Spis z natury składników trudno mierzalnych i niedostępnych

Używa się do tego celu matematycznych wzorów na objętość bryły, a także informacji, które wynikają z ustalenia we własnym zakresie wewnętrznych przepisów (dotyczących obmiarów jednostkowych ciężaru objętościowego). Ilość uzyskuje się poprzez pomnożenie objętości (m3) przez ciężar właściwy określonego składnika.

Przed rozpoczęciem spisu należy sporządzić wykaz ciężarów poszczególnych składników. Jeśli zdarzy się, że ciężar właściwy nie jest znany, to może zostać ustalony przez 3-krotne zważenie 1 m3 określonego materiału. Wtedy materiał jest ważony z innej strony bryły, a po 3 próbach ustalana jest średnia wartość.

Dokładność obliczeń można uzyskać poprze uformowanie danych składników zapasu do postaci bryły, umożliwiającej obliczenie objętości. Rzetelność przeprowadzonych obliczeń jest też zależna od naturalnych właściwości składników zapasu, które w czasie mogą ulec zmianom. Najważniejsze jest, by  pomiary zostały przeprowadzone przez osoby, które posiadają doświadczenie w tym zakresie.

Niedobory towarów ujawnione w trakcie inwentaryzacji

Sporządzone obliczenia techniczne powinny być umieszczone w załącznikach do arkuszów spisowych. Pomiary dokonane drogą szacunku zawierają pewne błędy. Należy w tym celu opracować % wskaźnik różnic pomiędzy stanem ewidencji, a stanem spisanym, mogąc je uznać za nieistotne, niepowodujące przymusu korygowania stanu ewidencyjnego danych aktywów. Jeśli wskaźnik różnic inwentaryzacyjnych 2% mieści się w przestrzeganej normie różnic nieistotnych, nie istnieją żadne przeszkody, by uznać stan ewidencyjny za właściwy. Takie decyzje podejmuje przewodniczący komisji inwentaryzacyjnej z głównym księgowym.

W przypadku składników majątku niedostępnych z przyczyn fizycznych (rurociągi, elementy wysokościowe) można też zastosować inwentaryzacje uproszczoną. Metoda ta polega na spisaniu składników majątku w przybliżeniu.  Stan ilościowy określony jest na podstawie obliczeń technicznych lub szacunkowych. Metodę tę dokonuje się przez pomiar, szacunek, próbę reprezentatywną, ekspertyzy, czy porównanie. Obliczenie muszą być przeprowadzane z odpowiednią dokładnością przez osoby, które posiadają właściwe kwalifikacje. Osoby te są zazwyczaj wyznaczone przez kierownika jednostki za pomocą wniosku przewodniczącego komisji inwentaryzacyjnych i mogą to być pracownicy przedsiębiorstwa lub powołani w tym celu rzeczoznawcy.

Dokumenty tradycyjne a elektroniczne podczas procesu inwentaryzacji

Należy pamiętać, by spisem z natury objąć: towary handlowe, materiały podstawowe, półprodukty, braki jak i odpadki. Spisem muszą zostać objęte też składniki, które stanowią własność, ale znajdują się poza jednostką (np. laptopy czy telefony przekazane handlowcom pracującym poza biurem). Jeśli zdarzyło się, że towary utraciły wartość użytkową można przyjąć niższe ceny niż ceny kupna czy nabycia.

Wpis do arkuszów spisowych powinien być dokonany bezpośrednio po ustaleniu stanu składnika, a składniki muszą posiadać takie jednostki miary, które są ujmowane w ewidencji ilościowej. Umożliwi to rozliczenie inwentaryzacji i ustalenie różnic. W sytuacji popełnienia błędu można go poprawić przez skreślenie zapisu, ale w taki sposób, by był on czytelny, a następnie wpisanie zapisu prawidłowego.  Obok zapisu musi pojawić się podpis osoby odpowiedzialnej materialne, a także kompetentnej osoby z zespołu spisowego. Poprawka, która została wykonana musi znaleźć swoje odzwierciedlenie w protokole opisowym.

Źródło: SmartMedia

Podyskutuj o tym na naszym FORUM