Odpisy amortyzacyjne od samochodów osobowych – nie zawsze są w całości kosztem podatkowym

Do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych wg zasad określonych w art. 16a–16m ustawy o CIT, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 000 euro przeliczonej na złote wg kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania (art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Koszty uzyskania przychodów

Zaliczeniu do kosztów podlegają zatem odpisy amortyzacyjne wyłącznie od wartości samochodu nieprzekraczającej równowartości 20 000 euro.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT odnosi się do każdorazowego odpisu amortyzacyjnego dokonywanego przez podatnika.

Niedopuszczalność odpisów amortyzacyjnych

Podatnik nabył samochód osobowy:

- wartość samochodu – 100 000 zł,

- kurs średni euro w dniu przekazania samochodu do używania – 4 zł,

- odpisy amortyzacyjne kwartalne wg stawki 20% – 5000 zł (100 000 zł × 20%).

Wyliczenie udziału równowartości 20 000 euro w wartości samochodu z dnia oddania go do używania:

20.000 EURO (20.000 x 4 zł) x 100%	=	80.000 zł x 100%	= 80%
wartość samochodu		100.000 zł

Wyliczenie odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszt podatkowy:

udział równowartości 20.000 EURO w wartości samochodu	x	odpis amortyzacyjny	=	część odpisu amortyzacyjnego podlegająca zaliczeniu do kosztów
80%	x	5.000 zł	=	4.000 zł

Wyłączeniu z kosztów będzie podlegała część odpisów amortyzacyjnych w wysokości 1.000 zł (5.000zł – 4.000zł).

Co to jest samochód osobowy

Przez samochód osobowy należy rozumieć pojazd samochodowy zdefiniowany w art. 7 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Nr 178, poz. 1059).

Zasady amortyzacji samochodów osobowych

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., ilekroć w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mowa jest o samochodzie osobowym – oznacza to pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

1) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;

2) pojazdu samochodowego mającego więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;

3) pojazdu samochodowego, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;

4) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

5) pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym.

W przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony spełnienie wymagań określonych w pkt 1–4, pozwalających na niezaliczenie danego pojazdu samochodowego do samochodów osobowych, stwierdza się na podstawie:

- dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz

- dowodu rejestracyjnego pojazdu, zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Kopii zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdów nie przedkłada się od 1 stycznia 2011 r. do urzędu skarbowego.

Przez pojazdy specjalne (pkt 5) należy natomiast rozumieć pojazdy wymienione w załączniku do ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 102, poz. 585):

- agregat elektryczny/spawalniczy,

- bankowóz,

- do prac wiertniczych,

- koparkę,

- koparkospycharkę,

- ładowarkę,

- do oczyszczania dróg,

- podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

- pomoc drogową,

- do zimowego utrzymania dróg,

- żuraw samochodowy,

- pogrzebowy.