Opłata targowa – nowości od czerwca 2011 r.

Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 102, poz. 584) art. 15 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j.: Dz.U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) od dnia 19 czerwca 2011 r. otrzymał następujące nowe brzmienie:

1. Opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach, z zastrzeżeniem ust. 2b.

2. Targowiskami, o których mowa w ust. 1, są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż.

2b. Opłacie targowej nie podlega sprzedaż dokonywana w budynkach lub w ich częściach.

W myśl art. 19 pkt 1 lit. a ww. ustawy rada gminy, w drodze uchwały, określa zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłat określonych w ustawie, z tym że w roku 2011 stawka opłaty targowej nie może przekroczyć 699,27 zł dziennie.

Stawki maksymalne podatków i opłat lokalnych na 2011 r.

Stawki maksymalne podatków i opłat lokalnych na 2012 r.

Zobacz również: Stawki maksymalne podatków i opłat lokalnych na 2013 rok

Przepis art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi podstawę do podjęcia przez radę gminy uchwały określającej zasady ustalania i poboru oraz terminy płatności i wysokość stawek opłaty targowej.

Ustawą z 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie zmieniono powyższej regulacji. Wobec tego, zdaniem resortu finansów zmiana redakcji art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, co do zasady, nie powoduje konieczności podejmowania przez rady gmin nowych uchwał w sprawie opłaty targowej.

Niezależnie od powyższego liczyć się należy z sytuacją, że w wyniku przyjęcia nowej redakcji art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązująca uchwała rady gminy może nie odzwierciedlać postanowień ustawy. W szczególności może to mieć miejsce, gdy uchwalono stawkę opłaty targowej, od sprzedaży dokonywanej w budynkach lub ich częściach będących targowiskami pod dachem lub halami używanymi do targów, aukcji i wystaw.

W takim stanie rzeczy wymagane będzie zdaniem resortu finansów dostosowanie postanowień uchwały do nowych przepisów. Pobór opłaty na nowych zasadach jest dopuszczalny od momentu wejścia w życie ww. ustawy zmieniającej ustawę o podatkach i opłatach lokalnych. Niemniej nie było przeszkód do podjęcia uchwały podczas vacatio legis. Wejście w życie uchwały rady gminy nie może przypadać jednak na dzień wcześniejszy niż 19 czerwca br.

W stosunku do poprzedniego brzmienia art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zrezygnowano z pobierania opłaty targowej od sprzedaży dokonywanej w budynkach lub ich częściach będących targowiskami pod dachem lub halami używanymi do targów, aukcji i wystaw.

W pozostałym zakresie nowa redakcja art. 15 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie wprowadza zmian.

Tak jak i wcześniej opłacie targowej podlega zatem sprzedaż w każdym miejscu, nie tylko wyznaczonym do tego celu, o ile miejsce to nie stanowi budynku lub jego części, zgodnie z definicją określoną w art. 1a ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Rada gminy na mocy art. 19 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest uprawniona do określenia zasad ustalania oraz wysokości stawek opłat lokalnych.

Polecamy: serwis Koszty

Polecamy: serwis Podatki osobiste

W ramach tego uprawnienia mieści się również różnicowanie wysokości stawki opłaty targowej. Jako kryterium różnicowania przyjąć można zarówno lokalizację targowiska, jak i dzień tygodnia, w którym dokonywana jest sprzedaż.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8.02.2011 r. sygn. akt II GSK 232/10. Zdaniem NSA „nie ma podstaw do przyjęcia, że ustawodawca pozbawił radę gminy możliwości zróżnicowania stawek opłaty targowej w zależności np. od położenia targowiska, rodzaju sprzedawanych towarów i sposobu sprzedaży”.

Źródło: pismo nr PL/LS/838/3/KPV/11/119 Dyrektora Departamentu Podatków Lokalnych z 25 maja 2011 r. , które nie stanowi interpretacji w rozumieniu art. 14a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja.