Jak pokryć straty konwersją wierzytelności

Spółka może podjąć uchwałę o dopłacie do kapitału celem pokrycia strat z lat ubiegłych.

Ujemny wynik finansowy

Strata może powstać, gdy całkowity wynik finansowy nie przyniesie zakładanego zysku (ujemny wynik finansowy). W jednostkach innych niż banki i zakłady ubezpieczeń na wynik finansowy netto składają się:

- wynik działalności operacyjnej, w tym z tytułu pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych,

- wynik operacji finansowych,

- wynik operacji nadzwyczajnych,

- obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego z tytułu podatku dochodowego, którego podatnikiem jest jednostka, i płatności z nim zrównanych, na podstawie odrębnych przepisów.

Wynik działalności operacyjnej stanowi różnicę między przychodami netto ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów, z uwzględnieniem dotacji, opustów, rabatów i innych zwiększeń lub zmniejszeń, bez podatku od towarów i usług, oraz pozostałymi przychodami operacyjnymi a wartością sprzedanych produktów, towarów i materiałów wycenionych w kosztach wytworzenia albo cenach nabycia, albo zakupu, powiększoną o całość poniesionych od początku roku obrotowego kosztów ogólnych zarządu, sprzedaży produktów, towarów i materiałów oraz pozostałych kosztów operacyjnych.

Wynik operacji finansowych stanowi różnicę między przychodami finansowymi, w szczególności z tytułu dywidend (udziałów w zyskach), odsetek, zysków ze zbycia inwestycji, aktualizacji wartości inwestycji, nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi, a kosztami finansowymi, w szczególności z tytułu odsetek, strat ze zbycia inwestycji, aktualizacji wartości inwestycji, nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi, z wyjątkiem odsetek, prowizji, dodatnich i ujemnych różnic kursowych.

Wynik zdarzeń nadzwyczajnych stanowi różnicę między zyskami nadzwyczajnymi a stratami nadzwyczajnymi.

Błąd w sprawozdaniu

Wpływ na wynik finansowy może mieć też popełnienie błędu, który następnie odnosi się do rocznego sprawozdania finansowego. Jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego, a przed jego zatwierdzeniem, jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach, które mają istotny wpływ na to sprawozdanie finansowe, lub powodujących, że założenie kontynuowania działalności przez jednostkę nie jest uzasadnione, powinna ona odpowiednio zmienić to sprawozdanie, dokonując jednocześnie odpowiednich zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy, oraz powiadomić biegłego rewidenta, który sprawozdanie to bada lub zbadał. Jeżeli zdarzenia, które nastąpiły po dniu bilansowym, nie powodują zmiany stanu istniejącego na dzień bilansowy, to odpowiednie wyjaśnienia zamieszcza się w informacji dodatkowej.

Jeżeli jednostka otrzymała informacje o powyższych zdarzeniach, po zatwierdzeniu rocznego sprawozdania finansowego, to ich skutki ujmuje w księgach rachunkowych roku obrotowego, w którym informacje te otrzymała.

Jeżeli w danym roku obrotowym lub przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za ten rok obrotowy jednostka stwierdziła popełnienie w poprzednich latach obrotowych błędu podstawowego, w następstwie którego nie można uznać sprawozdania finansowego za rok lub lata poprzednie za spełniające wymagania określone w ustawie o rachunkowości, to kwotę korekty spowodowanej usunięciem tego błędu odnosi się na kapitał (fundusz) własny i wykazuje jako zysk (strata) z lat ubiegłych.

Pokrycie straty

Ujemny wynik finansowy, czyli strata może być pokryta poprzez wniesienie dopłat przez wspólników. Dopłaty te mogą zostać sfinansowane z wierzytelności. Zauważmy, że intencja sfinansowania dopłaty w drodze konwersji części wierzytelności nie stwarza potrzeby przekazywania środków pieniężnych z jednej spółki do drugiej. Dlatego zdarzenie podlega wycenie w dacie uchwały i bez znaczenia pozostaje tutaj kwestia tego, kiedy spółki dokonają fizycznej konwersji długu na kapitał w swoich księgach rachunkowych (na przykład tydzień czy dwa tygodnie później). Dopłatę powinno wycenić się średnim kursem z dnia podjęcia uchwały i w takiej wartości odnieść na kapitały; nie angażujemy do wyceny transakcji kursów kupna i sprzedaży banków, z których usług korzystają strony transakcji. Różnica kursowa powstała pomiędzy wierzytelnością w wartości wynikającej z ksiąg a wierzytelnością wycenioną średnim kursem NBP z dnia uchwały zostaje odniesiona na przychody bądź koszty finansowe.

Kliknij aby zobaczyć ilustrację.

Podstawa prawna:

- Art. 42 oraz art. 54 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.).