Edukacja dzieci pracowników a koszty podatkowe – stanowisko KIS

• Czy finansowanie edukacji dzieci pracowników może być kosztem podatkowym?
• Stanowisko Dyrektora KIS
• Benefity rodzinne a koszty uzyskania przychodów – wnioski z praktyki interpretacyjnej

Czy finansowanie edukacji dzieci pracowników może być kosztem podatkowym?

Stan faktyczny sprawy obejmował program wprowadzony przez spółkę prowadzącą działalność produkcyjną, w ramach którego pracownicy mogli zgłaszać dzieci w wieku od 2 do 18 lat do udziału w kursach edukacyjnych. Spółka finansowała pełny koszt kursu na podstawie faktur wystawianych przez podmiot edukacyjny, natomiast pracownicy pokrywali jedynie koszty materiałów dydaktycznych. Program miał na celu stabilizację zatrudnienia, ograniczenie kosztów rekrutacyjnych oraz zwiększenie atrakcyjności pracodawcy na rynku pracy. Dodatkowo przewidziano obowiązek częściowego zwrotu kosztu kursu w przypadku zakończenia stosunku pracy w okresie trwania świadczenia.

Spółka argumentowała, że wydatki te spełniają kryteria wskazane w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ mają na celu zabezpieczenie źródła przychodów poprzez ograniczenie rotacji kadrowej i zmniejszenie kosztów związanych z obsadzeniem wakatów. W jej ocenie program wpływał na lojalność pracowników oraz poprawę warunków organizacyjnych, co stanowiło uzasadnienie ekonomiczne dla ujęcia tych wydatków w kosztach uzyskania przychodów.

Stanowisko Dyrektora KIS

Dyrektor KIS uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe. Wskazał, że koszty usług edukacyjnych świadczonych na rzecz dzieci pracowników nie mieszczą się w kategorii kosztów pracowniczych, ponieważ nie odnoszą się do podnoszenia kwalifikacji zawodowych pracowników i nie wykazują bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą podatnika. Podkreślono, że dzieci pracowników nie są podmiotami stosunku pracy, a z opisu stanu faktycznego nie wynika, aby finansowana edukacja prowadziła do przygotowania tych osób do przyszłego zatrudnienia w przedsiębiorstwie. W efekcie organ stwierdził, że wydatek nie realizuje celu osiągnięcia przychodów ani ich zabezpieczenia.

W uzasadnieniu Dyrektor KIS zwrócił uwagę, że kwalifikacja określonego wydatku jako kosztu podatkowego wymaga wykazania obiektywnego związku przyczynowego pomiędzy poniesionym kosztem a przychodem. Związek ten powinien być bezpośredni i racjonalny z punktu widzenia działalności przedsiębiorstwa. Organ podkreślił, że świadczenia dotyczące członków rodzin pracowników nie mają charakteru pracowniczego i stanowią świadczenia o innym przeznaczeniu niż te przewidziane w ramach klasycznej polityki kadrowej, ukierunkowanej na rozwój zawodowy pracownika.

W praktyce interpretacyjnej można jednak wskazać rozstrzygnięcie, w którym Dyrektor KIS w interpretacji z 27 marca 2023 r., sygn. 0114 KDIP2 2.4010.35.2023.2.PK, dotyczącej finansowania edukacji dziecka menedżera, uznał, że wydatek może zostać zakwalifikowany jako koszt uzyskania przychodów, jeśli świadczenie pozostaje w funkcjonalnym związku z utrzymaniem kluczowego pracownika oraz realizacją strategii przedsiębiorstwa. Podkreślono tam, że elementy takie jak stabilizacja zatrudnienia oraz atrakcyjność warunków pracy mogą uzasadniać ujęcie wydatku w kosztach podatkowych, o ile wykazany zostanie wyraźny związek z interesem gospodarczym pracodawcy.

Benefity rodzinne a koszty uzyskania przychodów – wnioski z praktyki interpretacyjnej

Różnice pomiędzy tymi interpretacjami pokazują, że ocena świadczeń pozapłacowych zależy w dużej mierze od charakteru beneficjenta oraz od stopnia powiązania świadczenia z wykonywaną przez niego pracą. W przypadku świadczeń kierowanych do dzieci pracowników organy konsekwentnie wskazują, że brak jest wystarczającego związku z działalnością gospodarczą, a tym samym nie ma podstaw do ich ujęcia w kosztach uzyskania przychodów.

Z punktu widzenia praktyki podatkowej interpretacja z grudnia 2025 r. potwierdza restrykcyjne podejście organów do wydatków o charakterze rodzinnym. Pracodawcy planujący wdrażanie programów świadczeń obejmujących dzieci pracowników powinni szczegółowo analizować ich konstrukcję oraz oceniać możliwość wykazania związku tych świadczeń z działalnością przedsiębiorstwa. Z uwagi na różne stanowiska prezentowane w poprzednich latach, w przypadku wątpliwości zasadne może być uzyskanie interpretacji indywidualnej dla konkretnego programu.

Interpretacja z 3 grudnia 2025 r. wskazuje, że finansowanie edukacji dzieci pracowników nie spełnia przesłanek zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT. Jednocześnie zestawienie tego stanowiska z wcześniejszymi interpretacjami pokazuje, że ocena podobnych świadczeń może różnić się w zależności od okoliczności sprawy, co wymaga od podatników szczególnej ostrożności przy planowaniu i dokumentowaniu programów benefitów pozapłacowych.

Autor Jakub Owczarek Radca Prawny Senior Manager