Kupujesz nieruchomość w Hiszpanii? Sprawdź, kiedy staniesz się rezydentem podatkowym tego państwa

• Kto i kiedy staje się rezydentem podatkowym Hiszpanii
• Inne przesłanki rezydencji
• Co zmienia status rezydenta?
• Ulga Beckhama
• Warto liczyć dni pobytu w Hiszpanii

• 183 dni to granica. Dni nie muszą być kolejno po sobie następujące – hiszpański urząd skarbowy sumuje wszystkie pobyty w ciągu roku kalendarzowego. Jeden dodatkowy dzień ponad limit może oznaczać obowiązek rozliczania się z całości dochodów przed hiszpańskim fiskusem.

• Ulga Beckhama pozwala nowym rezydentom płacić niższe podatki. Osoby, które nie były rezydentami w Hiszpanii przez ostatnie 10 lat, mogą przez określony czas rozliczać się tylko od dochodów uzyskanych w Hiszpanii. Warunkiem jest posiadanie umowy o pracę lub delegowanie – ulga nie dotyczy prywatnych inwestorów.

• Dzieci w szkole i konto bankowe to dowody dla fiskusa. Agencia Tributaria nie opiera się wyłącznie na liczbie dni – analizuje także transakcje kartą, dokumenty podróży czy miejsce zamieszkania rodziny. Pozornie niewinne decyzje życiowe mogą przesądzić o zmianie statusu podatkowego.

Kto i kiedy staje się rezydentem podatkowym Hiszpanii

Zgodnie z hiszpańskim prawem podatkowym, osoba, która przebywa na terytorium Hiszpanii przez więcej niż 183 dni w roku kalendarzowym staje się automatycznie rezydentem podatkowym. To nie jest decyzja – to fakt prawny, niezależnie od woli zainteresowanego.

– Co istotne, dni nie muszą być kolejne. Liczy się suma wszystkich pobytów w danym roku – mówi Joanna Ossowska-Rodziewicz, współwłaścicielka agencji nieruchomości By-Bright.

Inne przesłanki rezydencji

Sama liczba dni to jednak nie jedyne kryterium. Hiszpańskie organy podatkowe biorą pod uwagę również:

• Działalność gospodarczą. Samo posiadanie spółki lub nieruchomości w Hiszpanii nie sprawia, że dana osoba staje się rezydentem. Rezydencja może jednak powstać, gdy główna działalność zawodowa lub zarządcza jest faktycznie wykonywana w Hiszpanii, a podatnik fizycznie tam pracuje;

• Działalność życiową. Jeśli w Hiszpanii mieszka współmałżonek lub dzieci uczęszczają do hiszpańskiej szkoły, urząd skarbowy może uznać, że centrum życia podatnika znajduje się właśnie w Hiszpanii;

• Faktyczną aktywność finansową. Otwarcie hiszpańskiego konta bankowego samo w sobie nie tworzy rezydencji, ale regularne transakcje, płatności kartą, codzienne wydatki są dowodem faktycznego pobytu.

– Hiszpańska Agencia Tributaria analizuje różne elementy, takie jak korzystanie z kart płatniczych czy dokumenty podróży, aby w sposób uporządkowany ustalić rezydencję podatkową – tłumaczy Joanna Ossowska-Rodziewicz z By-Bright.

Co zmienia status rezydenta?

Uzyskanie rezydencji podatkowej w Hiszpanii oznacza:

• Opodatkowanie dochodów – nie tylko tych uzyskanych w Hiszpanii, ale ze wszystkich źródeł na świecie;
• Podatek od wynajmu nieruchomości za granicą, np. polskiego mieszkania. W praktyce podatek jest płacony w Polsce (jako kraj źródła), następnie w Hiszpanii jest wykazywany dochód, a polski podatek jest odliczany (crédito fiscal) i wpływa na stawkę progresji;
• Podatek od pustostanów – osoby, które zdecydują się na rezydencję podatkową w Hiszpanii, powinny pamiętać, że system podatkowy obejmuje również majątek zagraniczny – w tym nieruchomości niewynajmowane. Dlatego przy przeprowadzce kluczowe jest wcześniejsze zaplanowanie struktury majątkowej.
• Wealth tax (podatek majątkowy) – Hiszpania nakłada podatek od całości majątku rezydenta, w tym aktywów posiadanych za granicą, powyżej określonego progu. Progi i kwoty wolne od dochodu są zależne od wspólnoty autonomicznej.

Ulga Beckhama

– Osoby, które dopiero przeprowadzają się do Hiszpanii i nie były rezydentami przez ostatnie 10 lat, mogą skorzystać z tzw. ulgi Beckhama (régimen de impatriados). Pozwala ona przez określony czas płacić zryczałtowany podatek wyłącznie od dochodów uzyskanych w Hiszpanii, z wyłączeniem dochodów globalnych. Z ulgi mogą skorzystać osoby, które mają umowę o pracę lub delegowanie. Nie stosuje się jej dla inwestorów prywatnych, ograniczona jest jej dostępność dla właścicieli firm – tłumaczy Robert Reiski, współwłaściciel agencji nieruchomości By-Bright.

Warto liczyć dni pobytu w Hiszpanii

Wielu Polaków kupuje nieruchomość w Hiszpanii z myślą o spędzaniu w niej czasu przez kilka miesięcy w roku. Oni nie staną się rezydentami. Inna sytuacja jest wtedy, gdy przyjeżdżają na dłużej, zapisują dzieci do szkoły, na co dzień korzystają z hiszpańskiego konta bankowego.

– I nagle, nie planując tego wcześniej, stają się rezydentem podatkowym ze wszystkimi tego konsekwencjami. Dlatego już na etapie zakupu nieruchomości rozmawiamy z klientami o tym, żeby nie wpaść w pułapkę nieświadomej rezydencji. Kluczowym kryterium jest liczba dni pobytu – do 183 dni w roku. Dla tych, którzy traktują Hiszpanię jako drugi dom, wakacyjną bazę lub inwestycję, ten limit jest naturalny i łatwy do zachowania – mówi Joanna Ossowska-Rodziewicz.