Wyższy podatek od nieruchomości dla przedsiębiorców

Firma w mieszkaniu a podatek od nieruchomości - wyjaśnienia Departamentu Podatków Lokalnych Ministerstwa Finansów

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) budynki lub ich części podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, według stawek podatku właściwych dla rodzaju i sposobu ich wykorzystania, określonych w art. 5 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, w tym m.in. dla budynków mieszkalnych, budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

Firma w mieszkaniu – trzeba wydzielić część tylko na biznes

Stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, za budynki lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uznaje się budynki lub ich części będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

Uznanie budynków lub ich części za związane z prowadzeniem działalności gospodarczej nie jest więc uzależnione od wykorzystywania danej nieruchomości na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Fakt posiadania przez przedsiębiorcę nieruchomości, co do zasady, skutkuje tym, że budynek jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej i powinien być opodatkowany wyższą stawką podatku, określoną w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy.

Wyjątek stanowią budynki mieszkalne lub ich części, które w myśl art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co do zasady, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według preferencyjnej stawki podatku.

Podyskutuj o tym na naszym FORUM

Polecamy: Nowe umowy zlecenia i inne umowy cywilnoprawne od 1 stycznia 2017 r.

Zdarzeniem mającym wpływ na zmianę wysokości stawki podatku od nieruchomości od budynków mieszkalnych lub ich części jest ich zajęcie na prowadzenie działalności gospodarczej - co wynika z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ww. ustawy.

Zwrot „zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej” oznacza, że budynek mieszkalny lub jego część musi być nie tylko wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej, ale również przeznaczony do prowadzenia w nim działalności gospodarczej z wyłączeniem funkcji mieszkalnych i innych związanych z zamieszkiwaniem w budynku lub jego części.

W przypadku zatem, gdy podatnik prowadzi w budynku mieszkalnym (lub jego części) działalność gospodarczą, ale powierzchnie zajmowane na prowadzenie działalności gospodarczej służą jednocześnie celom mieszkalnym, to będą one korzystały ze stawki określonej w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. 

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, w tym m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 sierpnia 1992 r. sygn. akt SA/Wr 650/92 oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2012 r. sygn. akt: III SA/Wa 2798/11.