Kobiety

Polska prawie modelowo radzi sobie z włączaniem kobiet do rynku pracy, ale - zdaniem ekspertów Allianz - stoi przed cyfrową ścianą: jeśli Polki nie zamkną 16-procentowej luki we wdrażaniu AI, nasz dzisiejszy optymistyczny kurs na równość może zostać brutalnie przerwany przez technologiczną rewolucję. Tymczasem podczas gdy potęgi takie jak Niemcy czy Szwajcaria grzęzną w strukturalnych lukach dochodowych przekraczających 20%, Polska przebojem wkracza do grupy liderów, mając realną szansę na redukcję rocznej różnicy dochodów kobiet i mężczyzn do poziomu poniżej 10% przed końcem stulecia. Znacznie pomogłaby w tym aktywizacja kobiet starszych (krótszy okres zarobkowy), co pomogłoby także gospodarce zapobiegając znikaniu z rynku doświadczonych i cennych pracownic. Potrzebne jest również dalej niż dotychczas idące wsparcie w opiece nad dziećmi, które umożliwiłoby bardziej powszechną pracę na część etatu lub możliwość podnoszenia kwalifikacji przez kobiety.

Jedną z podstawowych wartości, na których opiera się Unia Europejska, jest równość kobiet i mężczyzn. Od lat unijne prawodawstwo i orzecznictwo dążą do wyeliminowania dyskryminacji ze względu na płeć oraz wspierają równouprawnienie kobiet i mężczyzn na wszystkich płaszczyznach, w tym w szczególności na rynku pracy. Art. 157 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) nakłada na każde państwo członkowskie obowiązek zapewnienia stosowania zasady równości wynagrodzeń dla pracowników płci męskiej i żeńskiej za taką samą pracę lub pracę takiej samej wartości. W ocenie UE kluczowymi przeszkodami w realizacji tej zasady są: brak przejrzystości systemów wynagradzania, niejasne i budzące wątpliwości interpretacyjne pojęcie pracy o takiej samej wartości oraz utrudnienia proceduralne uniemożliwiające ofiarom dyskryminacji dochodzenie ich praw. Negatywne piętno w obszarze równouprawnienia poprzez pogłębienie różnic w traktowaniu kobiet i mężczyzn przez pracodawców odcisnęła także pandemia COVID-19.