Sam dopłacasz zaległą zaliczkę na CIT lub PIT? Skarbówka chce od Ciebie dwa razy wyższych odsetek [interpretacja KIS]

• Zaległa zaliczka stanowi już zaległość podatkową
• Korekta, której przy zaliczce na CIT lub PIT nie ma
• Cel przepisu kontra jego litera
• Ten sam problem jest z PIT
• Sądy od lat orzekają inaczej
• Ile realnie tracisz
• Powołane interpretacja:

Płacisz zaliczki na podatek dochodowy samodzielnie i zdarzyło Ci się zapłacić za mało? Jeśli sam to wykryjesz i dopłacisz zaległość, zapłacisz odsetki za zwłokę według stawki podstawowej, czyli dziś 10,5 proc. rocznie. Krajowa Informacja Skarbowa nie zgadza się na stawkę obniżoną (5,25 proc.), bo przy zaliczce nie ma deklaracji, którą można skorygować. Tymczasem Naczelny Sąd Administracyjny od kilku lat orzeka inaczej.

Zaległa zaliczka stanowi już zaległość podatkową

Zgodnie z art. 51 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa (O.p.) niezapłacona w terminie zaliczka na podatek sama staje się zaległością podatkową. Od takiej zaległości naliczasz odsetki, co do zasady samodzielnie. Art. 56a § 1 O.p. pozwala jednak zapłacić je w wysokości połowy stawki podstawowej, jeżeli spełnisz wskazane w nim warunki: złożysz prawnie skuteczną korektę deklaracji najpóźniej w ciągu sześciu miesięcy od upływu terminu na jej złożenie i zapłacisz zaległość w ciągu siedmiu dni od korekty, a jednocześnie nie zachodzi żadne z wyłączeń z art. 56a § 3 O.p. Preferencja ta nie przysługuje m.in., gdy korektę złożysz po zawiadomieniu o kontroli, po upoważnieniu do kontroli celno-skarbowej albo gdy jest ona wynikiem czynności sprawdzających. Mechanizm ma nagradzać szybkie, dobrowolne naprawienie błędu.

Korekta, której przy zaliczce na CIT lub PIT nie ma

Problem w tym, że przy zaliczkach na podatek dochodowy nie ma deklaracji, którą mógłbyś skorygować. Od 2007 r. podatnicy CIT nie składają miesięcznych deklaracji dotyczących zaliczek. W interpretacji indywidualnej z 10 sierpnia 2026 r. (sygn. 0111-KDIB1-2.4017.2.2026.1.EWJ) KIS przyznała wprost, że zapłata zaliczek nie wymaga składania deklaracji, nawet gdy następuje po terminie. Z tej samej obserwacji wyciągnęła jednak wniosek na Twoją niekorzyść: skoro nie było deklaracji zaliczkowej, nie możesz złożyć jej korekty, a bez korekty warunek z art. 56a O.p. nie jest spełniony. Zdaniem organu prawidłowe wykazanie zaliczek w pierwotnym zeznaniu rocznym CIT-8 też nie otwiera drogi do obniżonych odsetek.

Wnioski KIS prowadzą do zaskakującego skutku. Preferencję można według organu uzyskać dopiero wtedy, gdy najpierw złożysz zeznanie roczne, a następnie je skorygujesz i dopiero w korekcie wykażesz zaliczki w kwocie wyższej niż pierwotnie, oczywiście pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek z art. 56a § 1. Oznacza to, że szybka, samodzielna dopłata bywa mniej opłacalna niż późniejsza korekta rocznej deklaracji. Podobne stanowisko KIS zajęła już w interpretacji z 27 listopada 2025 r. (sygn. 0111-KDWB.4017.2.2025.2.BB).

W tej samej interpretacji jest jednak dobra wiadomość. Odsetek od nieuregulowanej zaliczki nie naliczasz w nieskończoność. Nalicza się je do dnia złożenia zeznania rocznego włącznie, a jeżeli zeznania nie złożysz w terminie, do ostatniego dnia terminu na jego złożenie.

Cel przepisu kontra jego litera

Istota sporu to nie zwykłe „litera kontra korzyść podatnika", lecz sprzeczność między celem art. 56a a skutkiem stanowiska KIS. Przepis ma premiować szybkie, dobrowolne ujawnienie zaległości, a w wykładni organu tracisz tę zachętę z powodu czysto technicznego, bo ustawodawca wcześniej zrezygnował z miesięcznego formularza. Powstaje przy tym nierówność. Podatnik VAT albo ktoś, kto koryguje istniejącą deklarację, spełni literalny warunek korekty, a Ty, naprawiając zaliczkę na PIT lub CIT, nie masz czego skorygować, bo prawo takiej deklaracji od Ciebie nie wymaga. Na ten paradoks zwracano uwagę już w 2018 r.

Ten sam problem jest z PIT

Sierpniowa interpretacja dotyczy spółki płacącej CIT i nie rozstrzyga wprost o PIT. Ta sama konstrukcja działa jednak przy zaliczkach na PIT, które obliczasz i wpłacasz samodzielnie jako przedsiębiorca. Art. 56a jest w ordynacji podatkowej, a nie w ustawie o CIT, i odnosi się ogólnie do zaległości podatkowych, a osoby prowadzące działalność również nie składają miesięcznych deklaracji zaliczkowych. Inaczej jest z zaliczkami, które pobiera pracodawca lub inny płatnik. Tam obowiązują odrębne zasady i inne dokumenty, więc prosta analogia z interpretacją dotyczącą CIT nie zadziała.

Sądy od lat orzekają inaczej

NSA odrzucił właśnie tę konsekwencję literalnej wykładni. Korzystna dla podatników linia sięga co najmniej 31 maja 2022 r., gdy zapadła seria wyroków (m.in. II FSK 2589/19, II FSK 2953/19, II FSK 39/20). Sąd uznał, że brak obowiązku składania miesięcznych deklaracji nie może pozbawiać Cię prawa do obniżonych odsetek, jeśli sam wykrywasz zaległość i dobrowolnie ją regulujesz.

Co ważne, KIS te wyroki zna. Przywołuje je i deklaruje, że się z nimi nie zgadza, podkreślając, że orzeczenia zapadają w indywidualnych sprawach i wiążą tylko strony konkretnych postępowań. Formalnie to prawda, ale nie zmienia obrazu całości: mowa o utrwalonej, wieloletniej linii, a nie o pojedynczym wyroku.

Ile realnie tracisz

Różnica jest prosta do policzenia, bo stawka obniżona to dokładnie połowa podstawowej. Na 26 sierpnia 2026 r. stawka podstawowa wynosi 10,5 proc., a obniżona 5,25 proc. rocznie (potwierdza to obwieszczenie Ministra Finansów i Gospodarki z 6 marca 2026 r.). Dla zaległości 100 tys. zł spłaconej po 100 dniach zwłoki zapłacisz około 2877 zł odsetek według stawki podstawowej albo około 1438 zł według obniżonej. To blisko 1440 zł różnicy od jednej niedopłaty, a przy większych kwotach rośnie proporcjonalnie. Potraktuj te liczby jako ilustrację, bo w rzeczywistym rozliczeniu liczą się dokładne dni zwłoki, ewentualne zmiany stawki i ustawowe zaokrąglenia.

W praktyce masz wybór: zapłacić pełne odsetki zgodnie ze stanowiskiem skarbówki albo zastosować stawkę obniżoną i liczyć się z możliwym sporem, w którym Twoim argumentem będzie utrwalone orzecznictwo NSA.

Powołane interpretacja:

– interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 10 sierpnia 2026 r., sygn. 0111-KDIB1-2.4017.2.2026.1.EWJ