Można odliczyć w PIT wydatki na pompę insulinową i urządzenia do pomiaru glukozy we krwi. Ulga podatkowa dla osób chorych na cukrzycę z orzeczeniem o niepełnosprawności

• Osoba z niepełnosprawnością chora na cukrzycę typu 1 musi kupić pompę insulinową i system do monitorowania poziomu glukozy we krwi
• Stanowisko Dyrektora KIS: odliczyć można wydatki na urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające jej wykonywanie czynności życiowych
• Czym jest ulga rehabilitacyjna i dla kogo jest przeznaczona?

Osoba z niepełnosprawnością chora na cukrzycę typu 1 musi kupić pompę insulinową i system do monitorowania poziomu glukozy we krwi

O interpretację wystąpiła podatniczka z wydanym w 2025 roku na stałe orzeczeniem o niepełnosprawności w stopniu lekkim, chorująca na cukrzycę typu 1. Jak wyjaśniła podatniczka, aktualną metodą leczenia cukrzycy, którą stosuje jest insulinoterapia w postaci codziennych wielkokrotnych wstrzyknięć insuliny przy użyciu penów (wstrzykiwaczy insulinowych). Ta insulinoterapia została wprowadzona od razu po rozpoznaniu choroby w 2024 roku i stosowana jest nieprzerwanie. Do jej prowadzenia niezbędne są dwa rodzaje insuliny – szybkodziałająca, stosowana wielokrotnie w ciągu dnia i długodziałająca, podawana raz na dobę.

Aby utrzymać bezpieczny poziom glukozy we krwi oraz pozostawać w zakresie TIR zaleconym przez lekarza diabetologa, osoba ta korzysta z systemu do ciągłego monitorowania stężenia glukozy (CGM) oraz dodatkowo z glukometru, aby potwierdzić prawidłowość pomiarów CGM. Urządzenia te ułatwiają jej dostosowywanie dawek insuliny do aktualnych potrzeb organizmu oraz zapewniają stałą kontrolę glikemii.
W przyszłości, w miarę posiadanych możliwości finansowych, podatniczka planuje zmianę metody leczenia na bardziej nowoczesną terapię z wykorzystaniem osobistej pompy insulinowej bezdrenowej oraz systemu pętli zamkniętej (tzw. sztucznej trzustki), łączącego pompę insulinową z sensorem CGM.

Ze względu na ukończenie 26. roku życia koszt zakupu pompy insulinowej podatniczka pokryje w całości z własnych środków, natomiast materiały eksploatacyjne niezbędne do jej użytkowania, w zależności od rodzaju pompy na którą się Pani zdecyduje, są refundowane jedynie częściowo lub wcale.

Podatniczka wskazała także, że stworzenie systemu zamkniętej pętli będzie wymagało zakupu laptopa, na którym zostanie zainstalowany i uruchomiony system wykorzystujący algorytm automatycznie dostosowujący dawkowanie insuliny do aktualnych wartości glikemii rejestrowanych przez sensor CGM.

Podatniczka poinformowała ponadto, że jest osobą aktywną zawodowo. Praca ta wymaga dużej koncentracji i ciągłej aktywności. Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom glukozy we krwi utrudniają jej prawidłowe funkcjonowanie. Wiedza o aktualnym poziomie glukozy jest dla podatniczki kluczowa, aby uniknąć niebezpiecznych zdarzeń związanych z epizodami hipoglikemii, które mogą wystąpić niespodziewanie w różnych sytuacjach zawodowych lub życiowych, jak również przewlekłych skutków choroby wynikających z długotrwałej hiperglikemii.

Dlatego niezbędne są dla podatniczki, oprócz systemu CGM również urządzenia, takie jak smartfon i smartwatch, na których można zainstalować specjalne aplikacje dedykowane osobom z cukrzycą, wspomagające codzienne zarządzanie chorobą. Smartfon pozwala na połączenie z sensorem ciągłego monitorowania glikemii (CGM), bieżące pobieranie danych o poziomie glukozy oraz ich podgląd, a także alarmowanie o nagłych spadkach jej wartości. Dzięki zainstalowanym aplikacjom możliwe jest również przekazywanie informacji o poziomie glikemii osobom wspierającym Pani terapię, w tym lekarzowi, a także na inne urządzenia umożliwiające jej stały podgląd (np. smartwatch, (…)). Aplikacje te pomagają Pani również w prowadzeniu właściwej diety, obliczaniu zawartości węglowodanów w posiłkach i dostosowywaniu dawek insuliny (np. (…)), a ponadto umożliwią obsługę pompy insulinowej w ramach zintegrowanego systemu leczenia.
Smartwatch z dedykowaną aplikacją przyjmuje dane dotyczące aktualnego poziomu glikemii, umożliwiając jej stały podgląd oraz szybką reakcję, zwłaszcza w sytuacjach jej gwałtownego spadku. Ze względu na stałe połączenie tych urządzeń z sensorem (poprzez technologię Bluetooth) ich baterie szybciej się rozładowują. Z uwagi na charakter wykonywanej pracy nie zawsze ma Pani możliwość bieżącego ładowania urządzeń z sieci elektrycznej, dlatego potrzebuje Pani dodatkowego przenośnego źródła zasilania (powerbanku), które pozwoli na zapewnienie ciągłości dostępu do danych dotyczących poziomu glukozy.

Zdaniem podatniczki wyżej wskazane wydatki pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z niepełnosprawnością podatniczki wynikającą z cukrzycy typu 1. Są one niezbędne do codziennego monitorowania poziomu glukozy we krwi oraz prowadzenia insulinoterapii. Ich stosowanie umożliwia zapobieganie epizodom hipoglikemii i hiperglikemii, a także ograniczanie ryzyka rozwoju powikłań choroby. System do ciągłego monitorowania stężenia glukozy (CGM), z którego podatniczka korzysta, składa się z sensora oraz dedykowanej aplikacji, umożliwiających bieżący odczyt poziomu glukozy we krwi. Sensor może ulec przypadkowemu zerwaniu/uszkodzeniu lub odklejeniu się podczas wykonywania czynności dnia codziennego. W celu zapobiegania takim sytuacjom stosowane są specjalne plastry zabezpieczające, które umożliwiają jego prawidłowe i nieprzerwane działanie przez cały okres użytkowania. Zdarzają się sytuacje, w których systemy ciągłego monitorowania glikemii (CGM) mogą wskazywać odczyty wymagające potwierdzenia.

W związku z tym podatniczka wykorzystuje dodatkowo glukometr jako uzupełniającą metodę pomiaru poziomu glukozy we krwi, w celu weryfikacji wyników uzyskiwanych z systemu CGM. Do prawidłowego funkcjonowania glukometru niezbędne są materiały eksploatacyjne, takie jak paski testowe do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwacze, lancety oraz baterie. Insulinę podaje podatniczka przy użyciu wstrzykiwaczy insulinowych (penów) przeznaczonych do stosowania z wymiennymi wkładami z insuliną oraz jednorazowych igieł do penów. Ze względu na stosowanie różnych rodzajów insuliny w ramach insulinoterapii konieczne jest posiadanie więcej niż jednego wstrzykiwacza.

Polecamy: Jak prawidłowo rozliczyć PIT za 2025 r. i skorzystać z ulg podatkowych

Stanowisko Dyrektora KIS: odliczyć można wydatki na urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające jej wykonywanie czynności życiowych

Możliwość odliczenia wydatków na pompę insulinową, akcesoria do niej i urządzenia do monitorowania poziomu glukozy we krwi Dyrektor KIS potwierdził w interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2026 r. (sygn. 0112-KDSL1-2.4011.673.2025.2.MO). Organ podatkowy zwrócił uwagę, że z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT) wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.

Zdaniem Dyrektora KIS, określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych. Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony.

Dyrektor KIS podkreślił, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku urządzenia, powoduje, że urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym. Jego zdaniem zainstalowanie na sprzęcie oprogramowania lub aplikacji, które zmniejszają ryzyko negatywnych konsekwencji zdrowotnych, powoduje, że posiada on indywidualny charakter, związany z niepełnosprawnością, co również oznacza, że posiada on cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.

Dlatego też, biorąc pod uwagę sytuację zdrowotną podatniczki i przedstawione przez nią argumenty, Dyrektor KIS uznał, że poniesione przez podatniczkę wydatki związane zakupem:
1) pompy insulinowej oraz materiałów eksploatacyjnych niezbędnych do jej obsługi, takich jak: jednorazowe moduły pompy ((…)) z wbudowanym zbiornikiem na insulinę i zestawem infuzyjnym, plastry ochronne, pilot, baterie lub inne elementy zasilania, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania urządzenia,
2) systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM), plastrów zabezpieczających sensory CGM przed odklejeniem się od skóry, penów (wstrzykiwaczy insuliny) i igieł do penów, glukometru, pasków testowych do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwaczy i lancetów, a także baterii do glukometru, oraz
3) smartfonu, smartwatcha, laptopa, powerbanku,
mieszczą się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy PIT (czyli są urządzeniami i sprzętem o indywidualnym charakterze, niezbędnymi w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiającymi tej osobie wykonywanie czynności życiowych). I z tego powodu mogą zostać odliczone od dochodu w zeznaniach podatkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Oczywiście przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do skorzystania z przedmiotowego odliczenia – w tym m.in.:
- właściwym udokumentowaniu wydatków rachunkami lub fakturami na nazwisko podatniczki,
- poniesieniu wydatków z własnych środków.

Czym jest ulga rehabilitacyjna i dla kogo jest przeznaczona?

Potocznie zwana "ulga rehabilitacyjna", to odliczenie podatkowe określone w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa o PIT). Przepis ten pozwala odliczać od dochodu przed obliczeniem podatku kwoty poniesionych przez siebie wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Co ważne ulga ta jest dostępna nie tylko dla podatników płacących podatek PIT obliczony wg skali podatkowej (ale nie dla płacących tzw. podatek liniowy 19%) ale także dla płacących ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Rodzaje wydatków, które można odliczyć zostały wymienione w art. 26 ust. 7a ustawy o PIT, a zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-7g i ust. 13 tego artykułu.

W szczególności w ramach ulgi rehabilitacyjnej można odliczać wydatki poniesione na:
- zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 930) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych (art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o PIT);

- zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego (art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT).

Korzystać z tej ulgi mogą osoby (podatnicy PIT), które posiadają:
1) orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2) decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

A jeżeli w przepisach art. 26 ust. 7a ustawy o PIT jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;

2) grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Dodatkowo z omawianej ulgi rehabilitacyjnej mogą korzystać osoby, na których utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Na podstawie art. 26 ust. 7e ustawy o PIT osobą niepełnosprawną pozostającą na utrzymaniu podatnika, jest osoba niepełnosprawna, której roczny dochód nie przekracza dwunastokrotności renty socjalnej (w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego), będąca dla podatnika: współmałżonkiem, dzieckiem własnym, dzieckiem przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie, pasierbem, rodzicem, rodzicem współmałżonka, rodzeństwem, ojczymem, macochą, zięciem lub synową.

A zatem jeżeli osoba niepełnosprawna ma wyższy dochód w danym roku, to jej opiekun nie może skorzystać za ten rok z ulgi rehabilitacyjnej.

W grudniu 2025 r. renta socjalna wynosiła 1878,91 zł brutto, a jej dwunastokrotność: 22 546,92 zł brutto. Zatem tego limitu nie mogły przekroczyć dochody niepełnosprawnego w 2025 roku aby nie stracił on statusu osoby pozostającej na utrzymaniu podatnika (ww. członka rodziny) w kontekście ulgi rehabilitacyjnej.

Więcej informacji na temat zasad i warunków korzystania z ulgi rehabilitacyjnej w artykule dostępnym pod poniższym linkiem:

Podstawa prawna:
- art. 26 ust. 1 pkt 6, ust. 7-7g oraz ust. 13a ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm. – ustawa o PIT).