Jak usunąć błędy w zaokrągleniach

Błąd popełniony przez Pana powinien skorygować urząd skarbowy. Jest to oczywista pomyłka rachunkowa, a zmiana wysokości zobowiązania podatkowego w wyniku korekty nie przekracza 1000 zł. Korekty tej może dokonać urząd skarbowy z własnej inicjatywy, ale warunkiem jest zauważenie błędu przez urzędników. Dlatego warto powiadomić urząd o błędzie. Można rozważyć też przeprowadzenie korekty wszystkich deklaracji VAT-7 samodzielnie. Część urzędów skarbowych próbuje bowiem w przypadku błędów w zaokrągleniach popełnianych w kilku deklaracjach wymierzać podatnikom grzywny na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego.

Od 1 stycznia 2006 r. obowiązują nowe zasady zaokrąglania. Wprowadził je art. 63 Ordynacji podatkowej. Ponieważ w dalszym ciągu podatnicy popełniają błędy w zaokrągleniach, przypominamy brzmienie tego przepisu:

Podstawy opodatkowania, kwoty podatków (...) odsetki za zwłokę, opłaty prolongacyjne, oprocentowanie nadpłat oraz wynagrodzenia przysługujące płatnikom i inkasentom zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych. Zaokrąglania podstaw opodatkowania i kwot podatków nie stosuje się do opłaty skarbowej oraz opłat, o których mowa w przepisach o podatkach i opłatach.

W 2005 r. w deklaracjach VAT nie zaokrąglano w górę kwot z końcówką powyżej 50 groszy, tylko pomijano grosze. Wydaje się, że błąd w pojedynczej deklaracji VAT-7 może wynosić kilkadziesiąt groszy i jest nieistotny. Tyle że w deklaracji VAT-7 jest kilka pozycji, w których następuje zaokrąglanie, i może się zdarzyć popełnienie błędu w kilku miejscach. Nie ma jednak możliwości, aby suma wszystkich błędów w zakresie zaokrągleń – niezależnie od wartości obrotu wykazanego w deklaracji VAT-7 – przekroczyła 1000 zł. Kwota ta ważna jest z uwagi na nową regulację w Ordynacji podatkowej. Od 1 września 2005 r. art. 274 Ordynacji podatkowej pozwala urzędom skarbowym samodzielnie przeprowadzić korektę deklaracji (w tym VAT-7), jeżeli efekt zmian w zakresie np. kwoty podatku nie będzie większy niż 1000 zł.

W razie stwierdzenia, że deklaracja zawiera błędy rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki bądź że wypełniono ją niezgodnie z ustalonymi wymaganiami, organ podatkowy, w zależności od charakteru i zakresu uchybień, może skorzystać z dwóch procedur.

Jeżeli organ podatkowy sam skoryguje np. VAT-7, musi uzyskać akceptację podatnika. Prześle do niego list z kopią skorygowanej deklaracji. Po otrzymaniu listu z urzędu skarbowego podatnik może wnieść sprzeciw do niego na przeprowadzoną korektę. Ma na to 14 dni od dnia doręczenia listu z korektą deklaracji. Wniesienie sprzeciwu anuluje korektę. Brak sprzeciwu oznacza, że korekta deklaracji przeprowadzona przez urząd skarbowy wywołuje skutki prawne, tak jakby przeprowadził ją z własnej inicjatywy sam podatnik.

Z tego wynika, że osoby popełniające błędy w zakresie zaokrągleń w ogóle nie muszą się angażować w samodzielne skorygowanie deklaracji. Konsekwencją błędu w zaokrągleniach nie będzie naliczanie odsetek od zaległości z uwagi na małą wartość zaniżenia podatku. Podatnicy w praktyce sami jednak zgłaszają błąd w zaokrągleniach, prosząc o jego korektę przez urząd skarbowy, lub samodzielnie korygują deklaracje. Wynika to z obaw przed sankcjami przewidzianymi przez Kodeks karny skarbowy. Czasami urzędy skarbowe próbują nakładać grzywny na podatników, którzy popełnili błędy w kilku, kilkunastu deklaracjach. Dlatego wytworzyła się praktyka, która polega na tym, że niektórzy podatnicy składają do urzędu skarbowego wniosek o skorygowanie deklaracji przez urząd skarbowy. Robią tak, pomimo że art. 274 Ordynacji podatkowej nie przewiduje złożenia takiego wniosku i urząd nie musi na jego podstawie poprawiać błędów podatnika. W ten sposób podatnicy starają się – jednocześnie unikając wstecznego korygowania nawet kilkunastu deklaracji, np. VAT-7, PIT-5, CIT-2 – zabezpieczyć przed zarzutami karnymi.

Marta Pietrucha

konsultant biura rachunkowego