Czy podarowany środek trwały można amortyzować indywidualną stawką amortyzacji

Tak, może Pan amortyzować środek trwały otrzymany jako darowizna. Dla samochodu można zastosować stawkę indywidualną w wysokości 40% przy okresie amortyzacji 30 miesięcy.

Odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych nabytych nieodpłatnie są kosztem podatkowym. Rozstrzyga o tym art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) updof. Potwierdzają taką możliwość urzędy skarbowe. Przykładowo Naczelnik Urzędu Skarbowego w Czarnkowie w piśmie z 5 stycznia 2006 r. (nr NP-415/51/3/05) stwierdził, że dokonywane odpisy amortyzacyjne od otrzymanego w wyniku darowizny lokalu użytkowego, wcześniej amortyzowanego u darczyńcy, stanowią koszty uzyskania przychodu w działalności gospodarczej u obdarowanego. Wartość początkową środków trwałych nabytych w wyniku darowizny stanowi wartość rynkowa z dnia nabycia (art. 22g ust. 1 pkt 3 updof). Może się zdarzyć, że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości, wtedy przyjmuje się wartość wynikającą z umowy darowizny.

Stosowanie indywidualnych stawek amortyzacji podarowanego środka trwałego jest możliwe, jeśli spełnia się warunki z art. 22j updof. Warunki te w piśmie z 14 czerwca 2004 r. opisał Naczelnik Urzędu Skarbowego w Suwałkach (US.III.415/24/04). Odpowiedział on na pytanie, czy można zastosować indywidualne stawki amortyzacyjne przy amortyzacji środków trwałych otrzymanych w darowiźnie:

W odniesieniu do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny Podatnik posiada możliwość zastosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten przewiduje zastosowanie indywidualnych stawek amortyzacyjnych w stosunku do środków trwałych ulepszonych oraz środków trwałych używanych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika. Należy podkreślić, że budynki i budowle uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane przez okres co najmniej 60 miesięcy, zaś w przypadku pozostałych środków trwałych okres ten jest krótszy i wynosi 6 miesięcy, przy czym ciężar udowodnienia okresu używania spoczywa na podatniku. Wysokość tych stawek określona została we wskazanym powyżej przepisie artykułu 22j, poprzez wyznaczenie minimalnego okresu amortyzacji.

Wojciech Grabiec

przedsiębiorca, ekspert od systemów zarządzania przedsiębiorstwami