Kategorie

Spis z natury

Zapisz się na newsletter
Zobacz przykładowy newsletter
Zapisz się
Wpisz poprawny e-mail
Likwidacja działalności gospodarczej a PIT. Jakie są skutki likwidacji działalności gospodarczej w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy i podatnika VAT nie mają obowiązku sporządzenia remanentu i zapłaty VAT od towarów i majątku firmowego pozostawionego przez zmarłego - jeżeli kontynuują jego biznes. Taki precedensowy wyrok wydał 2 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylając niekorzystne dla spadkobierców stanowisko fiskusa.
Nowe przepisy miały sprzyjać spadkobiercom. A ich efektem jest to, że fiskus żąda sporządzenia spisu z natury i opodatkowania niesprzedanych towarów. To skutek zmian w VAT wprowadzonych ustawą z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz.U. z 2018 r. poz. 1629).
Główne zasady inwentaryzacji zostały określone bezpośrednio w przepisach prawnych, w tym w ustawie o rachunkowości. W praktyce przeprowadzenia faktycznej inwentaryzacji można jednak napotkać wiele problemów i pytań podatników, w tym o to, z czego wynikają różnice w inwentaryzacji i co należy z nimi zrobić.
W ostatnich latach przy przeprowadzaniu inwentaryzacji coraz częściej wspomagamy się oprogramowaniem komputerowym. Programy do inwentaryzacji przyspieszają oraz upraszczają procedury związane ze spisem z natury, a na dodatek zapewniają automatycznie generowane arkusze podsumowania, na których jak na dłoni widać ewentualnie popełnione błędy. Skuteczne działanie tych programów uzależnione jest jednak przede wszystkim od przejrzystego i trwałego sposobu oznakowania całego majątku.
Mój klient prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Świadczy usługi doradcze. Ma status czynnego podatnika VAT. W czasie prowadzenia działalności kupił m.in. wyposażenie gabinetu (fotele, biurko i szafy biurowe na dokumentację, sprzęt komputerowy, kasę rejestrującą). Od wszystkich zakupów odliczył podatek. Nie ma na stanie żadnych towarów handlowych. Czy w związku z tym, że podjął decyzję o likwidacji firmy, ma obowiązek sporządzenia spisu z natury i wykazania go w deklaracji i w pliku JPK_VAT?
Sprzedaż towarów dokonana po zakończeniu działalności gospodarczej przez osobę fizyczną lub spółkę osobową, które w ramach spisu z natury rozliczyły z tego tytułu podatek należny, nie podlega ponownemu opodatkowaniu VAT. Nie naliczamy VAT również wtedy, gdy od zakończenia działalności gospodarczej upłynęło więcej niż 12 miesięcy. Na moment dostawy towarów z majątku prywatnego podmiot dokonujący sprzedaży (były przedsiębiorca lub były wspólnik) nie działa w charakterze podatnika VAT. Potwierdzają to sądy. Niestety, organy podatkowe mają inne zdanie na ten temat.
Remanent jest jednym z obowiązków części przedsiębiorców. Ta formalność została nałożona na sporą grupę podatników, posiadając określone warunki oraz kryteria przeprowadzenia działań. Pod koniec każdego roku warto więc przypomnieć sobie najważniejsze kwestie, w tym: kto podlega obowiązkom remanentu, jak powinna wyglądać prawidłowo przeprowadzona procedura oraz jakie są jej terminy oraz wymagania.
Jednym z ważnych elementów prowadzenia działalności gospodarczej, jest spełnianie obowiązków podatkowych oraz formalnych. Dodatkowo, dla części przedsiębiorców konieczne jest także przygotowanie spisu z natury. Już teraz, pod koniec roku, zaczyna się „sezon na remanent”. Warto więc udostępnić wzór takiego spisu wraz z omówieniem najważniejszych kwestii wprost obok wzoru.
Podatnik zobowiązany jest przeprowadzić spis z natury w przypadku rozwiązania spółki cywilnej albo spółki osobowej oraz zaprzestania działalności przez osobę fizyczną. Wartość których towarów należy uwzględnić w takim spisie?
Przedsiębiorcy nadal mają wybór, jak ustalać zaliczkę na podatek dochodowy (PIT) za ostatni miesiąc: czy uwzględniać wynik spisu z natury, czy zrobić to dopiero w zeznaniu rocznym – wynika z odpowiedzi Ministerstwa Finansów na pytanie DGP.
Konieczność weryfikacji stanu faktycznego z zapisami ksiąg na dzień kończący rok obrotowy wynika z przepisów bilansowych. Jednak w praktyce prace spisowe w przypadku części składników rozplanowuje się w czasie.
Konieczność weryfikacji stanu faktycznego aktywów z zapisami ksiąg rachunkowych na dzień kończący rok obrotowy (dzień bilansowy) wynika z przepisów bilansowych. Jednak w praktyce prace spisowe w przypadku części składników rozplanowuje się w czasie.
Termin i częstotliwość przeprowadzania inwentaryzacji zapasów zależy od rodzaju zapasów, rodzaju jednostki, w której znajdują się zapasy, terenu, na którym zostały umieszczone zapasy, ewidencji ilościowo-wartościowej zapasów.
Jakie błędy w praktyce pojawiają się przy przeprowadzaniu inwentaryzacji? Przykładowo, jeden z popełnianych błędów dotyczy sytuacji, gdy firmy chcą sobie ułatwić pracę, drukując stan magazynowy.
Obowiązek przeprowadzania inwentaryzacji wynika z art. 26–27 ustawy o rachunkowości. Inwentaryzacja, tj. okresowe ustalanie lub sprawdzanie rzeczywistego stanu aktywów i pasywów, jest elementem rachunkowości jednostki, za którą odpowiedzialność ponosi kierownik jednostki. Odpowiedzialność za spis z natury ponosi osoba, której ta czynność została powierzona, ale tylko w tym zakresie.
Znane jest już stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów, wyrobów gotowych i półproduktów. Te jednostki, które stosują Krajowe Standardy Rachunkowości, mają obowiązek zastosować je przy najbliższej rocznej inwentaryzacji zapasów, która może się rozpocząć już 1 października 2016 r. A zatem jednostki stosujące KSR nie muszą zmieniać instrukcji inwentaryzacyjnej, ale pozostałe już tak.
Od 28 lipca 2016 r. (tj. od dnia publikacji w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów) obowiązuje stanowisko Komitetu Standardów Rachunkowości przyjęte uchwałą nr 5/2016 z 26 kwietnia 2016 r. w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów, wyrobów gotowych i półproduktów.
Podatnicy prowadzący rozliczenia za pomocą podatkowej księgi przychodów i rozchodów (kpir) zwolnieni są z obowiązku comiesięcznego wydrukowania księgi, która prowadzona jest przy użyciu komputera oraz nie mają obowiązku sporządzenia dwóch spisów z natury.
W rocznym zeznaniu podatkowym PIT przedsiębiorca nie znajdzie oddzielnej rubryki przeznaczonej na wykazanie różnicy w stanie majątku jego firmy z przełomu roku. Tym niemniej obliczając podatek za 2015 r. musi rozliczyć wartość remanentu. Trzeba go ująć w kosztach działalności.
Przeprowadzanie inwentaryzacji stanu majątku przedsiębiorstwa jest procesem koniecznym a przy tym dość czasochłonnym. W wielu firmach jest to bardzo często kilka dni lub nawet tygodni pracy spędzonej z arkuszami spisowymi. Na szczęście dużą cześć zadań związanych z inwentaryzacją może obecnie wykonać za nas technologia.
W każdej firmie na koniec roku podatkowego dokonuje się zamknięcia ksiąg i sporządza spisy z natury, dzięki którym można dokonać podsumowania działalności. Najtrudniejsze są na pewno takie kwestie jak rozliczenie kosztów, powstających na przełomie roku podatkowego. Jak prawidłowo dokonać rozliczenia kosztów w księdze przychodów i rozchodów?
Przeprowadzona inwentaryzacja środków pieniężnych w kasie wykazała niedobór gotówki z winy kasjera. Kierownik jednostki podjął decyzję o potrąceniu niedoboru z wynagrodzenia. Jak prawidłowo zaksięgować taką operację?
Komitet Standardów Rachunkowości (KSR) przekazał do publicznej dyskusji projekt stanowiska Komitetu w sprawie inwentaryzacji drogą spisu z natury zapasów materiałów, towarów, wyrobów gotowych i półproduktów. Uwag i komentarze do projektu można składać w terminie do dnia 31 stycznia 2016 r.
Podatnicy, którzy podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, są obowiązani do sporządzania spisu z natury towarów handlowych, materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadków, na dzień zaprowadzenia ewidencji oraz na koniec każdego roku podatkowego.
Remanent, nazywany także spisem z natury lub inwentaryzacją, to niezbędny element zamknięcia roku podatkowego. Przedsiębiorcy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR) powinni przygotować go na koniec roku oraz na pierwszy dzień stycznia. Dla wielu podatników jest to jednak twardy orzech do zgryzienia, nie wiedzą bowiem które składniki powinni objąć spisem z natury oraz jak je wycenić. Odpowiedzi na te pytania udzielimy poniżej.
W związku z rozwiązaniem spółki jawnej nie wystąpi obowiązek, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o VAT. Wynika to z faktu, że spółce jawnej a więc spółce osobowej nieposiadającej osobowości prawnej w związku z nabyciem towarów, które uprzednio zostaną wniesione w formie aportu przedsiębiorstwa w rozumieniu z art. 551 ustawy Kodeks cywilny nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, ze względu na czynność wyłączoną z opodatkowania. Nie zostanie więc spełniona przesłanka nakładająca obowiązek opodatkowania towarów w przypadkach wskazanych w art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. W związku z jej rozwiązaniem spółka nie będzie więc obowiązana do sporządzenia spisu z natury i rozliczenia VAT.
Wielkimi krokami zbliża się ostatni dzień roku obrotowego. Jak corocznie, znaczna część przedsiębiorców zaczyna myśleć o przeprowadzeniu inwentaryzacji na jego zakończenie. Nie jest ona wyłącznie obowiązkiem wynikającym z Ustawy o rachunkowości, lecz również realizacją jej naczelnej zasady – przedstawienia wiarygodnego obrazu przedsiębiorstwa oraz dokonania wewnętrznej kontroli jednostki. O czym warto pamiętać, przygotowując się do inwentaryzacji?
Przewodniczący komisji inwentaryzacyjnej chce powołać osobę odpowiedzialną materialnie na członka zespołu spisowego. Czy będzie to zgodne z zasadami?
Podatnik obowiązany jest ująć w remanencie końcowym towary otrzymane w drodze darowizny, a nie sprzedane na koniec roku podatkowego i wartość tych remanentów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Towary takie są zatem objęte spisem z natury i powinny być wycenione według cen zakupu lub nabycia albo według cen rynkowych z dnia sporządzenia spisu, jeżeli są one niższe od cen zakupu lub nabycia.
Czy kierownik jednostki może scedować zapisem w instrukcji odpowiedzialność za przeprowadzenie inwentaryzacji w formie spisu z natury na inną osobę, na przykład na głównego księgowego?
Jesteśmy przedsiębiorstwem wodociągów i kanalizacji (działającym w formie spółki z o.o.) posiadającym dużą liczbę środków trwałych trudno dostępnych. W jaki sposób należy przeprowadzić inwentaryzacje takich środków trwałych, jak np. rury kanalizacyjne?
Ryczałtowcy tracący prawo do rozliczania się w tej formie nie wiedzą czy mają obowiązek sporządzać spis z natury na dzień utraty prawa do ryczałtu ewidencjonowanego. Jeżeli taki obowiązek istnieje, to czy powinni zawiadomić o tym naczelnika urzędu skarbowego oraz uwzględniać wartość remanentu w kosztach podatkowych przy ustalaniu dochodu opodatkowanego według skali podatkowej PIT? Ministerstwo Finansów wyjaśnia.
Termin przeprowadzenia inwentaryzacji materiałów w magazynie jest uzależniony od sposobu ich ewidencji. Jeżeli jest ona ilościowo-wartościowa i dotyczy przechowywania na terenie strzeżonym, to spis przeprowadza się raz w ciągu dwóch lat.
Obowiązek przeprowadzania inwentaryzacji wynika z art. 26–27 ustawy o rachunkowości. Inwentaryzacja, tj. okresowe ustalanie lub sprawdzanie rzeczywistego stanu aktywów i pasywów, jest elementem rachunkowości jednostki, za którą odpowiedzialność ponosi kierownik jednostki. Odpowiedzialność za spis z natury ponosi osoba, której ta czynność została powierzona, ale tylko w tym zakresie.
Podatnikowi na dzień likwidacji sklepiku spożywczego pozostały towary, których nie sprzedał i już nie będzie próbował ich odsprzedać. Zrobił remanent. Czy ma obliczyć VAT od tego remanentu, tj. odszukać stawki na każdy asortyment i wyliczyć VAT? Gdzie powinien ująć obliczony VAT od remanentu w ostatniej deklaracji?
Przeprowadzenie inwentaryzacji umożliwia weryfikację rzetelności i aktualności ewidencji, a także pozwala na przyjrzenie się temu, w jaki sposób wygląda ochrona i zarządzanie majątkiem jednostki. Obowiązek rzetelnego i przejrzystego przedstawienia sytuacji majątkowej firmy określa art. 4 ust. 1 ustawy o rachunkowości. Wiarygodność danych zaistnieje tylko wtedy, gdy mogą one zostać porównane ze stanem rzeczywistym. Jedną z zasad, dzięki której można osiągnąć zamierzony cel inwentaryzacji, jest zasada „zamkniętych drzwi”.
Na koniec każdego roku podatkowego podatnicy są obowiązani do sporządzenia i wpisania do książki przychodów i rozchodów spisu z natury (remanentu końcowego) towarów handlowych, materiałów podstawowych i pomocniczych, półwyrobów, produkcji w toku, wyrobów gotowych, braków i odpadów. W remanencie na koniec roku nie ujmujemy środków trwałych i wyposażenia. W firmie, która nie ma na stanie towarów handlowych – a tak się często zdarza w branżach związanych z usługami – wartość remanentu wynosi 0 zł i też powinna być wpisana do księgi.
Jedną z czynności związanych z przygotowaniem inwentaryzacji jest również opracowanie odpowiednich zarządzeń wewnętrznych, do których należy też instrukcja inwentaryzacyjna. Do kierownika jednostki należy zatwierdzenie przepisów wewnętrznych w zakresie organizacji inwentaryzacji. Przepisy te są wydawane w formie dokumentu.
W zasadach (polityce) rachunkowości mamy zapisane, że środki trwałe powyżej 1500 zł do 3500 zł są wprowadzane do ewidencji środków trwałych i amortyzowane jednorazowo w miesiącu oddania ich do używania. Czy całkowicie zamortyzowane niskocenne środki trwałe należy inwentaryzować drogą spisu z natury?
Zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości istnieje obowiązek inwentaryzowania środków pieniężnych w kasach. Inwentaryzację należy przeprowadzić drogą spisu z natury na dzień bilansowy. W przypadku gdy zgodnie z decyzją kierownika będzie to dzień wolny, spis należy przeprowadzić na koniec ostatniego dnia roboczego lub na początku pierwszego w nowym roku.
Metoda inwentaryzacji za pomocą weryfikacji polega na porównaniu danych ksiąg rachunkowych z odpowiednimi dokumentami i weryfikacji wartości tych składników. Stosuje się ją w przypadku składników aktywów i pasywów, których z różnych przyczyn nie można zinwentaryzować metodą spisu z natury lub metodą potwierdzenia salda.
Ponieważ wkraczamy już w ostatni miesiąc tego roku, wiele firm jest na etapie planowania – a niektóre przeprowadzania – inwentaryzacji, która polega na uzgodnieniu zapisów księgowych ze stwierdzonym stanem faktycznym, wyjaśnieniu i rozliczeniu ewentualnych różnic. Jakie są rodzaje inwentaryzacji? Kiedy należy ją przeprowadzić? I co najważniejsze – jak zinwentaryzować np. znaczną ilość materiałów sypkich lub jakie są alternatywne metody zliczenia samochodów w Twojej firmie?
Przepisy ustawy o rachunkowości nakazują przeprowadzenie inwentaryzacji na ostatni dzień każdego roku obrotowego. Od tej reguły są jednak wyjątki. Termin i częstotliwość inwentaryzacji uważa się za dotrzymane m.in., jeżeli inwentaryzację zapasów materiałów, towarów, produktów gotowych i półproduktów znajdujących się w strzeżonych składowiskach i objętych ewidencją ilościowo-wartościową - przeprowadzono raz w ciągu dwóch lat.
Jedną z najpopularniejszych form inwentaryzacji jest spis z natury, niejednokrotnie określany w języku potocznym jako remanent. Jakie składniki majątku mogą być zinwentaryzowane tą drogą? Jakie są zasady przeprowadzenia spisu z natury?
W przypadku, jeżeli w spisie z natury sporządzonym na dzień zaprowadzenia ewidencji, jak i w spisach z natury sporządzonych na koniec poprzednich lat podatkowych zakupione przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej towary handlowe były ujmowane w jednostce miary (kilogramach), to również w sporządzonym na koniec kolejnego roku podatkowego spisie z natury towary te należy ująć w tej samej jednostce miary.
Ustawa o rachunkowości nakłada na jednostki obowiązek inwentaryzacji składników majątku na ostatni dzień roku obrotowego. Słowo „inwentaryzacja” wychodzi się od łacińskiego określenia „invenire”, które znaczy tyle, co „znaleźć, odkryć”. Mimo iż w języku potocznym kojarzy się ona z dokonaniem spisu z natury określonych składników na wybranym obszarze, w prawie bilansowym może być przeprowadzona trzema metodami: wspomnianym spisem z natury, drogą potwierdzenia sald oraz porównania danych w księgach rachunkowych z danymi zawartymi w odpowiednich dokumentach źródłowych.
Spis z natury umożliwia dokonanie fizycznego pomiaru ilości składników majątkowych za pomocą ich przeliczenia/zważenia/zmierzenia. Jeśli nie istnieje możliwość przeliczenia/zważenia/zmierzenia składników majątku, bo są one trudno mierzalne czy niedostępne, ponieważ występują w dużych partiach – sypkich (zboże), przestrzennych, czy są przechowywane w zwałach, zbiornikach, zasobnikach (paliwo, węgiel koks), to można ustalić ich ilość opierając się na obliczeniach technicznych za pomocą drogi tzw. szacunku.
Inwentaryzację można przeprowadzić w sposób tradycyjny lub elektroniczny. Pod pojęciem „tradycyjny” można rozumieć przeprowadzenie inwentaryzacji poprzez ręczny spis towarów i materiałów oraz środków trwałych na arkuszach spisowych.
Jak prawidłowo sporządzać spis z natury w przypadku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych?