Jak rozliczyć naprawę towarów za granicą

Po wykonaniu usługi spółka otrzymuje od niemieckiego usługodawcy faktury zawierające odrębne pozycje wartości materiałów zużytych przy naprawach serwisowych oraz wartości wykonanych przy tych naprawach usług. Spółka posiada NIP UE, który podała kontrahentowi niemieckiemu. Faktury wystawiane przez niemieckiego usługodawcę nie zawierają VAT. Czy wartość usług i zużytych materiałów należy wykazać w jednej pozycji w deklaracji VAT-7 jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, czy też należy wydzielić import usług i wykazać go w pozycji import usług w deklaracji VAT-7 odrębnie od WNT?

Całą transakcję należy rozliczyć jako import usług, nie należy odrębnie wykazywać materiałów, które służyły do naprawy towarów.

Kluczowe znaczenie ma w tym przypadku odpowiedź na pytanie, czy w tym przypadku mamy do czynienia z dostawą towarów, czy ze świadczeniem usług.

Państwa firma zleca naprawę składników ruchomego majątku rzeczowego przez firmę serwisową w Niemczech, które następnie wracają do Polski. Oznacza to, że nabywacie usługę na ruchomym majątku rzeczowym, ponieważ wszelkiego rodzaju procesy uszlachetniania, naprawiania, wykonane na towarach, jak również usługi polegające na wytworzeniu towarów z materiałów powierzonych przez zleceniodawcę, są pracami na ruchomym majątku rzeczowym. Usługi na ruchomym majątku rzeczowym to usługi polegające na przetworzeniu, dostosowaniu jakiegoś produktu po to, aby mu nadać nową postać na wniosek zlecającego będącego właścicielem rzeczy. Każda czynność polegająca na poddaniu rzeczy jakimkolwiek pracom, które dotyczą jej bezpośrednio i oddziałują na nią, należy zaliczyć do usług na rzeczach ruchomych.

 

Jak wynika z pytania, spółka otrzymuje fakturę, na której odrębnie jest dokumentowana usługa, a odrębnie towar zużyty do jej wykonania. Nie oznacza to, że mamy do czynienia również z wewnątrzwspólnotowym nabyciem towarów.

Z definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wynika, że jest to nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy.

Do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel konieczna jest umowa o konstrukcji zobowiązująco-rozporządzającej, czyli musi zawierać zobowiązanie do wydania rzeczy oraz fizyczne wydanie rzeczy. Może to nastąpić jedynie między podmiotem posiadającym prawo do rozporządzenia rzeczą jak właściciel a podmiotem, który to prawo dopiero nabędzie. W naszym przypadku jedynym podmiotem uprawnionym do rozporządzania rzeczą jest spółka, toteż nie można mówić o dostawie towarów czy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów. Ponieważ zużyte materiały służyły należytemu wykonaniu usługi, to całą wartość faktur zagranicznych, obejmujących materiały wykorzystane do naprawy oraz usługę naprawy, należy traktować jako import usług.

W przypadku usług wykonywanych na majątku ruchomym, świadczonych dla nabywcy, który podał wykonującemu te usługi numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług (VAT UE) na terytorium państwa członkowskiego (Polska) innym niż terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi są wykonywane (Niemcy), miejscem opodatkowania usług jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy tych usług ten numer, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną wywiezione z terytorium państwa członkowskiego, na którym usługi te zostały faktycznie wykonane.

Zgodnie z art. 29 ust. 17 ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić.

W związku z powyższym spółka powinna tego rodzaju transakcje rozliczać w deklaracji VAT-7 jako import usług oraz na podstawie art. 106 ust. 1 ustawy o VAT wystawiać fakturę wewnętrzną.