Uszkodzony samochód nie przestaje być nowy

STAN FAKTYCZNY

Sprawa dotyczyła odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia VAT z tytułu przywozu z innego państwa członkowskiego środka transportu. Skarżący nabył w Niemczech samochód osobowy marki Audi A-6, rok produkcji 2004, przebieg 15 699 km, który dopuszczono do użytku 1 września 2004 r. Nabycie zostało udokumentowane rachunkiem z 16 grudnia 2004 r., wystawionym na kwotę 34 tys. euro. Treść rachunku oraz oświadczenie zbywcy świadczą, że samochód był uszkodzony, powypadkowy. Jednak uprawniony diagnosta w zaświadczeniu z przeprowadzonego badania technicznego stwierdził, że spełnia on wymagania techniczne, określone w art. 66 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 z późn. zm.).

UZASADNIENIE

Organy podatkowe odmówiły jednak wydania zaświadczenia. Powołały się na art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.). Uznały, że samochód spełnia jeden z warunków zamieszczonych w wyżej przywołanym przepisie, ponieważ od momentu dopuszczenia go do użytku upłynęło 3,5 miesiąca. Jego nabycie podlega, jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, opodatkowaniu VAT. I to nawet, jeżeli nabywcą nie jest podatnik prowadzący działalność gospodarczą ani osoba prawna niebędąca podatnikiem. Z tego względu nie mogły wydać zaświadczenia o braku obowiązku podatkowego.

Rację organom podatkowym przyznał sąd I instancji. A także Naczelny Sąd Administracyjny. Oddalając skargę kasacyjną NSA zauważył, że twierdzenie autora skargi kasacyjnej, jakoby samochód powypadkowy, zdekompletowany na skutek kolizji drogowej, nie był samochodem osobowym w rozumieniu tych przepisów, pomija zupełnie zawarte w art. 2 pkt 33 i 40 wyrażenia konstrukcja i konstrukcyjnie. Sprawiają one, że uznanie pojazdu za spełniający warunki określone w tych przepisach uzależnione jest wyłącznie od jego cech konstrukcyjnych, a nie od faktów związanych z jego późniejszą eksploatacją, w tym z jego uszkodzeniem na skutek kolizji drogowej. Skoro nabyty przez skarżącego samochód osobowy marki Audi A-6 może rozwijać prędkość nawet 205 km/h i przewozić 5 osób, to oczywiste jest, że spełnia on wszelkie wymogi zawarte w art. 2 pkt 31, 33 i 40 prawa o ruchu drogowym.

Uznanie, że pojazd posiadający cechy konstrukcyjne wymienione w tych przepisach nie przestaje być samochodem osobowym, nawet jeśli uszkodzony został w kolizji drogowej, powoduje, że nie spełnia wymogów określonych w art. 66 i art. 71 ustawy o VAT.

Niezasadne i bez znaczenia dla sprawy, zdaniem sądu, były też wywody skargi kasacyjnej dotyczące zmian fizycznych i funkcjonalnych pojazdu. Takie zmiany nie mogły zmienić, ukształtowanych w toku prac projektowych i produkcji, cech konstrukcyjnych pojazdu. Z tego samego względu samochód powypadkowy nie jest także, w rozumieniu powołanych wyżej przepisów, zbiorem mechanizmów pozostałych po odłączeniu istotnych części wskutek kolizji.

W sprawie spełniony został (oprócz wymogu odpowiedniej pojemności) warunek upływu nie więcej niż sześciu miesięcy od dopuszczenia do użytku - zauważył sąd. Zaznaczył, że chodzi tutaj o pierwsze dopuszczenie do użytku, rozumiane, według art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, jako fakt pierwszej rejestracji pojazdu, który w niniejszej sprawie miał miejsce 1 września 2004 r. Nie jest prawnie znaczące, w świetle tego przepisu, dopuszczenie samochodu do użytku po dokonanej naprawie. W świetle definicji nowego środka transportu zawartej w art. 2 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT chodzi o pojazd przeznaczony konstrukcyjnie do transportu osób lub towarów, a nie pojazd zdatny w danej chwili do użytku związanego z transportem osób lub towarów.

Uznanie, że także pojazd uszkodzony w wyniku kolizji drogowej jest pojazdem nowym powoduje, że jego nabycie podlega opodatkowaniu jako wewnątrzwspólnotowe nabycie nowego środka transportu.

Wyrok NSA z 7 grudnia 2006 r., niepublikowany

SYGN. AKT I FSK 310/06

ALEKSANDRA TAR0KA