytuacji, kiedy nie było zmienionej polsko-francuskiej UPO, koncepcja ta weszła w życie niejako w sposób dorozumiany.

Źródło: Taxonline.pl  2.03.2016 r.